Novel & Cerita Right Minus Wrong

"Just say it directly, Kim. I am the mistake." Napalunok ng laway ang dalaga sa biglang emosyon na nakiraan sa mga mata ni Jace. Nakaramdam siya ng kagustuhang bawiin ang sinabi pero pinatatag niya ang sarili na huwag gawin yon. ‘A mistake cannot correct another mistake,’ which meant that she needed to ditch the root error of what was going on right now. "Y-yes you are, Jace."

Kaya naman makalipas ang ilang sandali ay ipinagpatuloy niya ang nais sabihin. "I know things gone wrong, and worse, it ruined everything between us. I know it took a while for me to say this but I'm sorry. For all the things I've done that hurts you. I know you're thinking that I'm the worst person, and yes, I think tama ka." Sighed. "Pero sana maayos na natin yung gulo sa pagitan natin? We are going to get married sooner or later, sana naman pareho tayong ayaw ng mangyari pa ulit ang mga nangyari na noon."

And a wrong can never be justified by another wrong, it would only make things worst. "Ma prinsipyo ka. Gusto ko iyan. Pero ito payong mula sa isang kriminal pero tao rin namang tulad mo. Tayo lang namang mga tao ang nagbibigay kahulugan sa kung anong mali at tama. Depende iyan sa pagkakaintindi mo. Ang mali iniisip nating mali kasi iyon na ang nakatatak sa isip natin. Hindi natin alam kung anong totoong dahilan kung bakit nakakagawa ng mali ang isang tao.

It depends kung positive at go lang or negative and regrets. "Hi there, milady." umupo ito sa katabi kong upuan na bakante. Sa kanan ko ay si Aux at s'ya naman ang nasa kaliwa. See? I'm between. Pero hindi palagi na makakakuha ka ng pagkakataon na pumagitna lamang sa kanila. Dahil, darating din ang panahon na pipili at pipili ka. And If that happens? I'll choose this man in my right side.

Paulit-ulit na lang din niyang naririnig kay Maxwell ang banta: “One more mistake, you’re gone.” "Mr. Villarama," sabi niya pagkarating niya sa opisina ng boss. Tiningnan siya ni Maxwell mula ulo hanggang paa... matagal, parang binabasa ang pagkatao niya. Sana nga diretsuhin na lang siya nito. Mas gugustuhin niya pa 'yon kaysa titigan siyang parang may mabigat siyang kasalanan.

Siguro nga, mali ang panahon na nagkakilala kami. My love for him is right... but our time and fate are wrong. I love the right person in a wrong time... -AndyThoughts-

Pinutol na niya ang kanilang pag-uusap at mabilis na ibinalot ang mga gamit. Lumuluha siya habang ginagawa iyon. Mabigat sa kalooban niya na iwan si Earl ngunit napagtanto niya na iyon ang tama. Mahal man nila ang isa't-isa ngunit mali pa rin. Mali sa paningin ng mga tao at higit sa lahat, mali sa paningin ng Diyos.

“Business?! Isang buwan, Kiel! Isang buwan mo akong pinaniwala na mahal mo ako habang dahan-dahan mo palang nilalagari ang pundasyon ng buhay ko! Gusto ko siyang sampalin. Gusto kong sumigaw hanggang sa mawalan ako ng boses. Pero bago ko pa magawa iyon, mabilis niya akong naikulong sa pagitan ng kanyang mga braso laban sa malamig na salamin ng bintana. Ang init ng katawan niya ay direktang kontra sa nagyeyelong ulan na humahampas sa labas. “You’re right,” bulong niya, ang mga mata niya ay madilim at puno ng pinaghalong galit at pagnanasa. “This... us... is a mistake. Isang malaking pagkakamali.”

“Dam it!” sambit ni Gray, habang nakapikit ang mga mata niya. Naramdaman kong tuluyan ng napunit ang hymen ko at ito ang nagpatutunay na hindi na ako birhen. Kinapa ko pa ang pagkababae ko at tiningnan ko ito. At may bahid na dugo ito. “It’s my pleasure to give you my virginity, Gray Monson,” I whispered to myself. "Please angkinin mo ako, sayong-sayo ako ngayong gabi."

Kaso I never really wore the one he gave me. After saying it, lumiwanag na ulit ang mukha ni Sir and smiled at me. Shocks. I hate to see him sad. I should just really wear it. Wala naman sigurong nakakaalam na bigay niya 'yon. When we heard someone approaching the room ay agad nang tumayo si Sir Troy and sat in front. Why does it feel like we're doing something wrong? -