Novel & Cerita Rizal In Madrid

Kasalukuyan akong naglalakad sa Las Ramblas kung saan mo makikita ang iba't-ibang nationality, ito rin ang pinakasikat na street sa Spain. Sa sumunod na mga araw ay naghanap ako ng school na upwede kong pasukan. Nagsearch din ako online para mapadali ang paghahanap ko at nakita ko ang Escuela Bellart isa sa mga matagal na culinary school dito almost 40years na silang nagtuturo.

"Nope! Mananatili ako sa tabi n'ya hanggang sa mamatay kami pareho and that's a promise." "Ang sweet! Sana all! Aminin mo nga sa akin Madrid, bakla ka ba? May gusto ka ba kay Ruiz na ganon na lang ang pag protekta mo sa kan'ya at nagpaalila ka pa?" nakataas ang kilay na tanong n'ya rito. Hindi n'ya lang kasi lubos maisip na sa sobrang yaman nito ay pumayag ito na maging butler lang ni Ruiz.

"Don't make me fool, Lara. Whether you are Lara or not, you are still my wife. You have the face of my wife. Understood, huh?" Wala na siyang nagawa kundi ang tumango dahil nasasaktan na siya. From Palma, Spain he took her to Madrid, Spain by plane. Halos isang oras at kalahati rin ang binyahe nila. Mas lalong nangamba si Leila nang makitang mahihirapan siyang makatakas sa kamay ng asawa ng kanyang kapatid. Masyadong mahigpit ang pagbabantay nito, isama pa ang ilang tauhan na nakasunod sa kanila. Isa sa mga kilala at matayog na hotel dito sa Madrid ang pinagdalhan sa kanya nito.

Kaya pala walang bituin at masyadong tahimik ang gabi na kahit mga kuliglig ay tila yata nakatago sa kani-kanilang tahanan. Sinaway ko ang aking mga hita habang pinagmamasdan ang malayong kabihasnan ng Maynila. Ang sabi nila Maynila raw ang matatanaw mula rito sa may barangay namin kaya naniwala naman ako. Saka kitang-kita naman dahil sa mga ilaw. 'Yung sa kabilang parte naman ay Pilillia, Rizal dahil kitang-kita 'yung malaki nilang Wind Mill. Pangarap ko ngang makapunta roon kaso lang ay masyadong malayo.

Madrid, España It’s 10°c in Madrid. It’s nearly winter. Nakakasilaw ang sinag ng araw pero hindi masakit sa balat. In fact, he’s feeling cold. Nagtatayuan ang mga mahahabang balahibo nya sa mga braso paglabas nya ng kanilang villa sa Segovia kaninang umaga para mag-jogging. Ni hindi man lang sya pinagpawisan. Ayon sa news, wala pang chance ng snow fall at this time of year. Baka sa January pa, or February. Or not at all. Either way, hindi na nya iyon ma-e-experience. Hindi sya magpapaabot maski ng Pasko sa bansang ito.

Hindi mabasa ni Jazz ang iniisip ni Malachi, kaya inulit niya ang sarili. “Hindi ako pwedeng pumunta sa Rizal. Pasensya na.” “Kailangan mong pumunta.” Nakunot ang noo ni Jazz at balak na sanang mag-resign agad—pero idinugtong ni Malachi, “Bumalik na si Enrique.” Natigilan si Jazz. “Sino ’yun?”

LIANA POV Medyo masakit pa ang ulo ko paggising dahil sa kakaisip sa mga nangyari kagabi sa mansion ng mga Galvez. Pero wala akong oras para mag-drama. Gaya ng sabi ni Razael, pupunta kami sa isang exclusive jewelry store sa Makati bago kami dumeretso sa Pasay para kunin ang mga gamit ko. “Ready?” tanong ni Raz pagkababa ko sa sala. Naka-navy blue suit siya ngayon, mukhang galing na sa isang early meeting.

Excited na s'yang makita si Michelle, lalo pa ang masaksihan kung paano lalaki ang t'yan nito. Inihatid s'ya ng private plane ng kan'yang abuelo sa France. Paglabas n'ya ng airport nakita n'ya si Madrid na nakaabang. Kilala n'ya ito dahil ilang beses n'ya na itong nakasalamuha sa mga business conference at convention abroad. Pero ang hindi n'ya alam ay kung bakit sa sobrang yaman ng lalaki, nagtyaga lamang ito na maging butler ng tukmol na Ruiz.

Binigyan pa niya ng malaking tip ang babae na nasa reception area at pati na iyong staff na naghatid ng wine kanina. “Kailangan nating maghanap ng lugar na pwede nating pagbaunan ng katawan ni Erika,” kaswal na sabi ni Monica. “Pero may alam isang lugar akong naiisip. May rest house kami dito sa Rizal. Bundok na iyon at kapag ganitong araw ay walang caretaker. Doon tayo pupunta ngayon.” Tango na lang ang isinagot sa kaniya ni Milagros. Kita niya sa mukha nito na pagod na pagod ito.

Napatingin si Isabela kay Rafael na tila hindi makapaniwala. Bahagyang bumuka ang kanyang mga labi, ngunit tila naubusan siya ng sasabihin. “Ikaw—” “Hindi ka ba nagulat?” malamig at patag ang tinig ni Rafael, halos walang emosyon. “Nagpalipat lipat ako ng tirahan nung kabataan ko. Ipinadala ako sa probinsya ng Rizal tapos sa Makati City, para itago ako sa mga magulang ko. Sa Makati ako nagtagal kung saan nandoon ang isang matagal nang pinagkakatiwalaang katulong ng aking lola. Para bang isa akong bagay na kailangang ilayo.”