Novel & Cerita Rizal In Madrid

Narinig niya din ang bahagyang pagtawa ng binata. "Doon pa tayo!" Para siyang bata na hinatak ang lalaki papunta sa iba pang bahagi ng parke. Sumunod nilang pinuntahan ang Rizal Monument. Labis ang kagalakan niya nang makita ng personal ang monumento ni Rizal. Dati kasi'y sa larawan niya lang ito nakikita. Subalit ngayon ay nasa harapan na niya mismo ito.

Mas masakit pa, siya pa ang humihingi ng tawad para rito. Huminga siya nang malalim bago malamig na nagsalita. "Mr. Buenavista, kung tama ang pagkakaalam ko, sa France nag-aral si Miss Villareal ng jewelry design, hindi ng paninira ng kapwa." Napabuntong-hininga si Rafael. "Ang hirap mo nang kausapin ngayon." Sandali siyang natahimik bago muling nagsalita.

Heto nga at wala pa man kuntodo iwas na sa kanya. Ika nga ng kanyang mga kaibigan si Rafael raw ang version ni Jose Rizal sa makabagong panahon. Makaluma na ay napaka-konserbatibo pa. Kaya't imposible ang iniisip niya na unang magluhog ng pag-ibig sa binata, baka ma turn-off lang daw ito sa kanya.

Puno ng pagsusumamo ang mukha at nanginginig ang mga kamay na pinagsiklop iyon. “Si Razel ang unang lumapit sa akin at sinabing magbibigay siya ng malaking discount kung marami ang iaangkat sa kanila. S-sabi niya’y malaki ang kikitain ko.” Pumipiyok ang boses ni Mr. Agripino dahil sa takot. “H-hindi ko iyon g-gusto, nagkasakit ang asawa ko, Miss Cuesta. Kaya t-tinanggap ko na. Tinanggap ko kahit alam kong masama ang ginawa ko.”

Malayo sa ilang mga lugar sa Luzon, particularly sa Manila na masyado nang polluted. Zhairiyah was about to rest and take a nap, when she felt their car has stopped. Mabilis siyang umayos ng upo, at sinilip ang hinintuan nila. A huge building appeared on her sight, with a name placed infront of it which is, The Rosello's Hotel.

“That’s good. We can decide how to approach the enemy.” Nag-vibrate na naman ang cellphone niya. May mensahe si Fernand at hinihingi ang pictures ng perang dadalhin niya. Mabuti may nai-save siyang picture kaya nakapag-send siya kaagad. Hiningi rin niya ang picture ng kan’yang mag-ina na kasama nito’ng makipagkita sa kan’ya. Alas-sais na ng hapon sila nakarating ng Rizal, and on the way to the meeting place. Saka lang nag-send ng picture si Fernand na kasama nito sa kotse ang kan’yang mag-ina.

"I thought you're in Venesia?" "cali informed me that you'e already here. You're not in Paris." "Nasa Spain ako." "Hindi kita macontact. Your phone was off." "I wanted to be alone." "I understand. Riza.. those romours.. you know it's not true. You are that woman." "I know Carriuz. I know."

Napatingin siya kay Raze na ngayon ay nakatanaw sa malayo. "B-But you're not an engineer, Raze." Nakangiting nilingon siya ni Raze. "Want to see my diploma?" Nanlaki ang mga mata ni Lylia. "You're an engineer? But I thought..." "Multiple degrees, Lylia." Namulsa ito at lumapit sa kanya. "I didn't know," mahinang wika niya. "I'll show you kapag nakapunta na tayo sa Spain," si Raze na tila natutuwa sa kaganapan.

Matigas na umiling si Rizza habang nanatili ang matalim na mga titig sa ginang. "Rizza, hindi pa huli ang lahat. Kalimutan ko itong ginawa mo sa akin at uuwi na tayo sa Spain, huwag mo lang ituloy ang masama mong balak dahil makukulong ka kapag naghuli ka." Pakiusap at pangumbinsi niya sa dalaga.

Minsang pumunta ako sa bahay nila para sa isang group study sa isang academic competition nuong third year kami tungkol sa buhay ni Rizal. Kami lang namang dalawa lagi ang nag-eeffort na magreview dahil ang dalawa pa naming ka-grupo ay may ibat-ibang ganap sa buhay. Pinapasok niya ako sa kaniyang kwarto na mala-fairytale ang dating. Mula sa kurtina ng pintuan ng kwarto ni Maya bubungad sa iyo ang napakarami niyang Hello Kitty collection.