Rizal In Madrid 소설 & 이야기

“That’s good. We can decide how to approach the enemy.” Nag-vibrate na naman ang cellphone niya. May mensahe si Fernand at hinihingi ang pictures ng perang dadalhin niya. Mabuti may nai-save siyang picture kaya nakapag-send siya kaagad. Hiningi rin niya ang picture ng kan’yang mag-ina na kasama nito’ng makipagkita sa kan’ya. Alas-sais na ng hapon sila nakarating ng Rizal, and on the way to the meeting place. Saka lang nag-send ng picture si Fernand na kasama nito sa kotse ang kan’yang mag-ina.

Chapter 13 Astherielle's POV Wala akong maisip na paraan para pasalamatan ito sa paghatid niya sa akin. Ilang kilometro at oras din ang tinakbo ng sasakyan nito mula Quezon City hanggang dito sa Rizal. Medyo tagong parte pa ang bahay at lupa ni Tita rito kaya ano lang naman iyong paunlakan ko ito sa paraang gusto niya?

Napilitan lang tumango si Madrid. "Luluwas tayo bukas papuntang Manila!" Lalo pang na-excite si Rin. Pakiramdam niya ay gusto na niyang lumipad ngayon din papuntang sa Manila para makita ang sikat na pamilya Ramirez! Narinig daw niyang guwapo ang kasalukuyang pinuno ng pamilya… Ang swerte naman ng hipag niyang si Margaret!

Sa mga sandaling iyon ay para lang silang bumalik sa pagiging mga batang sabay-sabay kong pinalaki. Ngayon ay tapos na ang engrandeng selebrasyon ni Riz. Tatlong araw pa kaming nanatili rito sa Hacienda Antonio upang makapagpahinga at masulit ang oras na magkakasama ang buong pamilya. Ngunit bukas ng umaga ay sabay-sabay na rin kaming babalik sa Maynila. Dahil doon, wala ni isa sa amin ang gustong sayangin ang nalalabing oras na magkakasama kaming lahat.

Bakasyon pero mistulang naglilipat bahay na sila sa dami ng mga dala nila. Nasa kalsada na si Remulos sa Islas de Vera. Isang lugar na madalas puntahan ng mga estudyante. "Bakit ko kaya hindi tinanong ang pangalan ng dorm ni Reinella?" bulong niya sa sarili. "Reinella, nasaan ka ba talaga?"

“Kairita! Late na ‘ko!” Hinubad na lang niya ang isang pares ng high heel niya at tinakbo ang daan patungo sa Baranggay Hall. “HA? Absent na naman siya?” Nasapo niya ang noo nang sunod-sunod na pumasok ang mga estudyante ni Rafael. Naiirita siya na nalulungkot din dahil naalala na naman niya ang nangyari noong nakaraan.

“No? Is that final answer then?” Hindi nakaligtas kay Elize ang pagbabanta sa tinig ni Ralph. She can see in his eyes that he was determined to make things his way kahit na ayaw niya. Malayo man siya sa Maynila nang nakalipas na ilang taon, umabot hanggang sa Sta. Ignacia ang attitude nito patungkol sa business dealings nito. And Ralph is someone anyone should not cross.

Para siyang kinakain ng paunti-unti ng dagat, gayong hindi naman talaga. "Rizal?" Tinignan ko siya at agad naman siyang tumango, "Ahh, ako kasi taga Manila," tumigil ako sandali para paypayan ang binti ko dahil maraming lamok, "Yung sa tabi ng riles ng tren, doon kami nakatira," dagdag ko pa.

Isama pang mainit dito sa Bontoc pero carry pa rin dahil mas mainit pa rin naman sa Manila. "Anong gagawin mo dun?", tanong ni Oliver na katatapos lang maghugas ng pinagkainan namin. "Magpapa attendance sa statue ni Jose Rizel.", pamimilosopo ko. May statue kasi sa plaza si Jose Rizel. "Baliw!", Oliver "Hindi na bago yan! Sperm pa lang ako ng tatay ko, baliw na ako kaya nga ako ang nanalo sa lahat ng kakompetensya at ako ang nabuo. Halika na!"

Hindi pa ba narinig ng taong ito ang Rizal Park? Hindi naman, ang bagay na ito ay nagdulot ng maraming kaguluhan sa lungsod, at kakaunti ang mga taong hindi nakakaalam tungkol dito, at kabilang sila sa uri ng napakababang antas ng mga tao. Logically speaking, imposible para sa isang hindi alam ng taong nasa status ni Jomari Cadiz ang tungkol dito. Ibig sabihin, alam niya ang katapusan ng Rommel Taryente at ng mga taong iyon, ngunit hindi pa rin niya sineseryoso si Esteban.