Rosary Mysteries Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Tinanggap ko ito at pumunta sa gitna ng makeshift stage. “Okay. Let’s bow down our heads. Sa pangalan ng Ama, at ng Anak, at ng Banal na Espiritu. Lord, salamat sa pagkain na ibinigay niyo sa amin ngayon. Please help us always to remember the needs of others who don't have as much as us. Patawarin mo po kami ng Panginoon sa lahat ng aming mga kasalanan. Kami ay nagdarasal at nagpapasalamat sa pamamagitan ni Jesus cristo na aming Panginoon. Amen.” I opened my eyes. I was overwhelmed with this emotion that I can't put into words. Nakakahawa ang mga ngiti ng mga bata.

Amen' Dasal ko sa aking sarili at saka nag'sign of the crus muli. Dinilat ko na ang aking mata at napansin ko si Laishia na hindi pa rin tapos sa kaniyang pagdadasal. Taimtim ito, seryosong-seryoso siya sa pakikipag-usap sa Panginoon. Napunta man siya sa madilim na direksyon, ang pagmamahal niya sa Diyos ay hindi nawawala.

Biglang pumasok muli si Tiya Flora kaya napilitang lumayo ni Luningning. Sinimulan naman ni Tiya Flora ang pagbasa ng sampung utos ng Diyos. Ito'y makatutulong kay Felicidad upang makapag muni-muni ng kanyang kasalanan. "Babasahin kong muli at kung hindi mo narinig sabihin mo sa akin at uulitin kong muli. Alam mo naman ako'y hindi napapagod sa iyo." Matapos magbasa ni Tiya Flora ay nagtulos naman ng malaking kandila sa Mahal na Birhen sa Antipolo at dalawang maliit na kandila naman para sa Nuestra Señora del Rosario at Nuestra Señora del Pilar.

Tumikhim muna si Dealla bago magsalita. "Sabi niyo pipili sila ng pakakasalan ng dyosa? Layo ba ang mga napili?" Tumango sila. "Bakit? Bakit mukhang takot na takot kayo?" Ako nga rin eh. Nagtataka. "H-hindi na bago ang ganitong pangyayari, sa mga nasaksihan namin noon mga nakaraang may nagyaring ganito, yung mga napiling pakakasalan ng dyosa ay tuwang-tuwa. Pero pagkapasok nila sa isang abandonadong templo na para lamang sa dyosa ay hindi na sila lumalabas. Inobserbahan namin ng ilang araw pero hanggang ngayon wala parin sila. Napaka-misteryoso ang dyosang iyon." nanginginig na paliwanag ng isa sa kanila.

Nakapalibot sa sahig ang maraming lampara. "Padre, sinong santo to? Bakit nakahiwalay siya sa mga santo natin sa simbahan?" Lumapit si Mauricio dito. "Siya si San Serberus. Ang bago mong babantayan," taimtim na wika ni Padre Jose Epifañia. Nagsalubong ang kilay ni Padre Mauricio. Naguguluhan sa tinuran ng kausap. Lumapit sa kanya si Padre Jose Epifañia. "Marami ka pang dapat malaman tungkol sa misteryo ng langit at lupa at ng mundong nasa pagitan ng mga ito..."

Sa araw na iyon, nagpasya akong magsimula muli — bitbit ang lahat ng aral na natutunan ko, pati na rin ang pagmamahal sa sarili na matagal ko nang ipinagkait. At kahit pa may kirot na natitira, alam kong darating ang araw na magiging mas magaan ang lahat. "Anak, dalhin mo ito," wika ni Mama saka inabot sa akin ang isang rosary. "Para gabayan ka ni Mama Mary!" Kinuha ko ang rosaryo mula sa kamay ni Mama at mahigpit itong hinawakan. Ramdam ko ang init ng pagmamahal niya sa simpleng bagay na iyon.

Halos mapatalon si Mariya sa kaba nang may kumatok sa pintuan. "Pasok po," anyaya ng Madre Superiora. Nang bumukas ang pinto, nakita ni Mariya ang isang babaeng nasa katanghaliang-gulang na pumasok. "Ito ang matalik kong kaibigan mula sa Japan, Mariya. Siya ang may-ari ng Angel Voices Orphanage. Ipinapakilala ko sa iyo si Ginang Francia Onodera," pakilala ng matanda.

Huminto ang paghinga ko sabay napapikit ako nang biglang bumukas 'yung pinto, just after seconds ay narinig ko ang pagsara nito. "What the hell is this mess?" Napadilat ako nang marinig ang boses niya, naubos na ata laway ko kakalunok! Hail, Mary, full of grace, the Lord is with thee. Blessed art thou amongst women and blessed is the fruit of thy womb, Jesus. Holy Mary, Mother of God, pray for us sinners— teka? Ba't ako nagdadasal? T_T "Who are you?"

Nang makatapak sa buhangin ay nakaramdam ako ng ginhawa. Habang papalapit ay may nakita akong mga petals ng mga rosas patungo sa likod ng rest house, hindi ko na mapigilan mapa-iyak. He never failed to amaze me. Siya ang may birthday pero siya ang nag-effort na gawin ito para sa amin. Habang papalapit ay nakakarinig na ako ng boses, at kilalang-kilala ko kung kanino ito. "She's coming, bro. I know that," rinig ko. "It's been 3 hours since you're waiting there, man! Sa tingin mo ba pupunta pa 'yon?" sabi ng kausap niya.

Inosenteng napatingin siya dito habang maarteng nakataas ang kaniyang isang kilay, “ At bakit, ha?” “Akin na.” Kinuha nito ang kaniyang kamay at may nilagay itong isang kwentas. “Rosary. Bigay sa'kin ng isang Madre. Hindi ba, nakwento mo sa'kin 'yong rosaryo na pinagpuputol ng tiyahin mo? 'Yan ang pamalit.”