Sa Malamig Sa Malamig Lyrics Novels & Stories

Chapter 27 Dark POV "Fine here!" malamig kong sabi sa tinalaga kong tauhan para magbantay sa aking mag-iina pero nalingat lamang ito sandali ay nawala ito dagdag pang pagbigay information na muntik na itong mapahamak. "Fuck! Where are you, Amore mio!" sambit ko habang umiinom ng alak upang maibsan ang pangungulila ko.

Hindi namalayang napigil ni Camelia ang kanyang paghinga. “Maraming salamat po,” mahina niyang sabi. --- Sa ibang lugar. Isang malamig at halos walang laman na silid. Nakaupo si Samantha sa isang upuan. Maputla ang kanyang mukha. Ngunit matalim ang ningning ng kanyang mga mata. Bumukas ang p***o. Pumasok ang isang lalaki at isang babae. “Dad... Mom...”

“Pwede bang lumayo ka? Maiistorbo mo ang tulog ko.” “Paano kita maiistorbo? Ang layo ko sa ‘yo.” Napaikot ako ng mata. “Malikot ako matulog, Denmark.” “And?” “Anong and? Malikot nga ako, e!” “Then try mong ‘wag lumikot dahil may iba kang kasama.” “Bahala ka nga!” Tumalukbong ako at tumalikod. Kahit na anong gawin ko, hindi ako makatulog, samantalang malamig na ang panahon tapos maulan.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Natatakot siya sa nararamdaman niyang iyon dahil alam niya sa sarili na posible siyang makagawa ng masama dahil doon. Napatingin si Hope sa nakabukas na malaking bintana nang umihip ang malakas na hangin. Pagkatapos ng ilang sandali ay mariin siyang napapikit at marahas na pinahid ang kaniyang luha sa pisngi. "I don't want to turn evil... So, please... don't save me." *****

sabi sa akin ni Mang Ador habang naghihintay kami ng tricycle. Hindi ko napigilan ang luha ko at niyakap na lamang siya dahil panigurado ay matagal pa bago kami muli magkita, sakaniya ko naramdaman ang pagmamahal ng isang ama na matagal kong hinanap dahil hindi ko naman nakagisnan ang itay ko. "Hoy sali ako!" sabi ni Ana at naki-yakap narin. "Mami-miss ko ang tahimik na buhay dito tsaka kayo." I heard my voice cracked, and shred my tears away.

Gusto ko nang bumitaw Ngunit ayaw pa ng puso Gusto ko nang bumitaw May Pag-asa pa siguro Kalaban ang sarili Sino bang dapat pumili Sino nga ba Ako ba o Ikaw Gusto ko nang bumitaw! Ohhh Ohh Gusto ko nang bumitaw Ohhh Ohhhhh Nakita ko ang mga kalalakihan na walang kakurap-kurap. Humahagulhol ngunit Wala namang nakikinig Walang magandang mapupuntahan Kailanman Ang Maling Pag-ibig Kaya ngayon pipiliin ko muna ang aking sarili

Nanindig na naman ang balahibo ko sa batok. Ay shit! It's waving again! "MLWM," nakangisi niyang sambit. "What's that?" nakakunot kong tanong. "Make love with me," bulong niya sabay dampi ng halik sa leeg ko. Napaawang ang bibig ko at kasabay niyon ay ang pagdagongdong ng aking dibdib. Mukhang magkakaroon na talaga ng tsunami, shit! Vote. Comment. Follow.

Pagkatapos ay bigla na lang nablangko ang aking isipan at dumilim ang aking paningin. Nang magkamalay ako ay napagtanto kong mag-isa na lamang ako sa loob ng kuwarto at sa kama. Halos hindi ako makabangon dahil sa mga nangyari. Hindi ko alam ang iisipin at gagawin ko ngunit diring-diri ako sa aking sarili. Maya-maya lamang ay bumukas ang pintuan kaya bumangon ako at tinakpan ng kumot ang aking katawan. "Gising ka na pala." Ang sabi sa akin ni Luna. Napakunot noo naman ako at matalim na nakatingin sa kaniya.

Hugot kung hugot. ~Kahit pilitin pa'ng sarili Ibigin kang mali, Ako'y Mali~ "Ako'y Mali...." nakisabay na ako sa bandang chorus habang naglalakad papunta sa veranda ng condo unit ko with matching action na parang music video. "Paano ba ang magmahal? Palagi bang nasasaktan.... " Hinawakan ko ang railings nito at pumikit habang kumakanta.