Sad About Love Novels & Stories

Rajid POV "The saddest thing about love is that not only the love cannot last forever, but even the heartbreak is soon forgotten" When i enter my room i got the chance to look for her lying in my bed,. She's peacefully sleeping like a baby. Sobrang napalapit na sa buhay ko ang batang ito, at ang masaklap pa pati ang puso ko nabihagg niya narin, alam kong bawal at ang layo ng age gap namin, but i can't help myself to feel this way.

Ilang ulit n'ya pa iyon ginawa hanggang sa napansin ko na hindi na pagkain ang pinapapak loko kundi leeg ko na. "Sorry, love. I can't take it anymore." Saad n'ya at bago pa ako maka react at hinarap na n'ya ako sa kanya at sinunggaban ng halik.

" What.... What?! " " My child's dead, Ma. There's nothing I can do. Because of your desire na makuha ko ang kompanya ko ay ipinakasal mo ko sa babaeng ayaw ko"Keith sighed bago tumayo at naglakad tungo sa hagdanan papunta sa kuwarto niya at ni Barbara." At dahil don, nawala sa akin ang babaeng mahal ko. Di niyo ko masisi, Kasalanan niyo ito lahat. " Huling Saad ni Keith bago umakyat na, Leaving his shocked mother. Amanda's tears rolled down her cheeks pagkatapos marinig ang hinaing ng anak.

Usisa ni Lorraine. "Dahil posibleng hanggang ngayon, hinahanap pa rin ni Mr. Salgado ang pumatay sa anak niya maging saksi sa nangyaring trahedya,, tanging si Ron lang ang makakasagot sa mga tanong natin,, kaya lang mayroon siyang broken heart syndrome, na posibleng ikamatay niya kapag pinilit natin siyang alalahanin ang nakaraan. " komento ni Janelle.

Bigla niyang naalala ang marigold. "Alam kaya ni Tatiana na dalawa ang meaning no'n?" Umupo siya at kinuhanan ng litrato ang bulaklak. "Happiness will come and the other one is..." Malalim siyang bumuntong-hininga. "Sad love." "Magiging sad love lang 'yan kung nag-break kayo at hindi na talaga kayo magkikita," biglang sulpot ni Jaime. "Kaso hindi. Nangako kayo sa isa't isa."

BROKEN LOVE C32 3RD POV Halos kaladkarin ni Matteo, si Sofia. Pasakay ng kanilang kotse. Galit nag alit siya rito, dahil sa ginawa nitong pagpapahiya sa kanya, sa harapan ni Abby. Gusto pa naman sana niya na mas magiging close pa sila, dahil alam niya, na lalakas ang lahat ng negosyo niya, kapag ito ang kapartner niya.

Umiiyak kong sabi habang ginagawa ang pagliligtas sa kaniya. Bigla siyang umubo saka isinuka ang tubig. Napayakap ako sa kaniya dahil sa sobrang takot at tuwa. "Love, sorry… napag-alala kita." sabi niya nang nanghihina. Umiling lang ako at saka niyakap siya ng mahigpit. "Hindi ko na hahayaang mawalay sa inyo ng mga bata, promise, Love. Sobrang miss ko na kayo!"

Patuloy ang pagtulo ng luha niya habang sapo ang mukha ko. "I love you, Zyska and I can't lose you because I love you so much." tuluyan siyang umiyak bago yumuko. "and I'm so, so sorry for making you cry. You making you feel like this." humikbi siya habang nakayuko. "Ito ang sinasabi ko. I can't promise not to make you cry and hurt because I know someday, gagawa ako ng mga bagay na ikakasakit mo. Na ikakasakit ko rin pero handa akong magpaliwag at manghingi ng tawad sa'yo ng paulit-ulit... I'm sorry, baby," he whispered while crying. "sorry. Sana mapatawad mo ako sa ginawa ko. I know it's hard to believe me right now, but that was all true. Patawarin mo ako."

Inamin niya sa sarili: Mahal ko ba talaga si David? Hindi siguro. Pero gusto ko siyang makasama. Gusto ko ng tahimik at maayos na buhay kasama siya. He was safe. Stable. Kind. Reliable. Isang partner na puwedeng pagkatiwalaan. Pero ngayon… wala na siya. Patay. Hindi na sila kailanman magkikita ulit. Biglang sumakit ang mga mata ni Cailyn. Parang may tumutusok.

Mabilis na nag-call back siya at agad naman na sinagot nito ang kaniyang tawag. 'Love,' bungad nito. Pagkarinig sa baritonong boses nito ay nilukob na naman siya ng lungkot na hindi na niya ito makatabing matulog ng ilang gabi. "Sorry, love, nakatulog pala ako kanina at kagigising ko lang," apologetic na sabi niya.