Novel & Cerita Sad About Love

napatayo Ako sa sobrang ng dahil sa sakit na nararamdaman ko lumapit Ako rito at walang pasabing sinampal ito. Hindi na napigilan pa ng luha ko na kumawala ng dahil sa Galit na nararamdaman ko" anlakas ng loob mo na sabihin Yan baka nakakalimutan mo ng dahil sayo kung bakit namatay Ang anak ko ng dahil sayo nagdusa Ako ng Dalawang taon halos mawala Ako sa sarili ng malaman kung nawala sakin Ang anak ko Hindi mo alam Ang hirap at depression na dinanas ko ng dahil sayo Gideon walang araw na Hindi Ako umiiyak ng dahil sayo naiisip mo ba Yun? Wla Kang kwentang lalaki alam mo Yun pasarap lang sa ibabaw ng kama Ang alam mo walang Kang ibang iniisip kundi yang sarili mo" hagolgol ko ng iyak napansi

agad n’yang sagot at bakas sa tono nang pananalita n’ya ang lungkot. Hindi ako sumagot. Nanatili lang akong tahimik at alam kong inaantay n’ya rin ako magsalita pero hindi ko alam ang sasabihin ko. Hindi ko alam paano s’ya aaluin. “I’m not okay, Love. Please come back. I know I've caused you so much trouble but I can't afford to lose you again.” His voice cracked and suddenly I heard him sob.

I said and then burst out crying. “Zy,” saad niya at hinawakan ang kamay ko. “Zy, I love you so much,” saad niya at nanggigilid na ang luha sa kanyang mga mata. “Nararamdaman ko na any moment ay kukunin na ko pero I just want you to know how much I love you even though I failed to make you feel that. I’m sorry, Zy,” saad niya.

Ramdam na ramdam rin ni matt ang lungkot at sakit nanararamdaman ni carmela dahil nangyari narin iyon sa kanya ang mamatayan siya ng pinakamamahal na ina. "Akmang aalis na si matt sa silid ni carmela nang tawagin siya ng dalaga. "IM SORRY SA MGA NASABI KO' ang sabay sabi rin nito sa lalaki habang nakatalikod na ito sa kanya. Tuloy tuloy parin ang pagdaluy ng luha ni carmela sa mga sandaling iyon' habang humihingi siya ng dispinsiya sa lalaki.

Nakaramdam siya ng safety sa yakap nito kaya ang nagmamatigas niyang katawan ay biglang sumuko and she laid her body against him, ngunit agad siyang napaigtad nang maramdaman ang paghaplos ng palad nito sa likuran niya pababa sa kanyang balakang while confessing his feelings for her. “I love you Ahtisa,” “We…wait Maverick. Masyado ka yatang mabilis.” “Oh, I’m sorry,” agad na inihinto nito ang paghaplos sa likuran niya paibaba at muli siyang niyakap ngunit mabilis siyang kumawala dito. “I can do it slow if you wanted, just tell me.” “No Maverick, it’s not what you’re thinking. I’m here to tell you something.”

"Such a sad love story of mine." Napatitig na lang ako kay Willow. She lost the man she love pero balewala na ngayon. Thus, being an Esposito worth all those tears? I don’t know... but that thought begins to make me think about the sad future ahead of me being an Esposito. An Esposito.

I run fast as my heart was slowly tearing apart. God, I love him... H-Hindi naman totoo na hindi ko siya mahal e. Kasi ang totoo. Siya ang buhay ko. Siya ang mundo ko. At siya ang lahat sa akin... God, I hope he will forgive me. I hope, he will understand me. I hope, I overcome this pain... Zayn... Baby, I'm so sorry kung nasaktan kita. I'm sorry... I love you, but I need to let you go...

Ako si marupok ay unti-unti ng ngumiti at tumango sakaniya. Lumapit siya at hinalikan ako sa labi. “I love you wife, I'm really sorry.” sinsero nyang turan. “Natakot ako sayo kagabi..” nakalabi kong saad. Ginulo niya ang buhok ko. “Sorry, hindi ko na-control ang sarili ko. As much as possible, ayoko ng alalahanin ang matindinng sakit na dala saakin ng nakaraan. Everytime na pag uusapan siya, nanunumbalik lang saakin ang sakit habang nakikita sa alaala ko kung paano si Mommy nalunod sa matinding depression dahil sa panloloko niya. He is the reason kung bakit nagkasakit si Mommy at nawala ng maaga. Walang kapatawaran ang ginawa niya sa Mommy ko dahil kahit anong sorry niya hindi na maibabalik

Bagay na hindi maikuwento ng anak sa kaniya sa ngayon. Sadie is already on her bed. Hindi na rin siya nagpalit. Ang isang kamay niya ay mahigpit na nakakapit sa bed sheet habang ang isa ay nakapatong sa kaniyang dibdib. Pain kept crushing her. She was flooding her pillow with tears. Hindi na niya alam ang gagawin kung hindi ang umiyak. Gusto na niyang hiwalayan si Ludwick ngunit nahihirapan siya. Kung sakaling mananatili naman siya rito, kung mananatili lang sila sa isang tagong relasyon, mas lalo naman siyang masasaktan. Her mind was so confused while her heart was broken. Everything inside of her was in catastrophic state.

saad ko bago ko ibaba ang tawag. I bit my lips. I was so tired and heartbroken. I let Albert pull me into his arms, let him wrap them around me and there I released all my suppressed sobs, each one wracking my body with its force... We didn't mind my phone ringing again. He remained still, hugging me tightly while I sobbed, while I felt completely crushed by everything that had happened to me, the weight of it all finally becoming too much to bear alone.