Novel & Cerita Sad Quotes In English

“ papunta kame ni Casey sa canteen” “Sorry nakatulog ako kagabi” with sad emoji. Napangiti ako.

Sinubukan niya akong ipaharap sa kanya ngunit mas hinigpitan ko ang pagkakayakap sa kanya. “Broken hearted ka ba?” Naramdaman ko na niyakap niya rin ako. Nasa gitna kami nang daan at alam ko naman na walang pake sa amin ang mga taong dumadaan. “Huwag ka ng sad.” Matagal kami sa ganoong posisyon. Hinayaan niya lang akong umiyak sa dibdib niya hanggang tumahan ako. “Huwag ka ng sad kasi kapag sad ka hindi ka happy.”

Sabi ko sa babaeng nasa salamin. I smiled. I tried to smile. "And If nobody got me, I got me." Sabi ko naman sa sarili ko. I believe good things happen everyday. I believe good things happen even when bad things happen. And I believe, on a happy day like today, I can still feel a little sad. That's life isn't it? ••• END OF PART 2

Isang nakamamatay na sakit ang ipinaramdam ng simpleng mga salitang lumalabas sa kaniyang bibig. Ilang sandali pa'y bigla akong makaramdam ng pagsipa ng anak ko sa aking sinapupunan habang patuloy pa rin ako sa paghagulgol. Oh God! I'm so sorry, my baby! I'm so sorry! I shouldn't have let you feel this kind of pain.

Hinanap ko ito, I start crying hard until I finally found it. "I'm sorry baby, I'm so sorry." Niyakap ko ito at lumakad papunta sa kama ko, the night is my greatest enemy. Sadness hits differently at night.

Sorry (sad emoji) Isang mapait na ngiti ang sumilay sa kanyang labi. Why is she sorry? Hindi naman siya galit kay Emena kundi sa sarili niya. He hated himself for acting so stupid. He was like a possessive boyfriend upon seeing his maid with another guy. He got pissed all of a sudden. Damn it! What the fuck is he even thinking? Very unreasonable and stupid manner. May amo bang ganun para sa kanyang maid? Dragging her because he hates the person she's been with? Siyempre, wala! Fuck!

Sambit niya bago tumayo pagkatapos ay inilahad ang kanyang kamay. Malungkot akong napangiti bago tinanggap iyon. One of the saddest things in the world is to feel broken, and although you're somehow been figuratively ripped apart you feel like can never be put back together again. These are days when I ask myself! What are you staying here for? Most times I don't even have an answer. Sometimes I just don't want to be here anymore. That I don't want to fight this kind of sadness sicked. Those toughest thoughts to deal with.

"Can you please see my chat on I*******m?" Dali-dali akong nag-online para tignan ang mensahe niya at tumulo na ang luha ko dahil napakarami no'n pero ang umagaw ng pansin ko ay ang voice message niya na sinend kaninang madaling araw. Kasunod no'n ay ang mga salitang, "I'm sorry for everthing, Aphrodite. Don't know if this can calm you down but I hope this is not another reason to make you cry."

may pang aasar sa bawat salita ko, mababanaag din ang sarcasm. Matagal na tahimik si Dragen bago ako marinig ng mahinang salita galing sa kaibigan ko mukhang sa sarili lang sinasabi. " I'm doomed! " hindi ko mapigilang tumawa ng malakas marinig ang mga salitang iyon mula kay Dragen.

Isang pagdaloy na dahilan ng mas maluwag kong paghinga. “I’m sorry. Sorry dahil hindi ako nagtiwala sa kakayahan mo. Sorry kasi inisip kong hindi ka bagay sa anak ko. Sorry dahil inapi kita, sinaktan at ininsulto.You are right. You are more than enough. Sorry dahil hindi ko tinanggap ang apo ko nang panahong kailangan mo ang anak ko at kailangan mo kami.” Huminga siya ng malalim. Mabilis ang paglakbay ng mga luha sa kanyang pisngi. “Pwede bang makita siya? Pwede ko bang makita ang apo ko?” “Wala na ho ang apo ninyo, Mrs. Castro.”