Saint Of Lost Things の小説・ストーリー

"Bakit ba palagi mo na lang akong ginagawan ng kwento at kasalanan na hindi ko naman ginawa, Stacey? Wala naman akong ginagawa sa 'yo pero bakit ang init ng dugo mo sa akin?" "Dahil nilandi mo ang kuya ko!" Idinuro siya ni Stacey. "Dahil sa pagiging malandi mo ay pinakasalan ka niya kaya wala na tuloy silang pag-asa na magkabalikan ni Britney. Si Britney lang naman ang gusto kong maging sister-in-law at hindi ang isang katulad mo na hampas lupa!"

I drove my car to the bar and get wasted there till I drop. May lumalapit sa akin na mga babae pero tinataboy ko lang sila. Ayaw ko ng magkasala pa sa kanya kahit hindi niya nakikita. Tumayo na ako ng makaramdam ng kaunting hilo at nag drive pauwi sa aking condo. When I arrive I just drop my body onto the bed. Eyes on ceiling looking at nothing. Tumagilid ako at kihuha ang picture niya at tinitigan ko ito. I stare at her until I feel myself crying again. I really missed here. I hug her picture and cried. I cried until I fall asleep. There I see here, she looks happy but I can't touch her.

Maging sa pananalita nito ay pulido, hindi ito nautal sa kaba. Muling naging malikot ang mga mata ng lalaki. Luminga-linga rin ito sa paligid na akala mo ay may hinahanap. "Sa lugar na ito, iilan lamang ang nakakapasok. Swertehan na rin kung may makalabas. May mga puting tela kasi na kumukuha sa mga naliliigaw dito," pabulong nitong kwento sa amin. "Tapos inililibot ng tela ang sarili nito sa nahuli hanggang kapusin ang tao sa loob niyon at tuluyang mawala nang walang kahit na maliit na bakas ng pagkawala nito."

Hindi talaga siya nakaramdam ng sayang sa panty niya pero si Lloyd, kung kaya lang nitong ibalik ang panty sa pamamagitan ng glue ay ginawa na ng binata. Pero, ano nga bang magagawa ni Lloyd? Ni pagtahi nga at paggamit ng sewing machine ay hindi nito alam kung paano. Kaya ayon, halos hindi maipinta ang mukha ng binata, dinaig pa nito ang taong nag-cecelebrate ng semana santa. Makita lang niya ang mukha ni Lloyd ay para na siyang kinikiliti ng isang libong alimango.

Sabi niya bago umilaw ng pula ang kanyang kaliwang kamay at asul sa kanang kamay. "Anong gagawin niya?" "What?! Kaya niya ba talagang gawin ang mga ganyang bagay?" 'Yan lang naman ang mga hinaing nila, ngayon lang mag-sink in sa utak ko kung bakit kinakatakotan ang LunaLight sa buong Mahonotopia. Ang taglay nilang mga Lost Magic ay kakaiba at napakalakas.

Ipinikit niya ang mata at malalim na buntong hininga ang pinakawalan para mawala ang bigat ng dibdib. Hindi man niya isipin si Ella ngunit parang sinasadya ng utak niya na isipin niya si Ella muling bumalik sa isip niya ang halik na pinagsaluhan nila nito ng nagdaang gabi may bumulong sa kaibuturan nf kanyang puso na may puwang ito roon, ngunit lito siya dahil maraming bagay sa past niya ang nakalimutan niya at ngayon parang unti-unti ng nagpaparamdam at nagpapakita sa kanya sa ngunit hindi parin niya mawari sino ang mga taong ito, at alam niya na hindi niya ito pwedeng ipaalam sa iba lalo na sa kanyang nobya at ina. Nararamdaman niya na tila may tinatago sa kanya ang mga ito. Kaya siya mism