Sakit Ng Sikmura 소설 & 이야기

Tinamaan ito sikmura kapag napaatras ito at namilipit sa sakit. Ang isa naman na akmang sisipain siya ay mabilis niyang nahawi ang paa at siniko ito sa mukha. Napaatras din ito at nasapo ang dumudugong ilong. The next attacker was the man with a large build who picked up Knives and threw him to the floor. Knives were not expecting that attack so he writhed violently.

Hinihipan niya na lang kapag natatamaan ng bulak, para hindi masyadong sumakit. Mabilis na nalinisan niya ito dahil hindi naman naglumikot. Nakatulog na nga talaga. Napatingin siya sa soup. Umuusok pa. Sayang. Saka baka walang laman ang sikmura nito dahil sa alak. Paano kung magkasakit pa ito? “Thunder,” niyugyog niya ito pero d***g ang isinagot nito. Sinilip niya ang mukha nito sa kabilang side. Panay ang galaw ng mga mata nito parang nananaginip.

bigla na naman siyang sinisikmura at gusto niyang maduwal kaya't dali - dali siyang bumangon at nagtatakbo sa banyo para sumuka sa toilet bowl. Halos wala na nga siyang maisuka puro laway na lang ang lumalabas sa kanyang bibig. Humihingal siya at butil butil na pawis ang tumutulo sa kanyang noo matapos siyang magsuka. Agad siyang naghilamos ng mukha at bibig sa lababo at tiningnan ang kanyang hitsura sa harap ng salamin. Hapis ang kanyang mukha at napakalaki na ng kanyang eyebags.

sigaw niya ng napabulalas, na tinatamaan ng takot. Sumagot ang isang lalaki ng may pagkainis at napa suntok sa kanya at tuloy-tuloy na nawalan siya ng malay matapos humalakhak ang sakit sa kanyang sikmura. Bago tuluyang nawala ang malay sa paligid niya, may marinig pa siyang mura at panlalait mula sa mga boses na nag uusig sa kanya.

Kasabay noon ang bahagyang pananakit ng sikmura na dulot ng labis na pag-inom ng alak noong nakaraang gabi. Pilit siyang bumabangon, ngunit pag-upo pa lamang niya ay muli nang umikot ang kanyang paningin. Napahawak siya sa noo at napasandal sa headboard ng kama, mariing ipinikit ang mga mata habang hinihintay na humupa ang hilo. Makalipas ang ilang minuto, unti-unting luminaw ang kanyang paningin. Noon lamang niya napansin na hindi pala siya nasa sariling silid.

Pero isang lagok lang ni Sabby ay agad na itong nasuka. "Hindi ko kaya, masakit sa lalamunan," hirap na sabi ni Sabby. Pakiramdam niya ay para siyang may malalang sakit sa sikmura dahil kahit konting pagkain ay hindi tumatagal sa tiyan niya. Habang nakahiga at amoy-amoy ang kanyang inhaler, namumula ang mga mata ni Sabby dahil sa pagod habang pinapanood ang asawang umiiyak sa tabi niya.

KABANATA 47. Nanghihina si irish matapos nyang magsuka, Hawak nya ang sumasakit na sikmura at habol ang hininga na napatingin sya sa sariling imahe sa salamin. Butil butil ang pawis sa noo at pakiramdam nya ay nahihilo nanaman sya.

Sa taas ng sikmura, napapagitnaan ng ribs ko. Hindi na maganda ang lagay ko pero nakukuha ko pa ring magpaliwanag ng ganito. Iniwas ko ang katawan ko sa may gawa n’on dahil namimilipit ako sa gawa niya. Gamit ang kaniyang dalawang daliri, nakatusok ’to doon at hindi ko alam kung para saan. Nagbibigay ’yon ng napakatindi na sakit kaya nang marinig niyang dumaing ako ay agad niyang binitawan.

Kasabay 'yon ng mga yapak. Marami. Hindi ko iyon pinansin, dahil nanghihina ang tuhod ko, at parang kahit oras, pwede akong bumagsak sa sahig. Ang sakit ng sikmura ko. Napakapit ako sa pader, dahil parang matutumba ako. " Amalia...okay ka lang? " Rinig kong boses ng babae. Binalingan ko ito, si Ateng bora.

Direcho ako sa lababo at doon dumuwal ng dumuwal. Halos mapugto ang hininga ko mailabas ko lang ang gustong ilabas ng sikmura ko pero bigo ako. Puro likido lang naman ang lumalabas sa bibig ko. Siguro dahil wala namang laman na kahit anong pagkain ang sikmura ko kaya ganoon.