Sakit Ng Ulo Sa Bandang Likod Novels & Stories

Natigil lamang nang humampas ang likod ko sa isang malaki at matigas na bagay. Kinagat ko ang aking labi upang mapigilan ang pag-ungol dahil sa sakit na dulot nang nangyari. Napahawak ako sa aking ulo. Ang aking kamay ay may bahid ng dugo. Nararamdaman ko rin ang pag agos nito mula sa ulo ko papunta sa noo.

Bulong ko sa sarili pero narinig pala nila ang pag bulong ko na kinatawa nila ulit. "Siguro kumain ka muna iha, nalaman din namin mula sa doctor kaya ka nahimatay dahil sa pinaghalong gutom at medyo napalakas ang pag bagsak ng ulo mo! Dont worry habang wala kang malay kanina nilagyan na namin ng icepack yung maliit na bukod diyan sa likod ng ulo mo nakapa ni Doc. Clemente" Sabi ng isang matanda na niligtas ko kanina.

Hindi niya na namalayan na tumulo na Ang kaniyang mga luha sa sobrang gulat. "Hindi niya mababa o magalaw ang kaniyang ulo dahil sa sakit at paninigas ng leeg niya, so ibig sabihin mommy, may pressure o pamamaga sa paligid ng ulo niya. Sa Ngayon ang kaya ko lang munang magawa ay bigyan siya ng malakas na antibiotic at gamot para sa lagnat. Kailangan din namin kumuha ng sample ng likido sa kaniyang likod, para malaman kung anong klaseng bacteria o virus ang sanhi nito." Hindi makagalaw sa kinakatayuan ni Celina sa sobrang gulat at kaba. Halos hindi na rin normal ang paghinga niya. Kaya napansin naman ito ng Doctor.

SAFE Matagal bago bumalik ang ulirat ni Rosell. Halos hindi niya maimulat ang mga mata sa sobrang sakit ng kaniyang ulo. Pinakaramdaman niya ang sarili at doon kinapa ang likod ng kaniyang ulo na sumasakit. Naramdaman niya na nabasa ang kaniyang kamay at nang tignan iyon pulang-pula ito sa kaniyang dugo.

Pero namatay na ang dalaga! Napahawak sa ulo ang lalake, eto na naman ang kakaibang sakit sa ulo niysa. Sobrang pag-iisip ng mga nagyayari ay gulong-gulo na ang utak niya, hindi na niya alam ano at alin pa baa ng totoo sa mga nangyayari.

I wonder kung anong klaseng kwarto to. "Ah..." Habang nagpupumiglas akong umupo, lalong tumitindi ang sakit sa mukha ko, at napangiwi ako sa sakit. Nakita kong nakatali ang mga kamay ko sa likod ko. Mabigat ang ulo ko, malamang dahil sa suntok na natanggap ko, at nararamdaman ko ang mapurol, pumipintig na sakit sa aking templo.

Sabi ng nurse na iginiya ako sa isang upuan doon. Nang makaupo ako doon ko lang narealize malala ata natamo ko. Sobrang sakit ng likod ko pati ulo ko. "Napagtripan po," mahinang sabi ko na napahawak sa ulo. F*ck! May dugo!

Ngayon ko lang napansin ang bandage na nasa ulo ko na kaagad kong ikinataka. "What happened?" tanong ko kay Carl. "Wala ka bang matandaan? Muntikan ka nang makabangga," sagot nito. Napapikit ako nang bumalatay na naman ang sakit sa ulo ko. Sinubukan kong aalahanin ang nangyari pero sumasakit lang ang ulo ko. "Wala akong maalala," bawi ko.

Napahawak pa ito sa tiyan at para bang maiiyak na sa hindi maipaliwanag na inis na nadarama. Napadaing siya nang makaahon siya mula sa pagkakahiga sa sahig. Masakit ang likod niya at ang ulo niya. Nabagok kasi siya nang malakas kaya ay hindi siya magsisisi kung magkakaroon ng bukol sa parteng likod ng kaniyang ulo.

Ngunit ang sakit ng ulo ay tila lumalim lamang, isang walang humpay na sakit na tumangging mawala. Ang sakit ng ulo na ito ay malamang na karapat-dapat, kung isasaalang-alang ang dami ng luha na aking nalaglag at ang kakulangan ng tulog na aking tiniis. Nakakatakot kung gaano kabilis magbago o maglahad ang mga bagay sa loob ng maikling panahon.