Novel & Cerita Save Your Eyes From Your Tears

' He opened his eyes after a long while, and gave a soft glare to the only woman he had ever loved. 'Sabihin mo sa'kin kung paano ko kayo proprotektahan. Kahit ano. Wala ni isang tanong na ibibigay ko kahit buhay ko para sa inyo.' His amber eyes began to glimmer with tears. 'You just have to let me know how. With my own father, after you and your own father's fingers around your neck, paano ba kita ililigtas? Ilang bala ba ang kailangan kong saluhin para mabuhay ka—'

How can I not burn this image forever in my eyes? “How can I not look at this point? – Bigla niyang hinarang ang mga salita ko. “Do something about your eyes. Turn around or if you can’t, just go blind or pluck your eyes out, twist them and throw them out!” Sigaw niya ng pabulong habang nanlilisik ang mga mata na nakaturo sa bintana. “How unreasonable can you get? I literally can’t do those things kapag bulag na ako.” Sagot ko habang tinuturo ang mga mata ko.

Singing with Your Guardian Angel by RedJumpsuitApparatus When I see your smile Tears roll down my face I can't replace And now that I'm strong I have figured out How this world turns cold and it breaks through my soul And I know I'll find deep inside me I can be the one I will never let you fall I'll stand up with you forever I'll be there for you through it all Even if saving you sends me to heaven End Of Flashback Kaya pala ang bilis kong gumaling, inalagaan niya akong mabuti. Dapat ko siyang pasalamatan dahil alam kong napuyat siya at nagkaeyebag ang cute niyang mata nang dahil sakin.

My vision was blurry because of the tears I was holding back. “1, 2, 3—smile!” As the camera's flash met my eyes, tears streamed down my cheeks. What a grand way to celebrate. I quickly wiped off the tears as I went down the stage. The driver who was watching from the side caught my attention. He pointed at his phone as if he was telling me that he just talked with my parents.

Hindi niya maiwasan ang mapapikit at mapaangat ng tingin upang kahit papaano ay pigilan ang pagtulo ng mga namumuong butil ng luha sa kanyang mga mata. Ito ang labis niyang kinaiinisan. Ilang beses na niyang nasaksihan ang kaganapang ito—ang lahat-lahat sa panahong ito—subalit naaapektuhan pa rin siya. Bumabara pa rin ang kanyang lalamunan. Namumuo pa rin ang mga luha sa kanyang mga mata. Pinipigilan niya pa ring maiyak. Dahil hanggang ngayon, nasasaktan pa rin siya.

Hindi siya makatingin sa aking mga mata pero tinitigan ko pa rin siya roon. I softly held his hand with my other hand and look into his eyes while tears are still streaming in mine. Nang makita niya ang mga luha sa aking mga mata ay dahan-dahan niya iyong inalis sa aking pisngi while lovingly looking at my face. "I'm sorry for making you cry." Agad niyang paghingi ng pasensya. Umiling ako at kahit may mga luha na nangingilid sa aking mga mata ay nginitian ko siya.

Tumingin sya sa mukha ko at nakataas pa ang mga kilay niya. "Really? It's a miracle." tumawa pa sya ng mahina kaya sinapak ko sya sa dibdib pero ngumiwi sya, kaya hinimas himas ko ang dibdib niya. Napakagat labi ako. Yay! Tyansing na naman ako. Tapos ay sumeryoso ako. Minsan lang ito kaya pabayaan niyo na akong magdrama. Teary eyed kunwari ako. Dapat pala may baon akong eye drops para kunwari may luha ako.

Kumurap-kurap ang aking mata dahil mas'yadong maliwanag ang aking nakikita. "Ara!" Ang mukha ng lalakeng pinakapamilyar sa akin ang bumungad. His eyes are swollen and it looks like he didn't sleep for days. "Teka, tatawag ako ng doctor." Aalis na sana ito pero agad kong hinawakan ang kanyang kamay dahilan upang tingnan niya ako ulit. I was about to talk but my mouth was dry. Kaya naman ay mas lalo itong nag-alala at agad na umalis para tawagin ang doctor.

sabi ko na parang alam niya ang problema And for the first time after 30 years,a tear drop from my eyes _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

Sa sobrang lalim ng boses niya ay halos hindi ko na narinig ang pagtatanong niya. Kinagat ko ang labi ko at iniwas sa kanya ang tingin. Tears are now forming inside my eyes. It's just waiting for a loud bang, a trigger, for them to drop and stream like a wild river inside a forest. Just stream... like no one would see and hear them.