Save Your Eyes From Your Tears Mga Nobela at Kwento

DV said with pure happiness written on his face and in his voice. Hindi ako manhid. Ramdam ko, masaya siya. Hindi ito pilit, hindi ito pakitang-tao. Tunay ang tuwa niya. At sa sobrang saya niya, hindi ko na kayang agawin pa ang sandaling iyon mula sa kaniya. Tumalikod ako. Tumingala ako sa langit, hoping to stop the tears. But I can't. The more I hold it in, the more painful it becomes. Mas lalong mahapdi. Mas lalong sumisikip ang dibdib ko. Napakawalang kuwenta ng lahat.

And it hit me. Hard. Like a dozen knives. Each one sinks deeper. Each one is twisting. Each one tearing me apart from the inside out. It was killing me. Watching her cry because of me. Because of the words I said. I wanted to go to her. To wipe those tears away. To tell her the truth. That I was sorry. That I didn’t mean it. That it was all a lie, and I was only trying to protect her from something far crueler than rejection. This was the price of protecting her. And I would pay it in silence.

Tuloy-tuloy naman na pumatak ang luha sa pisnge ni Biancs habang pikit ang dalawa nitong mga mata. Saktong naman ang pagpasok ni Jaez na may hindi maipintang mukha ngunit ang lahat ng galit ni Jaez ay nag laho ng makita niya ang kasintahan na nakapikit habang patuloy ang pagtulo ng luha sa mga mata nito. "I'm sorr—"

Para bang may sariling isip ang aking mga luha at gusto nilang makawala "Shhh stop saying sorry, it's not your fault" mahina niyang ani at hinawakan ang magka-bilaan kong pisngi bago iyon itinaas para magkaharap kami Nagtagpo ang aming mga mata at kahit pa na nanlalabo ang mga mata ko dahil sa aking mga luha ay kitang kita ko padin ang pag igting ng kaniyang panga ng makita ang aking mga luha

Nararamdaman ko na naman ang pagpapawis ng kili-kili ko kahit malamig dito sa labas. “If you’re talking to me, don’t even think about looking away. Look into my eyes, baby. I absolutely crave those mesmerizing eyes of yours. They’re pretty damn addictive. So, yeah, make sure to give me a good dose of eye contact. Do you understand, hmm?”

F-ck! Napansin niya ang mga luha sa gilid ng mga mata nito. Nakatitig lang ito sa kanya. Hinapit niya ito sa bewang palapit sa kanyang katawan. Bumaba ang tingin niya sa tila naiinis nitong mga labi. H******n niya ang mga luha nito. He licked her tears. At saka bumulong ng paulit-ulit na nagsasabing sorry.

I shouted with my eyes strongly closed. Sa pagdilat ko ay nabakas ko ang pagkabigla sa kanya. My eyes suddenly started shedding warm tears. "Oo na, alam ko. Huwag niyo nang ipamukha pa, please." pagmamakaawa ko. "Hindi yang mga sinasabi mo ang kailangan kong marinig ngayon." tumakas ang hikbi sa bibig ko. "Tama na. Tama na. Parang awa nyo na!" I pleaded loudly in desparation.

Halos ipikit ko ang aking mata bago paputukin ang baril sa isang gilid. Dalawang tunog ng pagbaril para sa dalawang taong tinamaan ng bala. My eyes started to be teary, I don't want to open any of these. I don't want to see na may isa akong hindi nailigtas. May isa akong hindi pinili. "Why are you crying, dude? Huwag mong sisihin ang sarili mo dahil sa hindi mo mailigtas sila pareho, isa ka lang, at alam niya na hindi siya ang pipiliin mo."

Kumunot ang noo niya at alam kong alam niya ang tinutukoy ko. I can see clearly how the corners of his eyes reddened and produce a liquid that I can't seem to take responsible of. Kusang umangat ang dalawang kamay ko para hawakan ang magkabilang pisngi niya. Using both of my thumb I wiped his tears. Para sa pinagsamahan namin, at para sa natitira kong respeto sa kaniya. “You shouldn’t cry over me, Kyler. Believe it wasn't worth it,”

I am tearing my eyes with tears, I am shouting, screaming curses to them, but, they seemed numb as hell. Nang makalayo na ay ramdam ko ang pagod dahil sa pagwawala at pag-iyak. "We are trying to protect you, hija." Malumanay na sambit ni mama. Inirapan ko lang siya saka tumingin sa bintana.