Say Won't Let Go Lyrics Novels & Stories

"I want you to come back and carry me home Away from these long lonely nights I'm reaching for you, are you feeling it too? Does the feeling seem oh so right? And what would you say, if I called on you now Saying that I can't hold on There's no easy way, it gets harder each day Please love me or I'll be gone, I'll be gone I'm all out of love, I'm so lost without you I know you were right, believing for so long I'm all out of love, what am I without you? I can't be too late to say that I was so wrong" Tumayo na siya at napapahagulgol siya sa gitna ng kaniyang pagkanta.

Once concealed, it shall not stray, For whom it binds, it finds its way. TO BE CONTINUE

Para kasing pinaglaruan niya lang ang string at gumawa ng ritmo rito. No'ng dumating na siya sa chorus, nanlaki ang mata ko no'ng maalala ko na ang title ng kanta. "Oh my God, it's 'If I Let You Go by Westlife!" Tuwang-tuwang ani ko. Tumawa naman siya at kinanta ang chorus. "But if I let you go, I will never know, what my life will be holding you close to me..." pagsasabay niya.

Pero enough para maramdaman ko ang bigat. If I failed, babalik ako sa gabing ito. Same candle. Same grief. Same ending. Only worse. Because then hindi ko na puwedeng sabihin na hindi ko alam. I would know every chance I missed. Every wrong word. Every moment na umiwas ako. Tinakpan ko ang bibig ko with one hand. “Sixteen lang ako,” bulong ko. “I know.” “I can barely fix my own life.” “I know.”

Nasa dance floor kami ni Eion kasama ang kantang Say you Won’t Let Go “Nakilala kita sa dilim, sinindihan mo ako Pinaramdam mo sa akin na ako ay sapat na Alam kong mahal kita noon Ngunit hindi mo malalaman 'Cause I played it cool when I was afraid of let go" "Sa tingin ko ito ay isang perpektong kanta para sa iyo, babe." I teased Eion, and his cheeks fluttered. Isinandal ko ang noo ko sa kanya, nagkatitigan habang umiindayog kami sa mabagal na ritmo ng kanta. Ito ay talagang romantiko at nakakarelaks. “Gigisingin kita na may almusal sa kama Dalhan kita ng kape na may halik sa ulo

nang-aasar nitong tanong sa akin na nanggigigil sinugod ito at pinagsusuntok ko siya sa dibdib. “Ayoko nang dalhin ang apelyedo mo. Ayoko nang maging asawa mo. I have my own life too. I own my life. I own my life.” nanggigigil na sigaw ko na pinagsusuntok ito sa dibdib. “I own you too. Because you are my wife!” singhal ni Hector na sinalo ang dalawang kamay kong natigilan sa pagwawala.

Hindi rin naman naglaon ay magpatugtog na nga kaya todo hiyawan na ang mga tao. Ang una nilang kinanta ay pamilyar sa akin ngunit hindi ko alam ang lyrics kaya hindi rin ako makasabay sa mga sigawan ng mga tao. Nakangiti lang ako habang pinagmamasdan si Travis na pumapalo sa drum na nasa harapan niya. Nakapikit siya at bahagyang nakabukas ang labi habang pumapalo. Nagkikislapan na ang butil ng pawis tuwing nasisinagan iyon ng ilaw. Basa na rin ang kaniyang buhok maging ang damit ay pawisan na. "And if you still go I understand... would you give me something just to hold onto. And if you stay, I'll hold your hand... cause I'm truly, madly, crazy in love with you," Pagkakanta ni Austin.

Pero ano pa nga ba ang magagawa niya, siya na mismo ang lumayo,siya na mismo ang humingi ng kalayaan niya. Hibdi naman siya ganun kadamot. Para ipagkait dito ang kalayaan na gusto niya. Sabi nga sa isang kanta, " when you love someone you gonna learn to let them go," isang bagay na npakahirap sanang gawin. Saka na lang niya namalayan na ubos na pala ang iniinom niya. Ano pa nga ba. Kailangan na niyang umuwi. Uuwi nanaman siya ng lasing.