Scarlet Speedster Novels & Stories

Sa dalawang laptop screen, muling nagsimulang rumagasa ang napakaraming data, na parang umaagos na talon. Napakabilis ng mga daliri ni Scarlett. Maayos. Eksakto. Halos perpekto ang bawat galaw niya. Dahil sa kahanga-hangang eksenang iyon, halos hindi makahinga ang lahat habang nakatitig sa screen. Sunod-sunod nilang pinuri si Scarlett. Tunay nga raw siyang karapat-dapat sa titulong senior engineer. Sa paraan ng pagkilos niya, parang napakadali lang para sa kanya ang pagpasok sa isang napakahigpit na security system.

Ngunit wala sa kanila ang maaaring tumakas ngayon! Ang bilis ni Scorpio ay lampas sa kanilang imahinasyon. Sa mas mababa sa isang minuto, ang kanyang maliwanag na pulang pulang lason na karayom ​​ay kumamot sa leeg ng lahat. Ang lahat ng mga gangsters ay namatay nang walang kawala. Sa ilalim ng ilaw ng buwan, ang sahig ay puno ng mga patay na katawan.

Kung makatukso, akala mo talaga wala din nangyayaring kababalaghan sa love life niya. "Hey you." Biglang lapit naman sa akin ni Scarlet. She is wearing a body fit jump suit na akala mo sasabak ito ngayon ng mission. "I am allowing you to flirt with Draco because you are just one of the girls he'll kill time with. But, it won't be long... this training is almost soon to end and we will never be seeing you again. So-"

Sa sobrang pagkakunot ang noo at salubong na salubong ang kilaya habang ang mata ay puno ng halo-halong emosyon na mahirap pangalanan dahil sa bilis ng pagbabago nito. Ano bang meron sa cellphone niya at ganiyan ang reaksiyon niya? Oh, baka ghinost na siya ng lalaking ini reto ni Sabrina sa kaniya. Kahit ako magagalit gwapo lang yon anong karapatan niyang mang ghost? Patay na ba siya? "Thank you!" biglang saad ko dahilan para mapatigil ang dalawa sa ginagawa at bumaling sa akin.

Nasa mga mata niya ang takot na mawalan ng trabaho at pasensyahan na lang pero mukhang iyon nga ang dapat mangyari. “Sorry po.” Tumingin siyang muli sa akin. Nasa mga mata niya ang pakiusap. “Anong sorry? Hindi mo ba nakita ang katangahang ginawa mo? You are ruining my date!!!” Muling yumuko ang babae at talagang apektado na ito sa pamamahiya ni Scarlet but I can’t stop the act. Habang tumatagal ay lalong nakikita ko na ang dahilan bakit ganito kagalit si Scarlet. Kanina ko pa siya sa bahay napapansin. She is obviously part of the scheme to kill me tonight.

Napaka-pikon naman ni Scarlet. Unti-unting lumalapit sa amin ang lalaki. Kulay dark red ang buhok at mata niya. Seryoso ang mukha at malamig ang mata. Ramdam mo ang authority sa presence niya. Malakas din ang energy niya. "What the hell are you doing?" Tanong niya kay Scarlet. Sumulyap siya sa akin sandali at binalik agad kay Scarlet ang tingin. "Kasi, si Ace! Sabi niya bata daw ako! Gano'n na ba kaliit ang height ko para sabihin na bata ako!?" Maktol niya.

saad ni Clarisse sa akin ng makapasok na kami sa loob ng sasakyan. “Ewan ko bigla akong napatitig sa basurerong ‘yon. Nakita mo ba ang mga mata n’ya bess kulay brown tsaka kung malinis siguro ‘yon ang guwapo ng lalaking ‘yon at ang laki pa ng katawan.” “Yucks! Tumahimik ka nga Scarlette. Naririnig mo ba ang sarili mo? Brown nga ang mga mata n’ya pero ang katawan n’ya nangingitim na sa dumi.”

Napakagat ako ng labi habang lumuluha yung mata ko sa hapdi, and almost instantly, gumaan bigat sa ulo ko. “The hell is that?” hingal koani sabay binagsak ang baso sa counter. “That's Scarlet Tsarina drink, is the key to happiness and sex. And sex is happiness! Now let’s go dance!” Napabuntong-hininga na lang ako at sumunod ulit sa kanya pabalik sa dance floor. Pero bawat hakbang, ramdam ko—unti-unti na akong nahihilo.

“Kanang kamay ako ni Boss Ronaldo kung siya ang target mo. I can stop you from your plans but I can also help you make things easier for you if you will be good to me.You cannot escape from the son, Scarlet.” Napangisi si Scarlet. Mas tuso ang lalaking kausap niya at hindi niya kayang maisahan. Kung may plano siya laban sa kanilang Mafia Boss ay may plano rin ang lalaki ngunit hindi para sa kanyang sarili kundi para sa kaligayahan ng kanyang pinakamamahal na ina. “Hanggang kailan ang pagpapanggap na ito?” Napabuntung-hininga ang babae.

Bago pa man ito tuluyang lumapag o tumama sa mukha ni Sirius, isang kamay mula sa gilid ang sumalo rito sa ere nang napakabilis at walang kahirap-hirap. ​Sa gitna ng mabilis at swabe niyang pagkilos na iyon, bahagyang kumislap sa kanyang kaliwang pulsuhan ang itim na leather wristband na may silver na bituin—ang lucky charm ni Sirius. Mukha itong isang itim na anino sa gitna ng manggas ng kanyang charcoal gray suit. Isang tahimik, sikreto, at permanenteng paalala na ang kanyang tinatawag na orbit ay hindi lang tungkol sa kanyang opisyal na trabaho, kundi tungkol sa isang personal na pangako na ibabalik niya ang wristband na ito sa binata nang ligtas at buhay pagkatapos ng lahat.