Scoundrel In Tagalog Novels & Stories

Napasinghap ang tatlo at muling bumalik ang bakas ng matinding takot sa kanilang mga mukha. "And if you’re wondering how I ended up with Mr. Aldama... the truth is... ako talaga si Cinderella," pilyang biro ni Scarlett habang may tipid na ngisi. "Dati akong nagkukuskos ng sahig at naglalaba ng tambak na damit. Not until my fairy godmother let me attend the ball, wearing my glass shoes. Kaya mag-ingat kayo, baka mamayang alas-dose ay maging kalabasa na rin ang mga table niyo rito."

Isa pa ay saka lamang naman niya ito tinatawagan upang bantayan si Nexus kung wala siya sa tabi ng binata. "Talaga bang nababaliw ka na, Maximino Salvador? Was entering the showbusiness not enough that you resorted in creating a scandal just to tarnish our family's reputation? Sinusubukan mo ba talaga ang pasensya ko?" Ang galit na galit na sigaw ni Señor Maximo ang siyang nagpabalik sa atensyon ni Maximino sa kasulukuyang pangyayari. Maximino sighed. "It was not my intention to create a scandal. It just happened that I was caught by a rat while I was visiting my fated pair." Tila balewala lamang na sabi ni Maximino, as if what he said was just nothing.

Nahirapan ito sa pagtunton sa dalawa, ultimo dashcams ng mga random na sasakyan ay inisa-isa niya, malutas lamang ang problema ng kapatid. Narating niya ang lugar na tinatawag na Sogod, Bacacay. Liblib na lugar sa probinsya ng Albay sakop ng rehiyon ng Bicol. “Excuse me, Ma’am. Namumukhaan niyo ba ang mga taong ito?” tanong ni Enrico sa isang ginang na nakasalubong niya sa daan. Tinitigan na mabuti ng babae ang larawan. “Teka, kamukha ito ng bagong lipat na mag-asawa riyan sa malapit. Si Fred at Lian! Kaano-ano mo ang mga ito?” tanong nito.

Umalis sandali si Miguel para magpagasolina kaya naiwan sila ni Rudy. “Alam mo, magaling na sundalo ’yang kaibigan ko. Kapag may bakbakan, siya lagi ang nasa frontline,” pag-uumpisa nito. “Ano pong frontline?” Interesadong nakinig si Annabelle. “Frontline, ’yan ang tawag sa mga sundalong nasa first line. Sila ang pinakamalapit sa lugar kung saan may barilan. Sila ang unang humaharap sa mga kalaban.”

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Walang kuwenta ang imahinasyon niya, mas masarap kapag may kapareha. Mariin niyang kinagat ang labi nang hawiin nito ang suot niyang bra sabay s****p sa korona ng kaniyang bundok. Parang may kuryente ang dila nitong naghahatid ng kiliti sa kaniyang buong katawan habang panay ang tudyo sa taluktok ng kaniyang dibdib. “S-sige pa, S-Sir… A-ang sarap pala… ”

“Ilan na ang naging ex mo, Lukas ko?” Tumaas ang isa niyang kilay. “Lukas ko?” “Bakit? Ayaw mo? Bawal ba? Finace naman kita ah,” “Lukas ko? Oh, it’s sound so sweet. Hmm... Catherine ko? My honeybunch, sweetiepie, applepie, mango—” “Ano ba namang endearment ‘yan, puro pie! Mukha ba akong pagkain?” utas ko. Tumawa siya. “Ang cute mo, Haha.”

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] The Devilish Billionaire [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

Hindi ko alam kung bakit habang pinagmamasdan ko sila ay nakangiti lang ako. "So, saan tayo kakain?" tanong ko sa kanila. "Sa Kyeopta!" sabay pa na sabi nila, naka-finger heart pa sila. "Saan 'yan?" Itinuro nila sa akin yung isang restaurant na korean pala ang menu.