Scp Secret Laboratory Novels & Stories

Gabi na nang makarating kami sa isang abandonadong bodega. Tahimik ang buong paligid, at ang tanging maririnig lang ay ang langitngit ng tuyong dahon sa bawat hakbang namin at ang huni ng mga kuliglig at iba pang insekto sa dilim. “Stay alert. I can see something. North,” Lucien spoke into our Secret Service earpiece. I glanced at him even though he was right beside me, but he was a bit further ahead.

Nasa private study ako ni Leonardo nang dumating ang isang kahon. Walang label. Walang return address. Bukas na ang likod ng spine ko sa kaba pa lang. “Candice,” tawag ko. “Scan this.” Pero huli na. Pagbukas ng staff, may laman lang ito: isang USB stick at isang sulat. You said you wanted the truth? Then let’s play with what you love. Tick-tock, Sierra. —S (Scene: Office Theater Room – POV: Leonardo)

Sumunod na lamang kami sa kanya, at dahil isang direksiyon lang ang dadaanan ay agad kaming nakarating sa mismong building. We wasted no more time and we immediately entered the old building, I led the walk and we went to the room where their devices were hidden. I opened one of the computers but it had a password. "So dito pala sila nagtatago..." Ani Kevin habang nililibot ng kanyang paningin ang buong silid. I faced them. "We need Olivier, their devices have security." I asked seriously. Agad kinuha ni Pearl ang cellphone niya at nitawagan si Olivier.

direktang sagot ni Raika. Pinanood ni Lexy ang recorded video ng balita. Sa video, ipinakita ang loob at labas ng laboratoryo. Nasa loob ng isang malaki at malawak na compound kung saan dikit-dikit at hile-hilera ang iba’t ibanh factories. Napapaligiran ng puno ang compound kaya hindi masyadong halata kung may kababalaghan mang nangyayari sa loob.

Ngunit sapat iyon upang sabay-sabay na magliwanag ang lahat ng monitor sa laboratory. Unti-unting lumitaw ang codename ng pasilidad. PROJECT ECLIPSE Sa ibaba nito ay may isang mensahe. "Every ending creates a new beginning." At sa unang pagkakataon, dahan-dahang bumukas ang mga mata ng taong nasa loob ng capsule. Ngunit bago pa man makita ang kanyang mukha... Biglang nagdilim ang buong silid.

At ilang beses pa nga itong umikot-ikot kay Sophia at saka nga pumaling ang buntot niyo na tila ba sinasabi nga nito na sumunod siya. Habang naglalakad nga sila sa pasilyo ay bumungad ang isang napakalawak na laboratoryo. Bawat sulok pa nga noon ay maliwanag at para nga itong isang templo na sagrado at puno ng respeto. Ang mga researcher na nakasuot ng puting coat ay abala nga sa kani-kanilang mga gawain. At tutok na tutok pa nga ito sa kanilang mga ginagawa.

Walang thrill. Kinuha niya ang de-keypad niyang cellphone. Lahat silang miyembro ng S.E.X. Delivery Services o SDS, ay may ganoon in case of emergency. But aside from that, wala na silang ibang dinadala. Walang wallet, personal cellphone, o kahit anong bagay na makakapag-disclose ng identity nila. Nakasuot rin sila ng maskara na iisa lamang ang disenyo upang hindi makilala ang kanilang mga mukha. Kulay itim iyon na animo'y pakpak ng paruparo at natatakpan niyon ang kalahati ng kanilang mukha.

Mga bigatin kung sabihin ng iba. At sa ikatlong palapag naman ay ang Dark Room. Mga miyembro at piling tao lang daw ang may sariling suit o silid sa Dark Room. Bukod doon ay wala na siyang iba pang alam dahil iyon lang ang impormasyon na nakalap niya kay, Xander.

Matapos ang maikling pagpapakilala, sabay-sabay silang nagtungo sa research laboratory ng Dela Cruz Corporation. Maluwang ang laboratoryo at kumpleto sa iba't ibang kagamitan. Sa ibabaw ng mahahabang mesa ay nakahilera ang mga laboratory instruments, habang sa gilid naman ay may malalaking cabinet na pinaglalagyan ng iba't ibang klase ng fragrance ingredients at spices. Ilang researchers ang abala sa kani-kanilang gawain, seryoso at maingat sa bawat hakbang ng kanilang research. Nang mapansin ng isang lalaki si Yohan, agad nitong ibinaba ang hawak na reagent at lumapit.

“At delikado ito.” Hindi na ako nagdalawang-isip. “Simulan na natin.” Sa isang safehouse sa Quezon City, inilatag niya sa mesa ang mga folder. “May tatlong shell companies na ginamit sa paglabas ng pera,” paliwanag niya. “At lahat may koneksyon sa isang laboratory.” “Laboratory?” “Oo,” sagot niya. “Isang private genetic research facility.” Nanlamig ang likod ko.