See You Tomorrow In Tagalog Novels & Stories

tawag niya sa'kin at bahagyang lumapit pa, "Ano bang ginagawa mo d'yan?" Napa-iling naman ako, "Wala naman. Tinitignan at hinihintay ko lang kung kalian talaga babagsak ang ulan. As you can see, makulimlim na nga siya at medyo maambon na," I said and sighed, "Siguro ay mamaya pa talaga babagsak 'to."

Masasayang lang ang pagod niya. "How's your sleep?" Tinawagan siya ni Kaden at matapos ang limang attempt ay saka lang niya ito sinagot. "I want to go home," 'yon ang isinagot niya. Silence. How do you say goodbye to the person you love? Ipinikit niya nang mariin ang mga mata niya. "What are you saying?" Tanong ni Kaden "You're home." "No... Bahay nyo 'to. This is not my home."

The sarcasm bitch! Patakbo kong tinungo ang elevator at nakitang maraming sakay kaya hindi na ako nag abalang makisiksik. I have no choice but to wait. Napatalon ako sa gulat nang may humawak sa balikat ko habang nakatayo dito sa harap ng elevator at naghihintay. "Hey, I didn't expect to see you here, Sabri. I missed you," utas ni Damon sabay yakap sa akin.

walang kagana-gana niyang tanong dito habang nakaupo sa dulo ng kaniyang kama. Inis na nilingon siya ni Althaia. "Kung wala kang kakayahang ipagtanggol ang mga katribo natin... Mas mabuti pang umalis na kayo ngayon din." Nagbuga ito ng hangin pagkatapos, isinuklay ang mga daliri sa buhok. "You have to hurry, alam na nila ang tungkol sa lugar na 'to at plano na nilang sumugod dito bukas ng gabi."

Tinawagan ko si Zamara na agad nitong sinagot. "What is it Zamara-" [Zamara: "Actually ahmm Misaki yung sasabihin ko sanang importante ay magkita sana tayo."] huh? "I'm on the dinner with my parents kaya tomorrow na lang Zam-zam." sagot ko. [Zamara: "Okay, i understand. Tomorrow."] "Ayos ka lang ba Zamara?" i asked. [Zamara: "Ayos lang ako, ano ka ba? Ako pa. Sige na Misaki, bukas na lang. Importante ang sasabihin ko sayo- hey!?]

Tanong ng dalaga na rinig sa tono nito na natutuwa pa ito sa nangyare. " You're glad, aren't you?" " Yes! We can stay for one more day!" Masayang sigaw ng dalaga. " We have to go back to the Philippines tomorrow. I already booked a flight." Sagot niya dito habang nagsesearch sa phone kung saan may malapit na matutuluyan. " Ah, agad agad. Hindi ba tayo pwedeng mag extend?"

Matiyagang naghihintay. “Well, paano ba iyan, Venus? Ayaw ko pa nga sanang umalis pero kailangan eh. See you tomorrow?” nakangiting wika ni Darren sa akin. Hindi ko naman maiwasan na magtaka. Bakit may see you tomorrow pa? Ibig bang sabihin nito may balak pang muling bumalik si Darren kinabukasan? Bakit, wala ba itong pinagkakaabalahan sa buhay?

marahang paalam niya na ikinainit ulit ng pisngi ko. Bakit nagpapaalam pa? Iba na naiisip ng mga taong nakapaligid sa amin. "Rest. I'll see you again tomorrow, alright?" dagdag niya kaya tumango naman ako. Umirap ako at tumango. He chuckled.

Bago pa siya tuluyang umalis, muli niya akong tiningnan. "I'll see you tomorrow, Ma'am. Sana ay maging maayos ang tulog mo ngayong gabi." And then he left, leaving me confused and... joyful. See you.