Self Doubt In Tagalog Novels & Stories

"I'm so d'mn foolishly inlove with you..and I hope you won't doubt that" Doubt?.. Doubt word is killing me now..and I can't help myself not to believe in my doubts.. Hindi ako nagsalita.. hinayaan ko lang na nasa ganoong posesyon kami.. Nararamdaman ko na rin Yung bigat nya kahit nakatukod Yung tuhod nya mula sa magkabilang gilid ko..I want to push him..but I have no strength to that..Alam ko namang Wala rin Yung kahihinatnan..

"B-bakit?" "Duwag ka kasi lagi mong sinasabi na hindi mo kaya pinapangunahan mo ang sarili mo. Duwag ka kung sumuko ka kahit alam mo na may magagawa ka. Why don't you get out of your comfort zone? And learn to be confident and face your fears. Don't you trust yourself? So how can you trust others then?" napayuko lamang ako sa sinabi nito. He was right, i'm such a coward for keep hiding on my shell takot ako at walang tiwala sa sarili ko. Tinamaan ako sa sinabi nya, it hurts.

Nagbakasakali lang kasi ako makakuha ng tamang kasagutan. 'Ay, tama ba iyong sinabi ko? Naku, self. Palpak ka talaga kahit kailan.' Kastigo ko sa aking sarili sa isipan. "You also want to go inside? " Pag-aanyaya nitong wika pa sa akin. "O-okay lang ba?" medyo nauutal ko pang saad dito. 'Nakakainis! Bakit ba ako laging nauutal sa harapan nito?'

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

sabi ko " Hindi ako nag aalala sa kung ano man,at hindi ako natatakot sa kung sino man, Kaya kung nag aalala ka sa kaligtasan ko, I can also take care of myself." sabi naman nya "Kailangan ko paring Umalis." sabi ko " Not a problem to me" sabi nya " But let me get this straight. What exactly are you?"dagdag nya " I'm just a good for nothing" sabi ko

Is he jealous? (Malamang Bruha ka.) Who are you!? (Only Kiarra named me. So you don't need to know) What? Even you? (What! Huh! Suntukan?) You're bitch like Kiarra! (You talking to yourself?) You're crazy (You really are talking to yourself) Arrrrrggghhhh!!!!! At yun na nga nabaliw si Bianca kakasagot sa di namn makitang nilalang. Pumasok siya sa kotse niya at pinaharurot itopaalis.

sambit ni Gela na wari mo'y maluha-luha. "Oo naman, ano pa't nagkaroon ka ng kaibigan na makapal ang mukha, aber?" ani Osang. Nagtawanan na lang kaming tatlo. Sa aming tatlo, si Osang ang may pinaka malakas na self-confidence. Kahit sino naman ay kaya niyang kausapin nang hindi nahihiya. Mahiyain din naman ako pero depende sa sitwasyon.

Mataas ang kanilang emosyon ngunit pakiramdam niya rin ay inaapoy siya ng maalab na apoy habang kayakap ito sa ilalim ng tubig at bula sa tub na iyon. “N-nasaktan kita…” Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “

naguguluhan kong tanong dito dahil paano naman malalaman nito ang nasa isip ko. "Sira ka talaga, paanong hindi ko malalaman eh narinig ko sa bibig mo." naiiling nitong sinabi sa akin, sa totoo lang naguguluhan na ako sa sarili ko dahil hindi ko makalimutan ang naturang binata kahit na nga ba ilang araw lang kaming magkasama, pero agad kong inisip na dahil hanggang ngayon ay nagiguillty pa din ako sa inconvenience na dinulot ko dito, gusto ko mang personal na humingi ng tawad ay natatakot ako kung ano bang kaya nitong gawin, mabuti na lang talaga at hindi nito nalaman ang tunay ko pangalan.

"Hindi ko alam Kong sino sa inyo Ang nag sasabi Ng totoo, am I that dumb to let my life be like this? Di ko Naman ginusto Ang mga nangyayari sakin. ano ba talaga Ako? I mean sino ba talaga Ako?" mahinang salaysay ko habang dinadama Ang kirot sa puso ko. I have children yet I didn't know my self, Hindi ko alam Kong sino Ako dahil ni Isa sa kanila ay Hindi nag abalang mag paliwanag. I am an Imber when they didn't showed up tapos isang araw bigla-bigla silang susulpot at magpakilalang pamilya ko. Ang sakit sa utak Kong iisipin. "ijha, sorry for lying... I think it's time to make it clear."