Self Pride Quotes นิยาย & เรื่องราว

"I won't take sorry for no reason." "I...ahm...I." Ano bang sasabihin ko? "Just accpet it, jerk," singhal ko na lamang, dahil ayoko talagang nagpapliwanag, lalo na kung ibinaba ko na ang pride ko. Sapat na 'yon. "How can I accept it if there's no reason behind?" Kagaya niya tinangala ko rin ang kalangitan. Punong-puno ito nang kumikinang na bituin. Nakakatuwa.

Paliwanag ko, hindi ko na kinwento ng buo pero at least hindi na kami nag away. “I’m hearing a what if’s here.” Napatingin ako kay Alex na nakatingin pa rin sakin at nag hihintay ng susunod ko na sasabihin. I sighed. “But earlier, I realized na pride ko lang naman talaga ang pumipigil sakin. He’s always been showy with his feelings, hindi nya ko hinahayaan na mangapa, kung ano ba talaga kami, samin dalawa, ako lang naman ang hindi sure kung ano ba dapat ang gawin ko, and kanina, naisip ko na, masyado ko na talaga syang sinasaktan, na ako lang naman talaga.” I said, hindi ko na dinugsungan dahil feeling ko maiiyak na rin ako, this was the first time I became vocal sa lahat ng nararamdaman ko,

Sa sobrang inis ni Zion sa akin ay tumayo ito at inilabas sa briefcase niya ang isang makapal na papel at ibinagsak itong muli sa lamesang nasa harapan ko. “Oh ayan, ganyan karaming kaso ang haharap sa iyo pag hindi mo sila hinarap. Huwag ka ngang mapride lalo na at hindi lang naman ikaw ang nahihirapan dito.” Naiinis pero kalmadong pakiusap ni Zion. Napabuntong hininga na lamang ako. "You know that pride is all I have." Zion scoffs. "Your pride is what got you here, Sol. Let's be honest. After all these years of your business blooming, hindi ka ba talaga nagtaka kung kelan babawiin sayo ang lahat?"

Hindi ba pwedeng unahin naman niya ang sarili niya? Hindi Claire, sagot ng utak niya. Mahirap ka! You need money! Swallow your pride, kasi magugutom ka kung pride ang paiiralin mo. Tandaan mo yan! Sa iyo umaasa ang mga kapatid mo, ang pamilya mo! Point taken, sagot niya sa sariling konsensya. *****

“Ang taas na ng pride mo ngayon, ano?” “Hindi ‘to pride,” sabat ko agad. “Ito ang resulta ng lahat ng pagkuyog, pagtulak, at pangmamaliit niyo noon. Kung may natitira mang piraso ng respeto ko sa sarili, kayo mismo ang nagturo sa akin kung paano ko ‘yon ipaglaban.”

I was too ignorant I have learned my lesson To never want perfection Cause you are my best mistake forever You took my pride for the better The mist is now gone You took my pride for the better Cause you changed my view of life No more prejudice No more selfishness I want you forever You took my pride for the better The mist is now gone You took my pride for the better Cause you changed my view of life All the mirrors they broke The heavy curtain is gone I want you forever and ever Pride is the feeling possessed by someone who places himself above the rest of the people. The proud person feels superior and despises the achievements, attributes or knowledge of others.Kung hindi lang sana magh

“Hindi ako nagpakahirap para lang utusan mo ‘kong bumili ng kape niyo.” The whole room was quiet when I dropped those words. Heck, I don't care. Kung mawawalan ako ng trabaho ngayon, it's not because I'm incompetent, but because I stand for myself and my rights. And if I get fired because of that, then this company lacks morals. The silence was so loud that it took him minutes of thinking if he should rebatt me with his foul words or not. “You think so highly of yourself, Ija. Tandaan mong bago ka lang rito. Wala kang patutunguhan kung pride mo ang paiiralin mo…” his voice was enraged, I smirked at that.

Sumama naman ang tingin niya sa ginawa ko. "Huwag mo kong titingnan ng ganiyan. Naiinis ako sa sarili mo. Isantabi mo nga muna ang pride mo kahit minsan man lang. Hindi mo talaga makukuha ang gusto mo kapag palagi mong pinapairal ang pride mo. Mas mataas pa ang pride mo keysa sa building ng Soul Empire." diretso kong saad sa kaniya at umirap naman siya. Ibinaling niya ang tingin sa labas. Umiiwas na naman siya.

patutsada nito sa kanya. “Magkaiba tayo, Joaquín, tanging pride lang ang meron ako.” “Hindi ko na talaga mahulaan ang pinanggagalingan ng pride mo na ‘yan. Wala kang kapupuntahan sa kaka-pride mo.” “Well, may sampung milyon ako ngayon, so I guess nakatulong sa akin ang pride ko,” ismid nya. Seryosong tinapunan sya ng tingin ni Joaquín habang nagmamaneho. “Nakalimutan ko, milyonarya ka nga pala ngayon.”

"Hay! Masyado ka kasing nega kung mag isip. Madadala naman iyan sa maayos na usapan eh! Ang hirap kasi sayo, masyadong mataas ang pride mo. Pwede ba kahit Isang beses, ibaba mo naman ang pride mo? Baka kung sakaling gawin mo iyon, maawa sayo si Zion Montallejo at hindi na kayo paalisin diyan..." Muli akong napairap. "At iyon ang hinding hindi ko gagawin, Kar. Hindi ko kailangan ang awa ninuman. Hindi ko ibaba ang pride ko para lamang paamuhin ang lalaking iyon...." Ani ko rito. "Kar, masyado ko ng kilala ang mga taong kagaya nila. Sila yong tipong kahit ano'ng gawin ng Isang tao, matigas pa rin ang puso nila para rito. Pareho lang din sila sa mga kamag anak ni Itay... Mga marapobre.