Shattering Glass Novels & Stories

Mapanlinlang ang katahimikan. Sa kaniyang mga mata, may sigaw na hindi maibulalas. Ang galit, ang lungkot, ang pagkabigo—lahat sinisiksik sa loob ng katahimikang iyon. Then, in a sudden snap, the glass shattered in his hand. Hindi niya alintana ang pagdaloy ng dugo mula sa kaniyang palad. Ang kirot—tila ba mas gusto pa niya iyon kaysa sa sakit na matagal nang iniipit sa dibdib.

Magsasalita pa sana siya nang tila may bumato sa glass wall panel sa tapat niya at bigla iyong nag-crack. She still had figured things out when the glass wall was hit with something again until it finally crumbled. After that, she felt a stinging pain on her chest making her scream. Nasapo niya ang dibdib at biglang napaluhod. The door then burst open and Garrett said, "Get down, everyone. A sniper's around us!"

I slammed the brakes, the screech echoing, but it was too late. The impact came like thunder—metal crushing against metal, the violent jolt slamming me forward as glass exploded around me. Pain smashed through me like a tidal wave; my body betrayed me with its shock. My head snapped to the side, pain searing white-hot, my breath knocked out of my lungs. I heard myself scream, or maybe it was just the sound of twisting steel and shattering windows. The world fractured into sound and light and then nothing coherent at all. My vision blurred, colors bleeding together as the world tilted.

“I’ll accept it...” Nabitawan ko ang menu na hawak ko at tumama iyon sa wine glass na wala pang laman dahilan para malaglag ang glass sa sahig. Nabasag iyon at hindi ako naka-react agad kaya nagtinginan ang lahat sa akin pati silang dalawa. I look away from them and I immediately bend over to clean the mess I caused. But I can’t properly see the shards of glass dahil lumalabo ang paningin ko dahil sa namumuong mga luha sa mga mata ko.

Ngunit mula sa salamin, ang kopya ay ngumiti. At ang mga mata nito ay nagliwanag sa pulang apoy. “It’s time you remember who you really are.” The glass cracked. Then— it shattered. Tumama sa dingding ang malakas na kalabog— sumabog ang salamin na parang may pumutok na bomba. Napasigaw si Ayesha habang tumilapon ang mga bubog, tumama sa sahig, at tumigil ang lahat sa gitna ng nakakabinging katahimikan.

Nagtatakang tanong ni Nate. Napansin ko rin ang paglapit ng mga bodyguard nito pero hindi naman nagpahalata ang mga ito. "Maybe, the glass is not that good when it was moulded. It needs a high temperature to liquidized a sand." Sagot ko na lang. Napangiti naman si Nate sa naging sagot ko. "It's a wonder that you did not freak out with what happened." Saad nito sa akin. I smirked. "A broken glass is not enough to surprise me." Sagot ko na lang rito.

Nasapo niya ang tagiliran niya at dahil doon ay nabitawan niya ang baso at nalaglag iyon sa sahig. "Ouch! Kuya!" Renoa cried. Kaagad na lumuhod si Serene para tanggalin ang isang parte ng basag na baso na malapit sa paa ni Renoa. She fearlessly picked up the broken glasses with her bare hands at dali-daling itinapon ang mga iyon sa basurahan. After she threw the broken glasses muli siyang lumuhod para i-check ang paa ni Renoa. There's blood in it kaya kinabahan si Serene.

"Hah! I don't fvcking need it! Mabuti nalang talaga't 'di ako pumayag na makasal sa iyo kasi demonyo ka!" Doon unti-unting nawala ang mapaglarong ngiti sa mga labi niya at ang kulay abo niyang mga mata ay napalitan ng kulay pula. Naglabasan ang tila mga itim na tinta na nagmistulang ugat sa mukha at braso niya. Mahigpit ang naging hawak niya sa glass na mas kakaunting wine pa at gano'n na lang ang gulat ko ng basagin niya mismo iyon sa sarili niyang kamay, I can see his blood oozing from the wounds he got from breaking the glass, ngunit balewala lamang iyon sa kaniya at nanatiling nakatingin sa akin. Napangiwi ako isip ko sa nasaksihan, that was freaking painful. Mabilis niyang ibinato sa di

Umatras ako sa kagustuhang iwasan iyon, but the broken glasses still caught my arms. Unfortunately, I also leaned on the shattered pieces of our wedding picture's glass frame, causing the glasses to penetrate my skin in the most painful way. Pero wala na akong pakialam doon. Wala na akong pakialam dahil wala nang mas sasakit pa sa nangyayari “I-I promise, Ches. Nothing happened. I-I–” “Stop lying!” he shouted at me. “Stop lying and take your things. Lumayas ka sa bahay ko.”

Sa sandaling ito, biglang narinig ang isang malutong na tunog mula sa Shattered Soul Crystal, at nagkaroon ng bitak sa mga kristal na ito. Lumaki nang lumaki ang mga lamat na ito at hindi nagtagal ay nabalot na ang buong kristal. Ang mga kristal na ito ay mukhang mababasag anumang oras at ang enerhiyang nasa loob nito ay muling mapapakawalan. Parehong inihanda ng lalaking nakamaskara at ni Lennon ang kanilang isipan. Umatras silang dalawa at muling hinigpitan ang kanilang hawak sa kanilang sandata upang makakibo sa biglaang pagbabago. Para sa kanila, ang mga kristal ay gantimpala sa mga nakapasa sa Divine Void Slope. Ngunit hula lamang nila ito at walang sigurado sa kanila.