Short Story About My Life Novels & Stories

Sinamaan ko ang mga iyon ng tingin at nagmartsa para padabog na isara ang pinto. Ginawa ng libangan ang buhay ko, parang sine! Buti sana kung may bayad, kaso puro perwisyo lang, e! Kung hindi kulang-kulang ang mga kuwento, sobra-sobra naman! Hindi na lang sila ang nagsulat ng buhay ko!

Pagpasensyahan niyo na kung hindi ko na dugtungan pa ang aking kwento na "missing seed pf life" dahil boring na po hahaha .Thank you sa pagtyatyagang basahin ang kauna unahang gawa ko dito sa goodnovel .Hindi ko alam pero ang saya ko tuwing nakikita kong meron kayong handang pagtyagahan ang libro ko . Sana wag kayong magsawang suportahan ako at sana basahin niyo rin ang iba kong gawa .

“You are the missing piece of me I spent years on finding, Zalaria. You ended all my nightmares and gave me my dreams. I don't regret discarding the life I used to have for this... for you... for our children and for the family we're building.” Wala rin akong pinagsisisihan. I used to think that my story is the most unfortunate story that has ever written. It's full of flaws, dull moments, sorrows, pain, and anything one can think about an unfair life. But I realized, it's not my life if I didn't experienced all of those. All those tragic led me to this ending— a not so perfect but a happy and contended ending.

Bukod pa roon ay totoong napakaganda nito. Hindi naman nagkukwento sa kanya si Mia ng tungkol sa personal nitong buhay. Katulad na lamang ng kung sino ang ama ng ipinagbubuntis nito. Kung bakit ito sa kanila nakatira ngayon. Dahil kung tutuusin, hindi naman mahalaga ang lahat ng iyo para sa kanya. Dahil para sa kanya na matagal ng humahanga dito ay sapat ng nabigyan ng buhay ang lahat ng kwentong naririnig niya noon sa tiyahin niya. Mga kwento tungkol kay Mia at sa klase ng buhay na pinagdaanan ng dalaga. *****

Ang laman ng storyang iyon ay kwento ng buhay ko lahat ng problemang pinagdaanan ko simula ng mawala si papa ay isinulat ko roon. Our relationship may not be smooth like a fur carpet. I still want to thank God, for all the obstacles who tried to make me fall to the ground. The obstacle who tried our relationship that made us believe in second chances. After all of the problems that I had, atleast I'm here, I found my home. Having him in my life is such a beautiful dream. A beautiful dream that I don't want to end anymore. This is not my dream life after all, but he made it possible for me to dream and live this life with him.

Iginiya siya sa isang mahabang upuan at saka nagsimulang magkuwento sa kanya. "Mahirap lang ang pamilya namin. Pinangarap kong iahon sa kahirapan ang lolo at lola mo kaya pinilit kong makapagtapos ng pag-aaral, pero sa kasamaang palad ay nabuntis ako. Nakilala ko ang tatay mo sa isang kasiyahan. Birthday ng isang kaibigan ko na kaibigan niya din, at nang malasing kami pareho ay may nangyari sa amin. Ayokong magpakasal sa kanya dahil mahirap lamang siya kaya umalis ako sa bayan namin. Hindi ko alam kung saan ako pupunta, tumambay ako sa istasyon ng bus at may nakilala akong isang lalake. Naikwento ko sa kanya ang buhay ko. Akala ko mabait siya, pero pinagsamantalahan niya ako."

"Pero ang Diyos lang ang nakakaalam kung anong magandang plano para sa akin." Hindi ko na pinansin ang mga boses sa paligid ko, ang mga tahimik na usap-usap. Hindi ko na pinansin ang mga titig at ang mga kwento tungkol sa akin. Isang bagay lang ang alam ko—ang mga pagsubok na ito ay magiging parte ng aking kwento. Magiging parte ng buhay ko.

Big-time na talaga siya! Halos isang taon na rin mula nang huli kaming magkabalitaan. Ganoon din siya sa akin, kaya noong matapos kaming mag-almusal, todo palitan kami ng kuwento tungkol sa naging buhay namin. I only told her the safe parts of my story. The call center job, the bankruptcy, and how I ended up broke. Hindi ko na sinabi ang tungkol kay Rev. Wala akong balak, sa totoo lang.

"Actually this is my favorite story of all times. A story of hardships, struggles and survival. Maybe karamihan sa mga andito ngayon ay hindi makarelate dito but let me just share it to all of you. "My parents died when I was 16, that time I felt so lost that I don't know what to do. Walang kamag-anak ang gustong kumupkop sa akin, lahat tinalikuran at kinalimutan ako. "At a very young age I have to juggle work and school. I have to work hard para mabuhay. Kung pwedeng gawin kung araw ang gabi ginawa ko na." "Hindi ako pwedeng tumigil, hindi ako pwedeng mapagod. Kaming mga mahihirap tulog lang ang pahinga namin dahil kinabukasan kailangan naming kumayod para mabuhay."

Lumapit siya sakin at hinalikan ako sa noo at niyakap. "Alam mo ba kung ano ang na-realize ko sa araw na ito?" tnong ko. "What is it?" "Just like what someone says, I realized that 'Life is like a book. Some chapters sad, some happy, and some exciting. But if you never turn the page, you will never know what the next chapter holds.' You're the next chapter of my life. And I want you stay till the end of my story... Of our story." "I want you to be my beginning and end Alexandra. We'll complete the book where our love will last forever."