Novel & Cerita Short Story About My Life

wika ko. "Sige," sang-ayon naman niya. Nang kumakain na kami marami siyang baong kwento patungkol sa mga ka work niya na daig pa daw naging taga pagmana ng kumpanya. Kong maka utos ay akala mo kong sino. Natatawa na lang ako sa mga kwento niya. Napaka bubbly person kasi niya na hindi ko man lang magawa. I grew up with a serious life. Hindi uso sa amin ang biruan kaya kong minsan naiisip ko na napaka boring ng buhay ko kasama ang pamilya ko.

Ikinuwento ko na rin kung paano ako nagsumikap mag-isa, kung paano ko itinaguyod ang sarili ko sa kolehiyo habang nagtatrabaho ng kung anu-ano para lang mabuhay. "I’ve been living on my own since then. Wala na po akong ibang pamilya na matatawag," pagtatapos ko sa aking kwento, nakayuko na ako dahil natatakot pa rin ako sa magiging reaksyon pa nila. Sa isang iglap, naramdaman ko ang isang mainit na yakap mula kay Mommy Scarlet. Sumunod na rin sina Mich at Rachelle na tila ba naging emosyonal din sa narinig.

" Anong gusto mong malaman?" " Kahit ano, your family, where are you from and everything about you" saad nito at napahugot siya ng medyo malalim na hininga bago sumagot sa mga katanungan nito. " I live by myself since college, my parents both died in a car accident 5 years ago. I am an only child, so as of now i do not have that so called family. I was born in Ilocos and my parents send me in Manila for my degree but unfortunately the Lord get them back so early. Losing them was the darkest days of my life but i need to move on...wala na akong aasahan by then kaya i strive hard para makatapos sa pag-aaral. Im all alone, kaya ang tinatak ko sa isip ko walang ibang makakatulong saakin kundi a

Bigla na lang ako nakaramdam na masusuka ako kaya naman agad akong kumaripas ng takbo sa cr at doon umupo para isuka lahat ng kainain ko sa inidoro habang umiiyak pa rin. At kusa na lang nanlamig ang buong katawan ko ng matanong ko ang sarili. H-Hind kaya... b-buntis ako? Itutuloy... Sorry for not updating :( I am just so busy with my school work. Anyway, I will try to upload as many as possible this Friday, Saturday, and Sunday to make it up :) Like the story? Please don't forget to give a gem and good review to let the Author's know! Thank you sm to everyone! Hide 2/2

I'm in a bit shocked, hindi ko inexpect na ganun yung magiging sagot niya. I'm expecting a yes or no answer. "Just answer me," "Why would I talk about my personal life to a stranger like you?" Napasinghap ako. Sa tono pa lang nito ay alam ko na na naiinis siya. Simpleng oo at hindi lang naman yung hinihingi ko. Kinulit ko pa rin siya hanggang sa sagutin na niya ang aking tanong. "Yes or No," halos pabulong kong sabi.

Gustung-gusto ko rin naman kasi kahit paano ay magkaroon ng extra-curricular at hindi lang natuon sa pag-aaral ang aking buhay sekundarya. Naging matagumpay naman ang pagsali ko pagkatapos nilang mabasa ang ilan sa mga nasulat ko nang tula at maikling kuwento. Napabilib ko silang lahat. Dahil doon, naging isa ako sa mga writers ng aming school paper. At dahil doon, lalong napalapit ang mundo naming ni Jinx kahit pa alam kong hindi ako kailanman nababagay sa mundong ginagalawan ng kagaya niyang mayaman.

I'm so focused on finding my old memories, in the process that made me lose myself too. "Why does life lessons have to be learned the hard way? You are asking me if I am okay, I don't really know what's the answer." Nakita kong natigilan sya. Tears are continuously falling down my cheek. "I can't be not okay. I have too be okay dahil may umaasa sa akin. I know I am just over sensitive. I'm not supposed to cry today but I really can't help it. Alam mo yung, tipong tahimik ang buhay ko tapos bigla nalang nagulo? Gusto ko lang naman magtrabaho. Gusto ko lang mamuhay ng tahimik pero bakit biglang naging magulo ang buhay ko?"

Napapailing-iling na lamang ako. "Katulad mo, hindi ko rin kaya na isulat ang sarili kong kwento. Gustuhin ko man pero pagdating sa gitna o di kaya ay wala ka pa sa gitna mawawalan ka na ng gana. Ewan ko ba, ayaw ata sa akin ng sarili kong kwento." Mapapatawa na lamang ako kapag naiisip ko ang bagay na ito. Bakit sarili ko pang buhay hindi ko maisulat?

Hindi naman nila kami sinusubukang paputukan. “Miguel, care to explain?” “Fuvk that Brix for being clueless!” Napailing na lang ako. “We can’t let them caught us. Kahit hanggang doon sa mansion. Stay alive, RC!” I never imagined that I will be having this adventures in this life. Simula nang makasal ako, iniwan ko ang ganitong buhay para malagay sa payapa ang isip ni Misis. I used to be a gangster and fighting was my life. These friends of mine… binubuhay niyo iyong pinatay ko nang passion. Kapag nakaligtas kami rito, sisingilin ko ang mga bugok na iyon.

One step na lang… isip niya, at tiyak na tapos na ang buhay ko sa oras na ito. “Ay naku… parang na-corner na talaga ako… wala na akong safe escape,” bulong niya sa sarili habang nagbabalikwas ang kanyang utak. “Sige na nga… magki-kwento na lang ako bago lumala pa ang sitwasyon at baka magpaputok pa ‘tong tatlong ‘to ng kwento dito sa hotel.. yari na talaga.”