Short Story About My Life นิยาย & เรื่องราว

Ang lahat ng ito ay sobrang nakakalito at nakakadismaya. Naiinis ako na kailangang sabihin sa akin ang tungkol sa buhay ko ng ibang tao. Ito ay isang bagay na dapat kong matandaan sa halip na sabihin tungkol dito na parang isang mapahamak na kwento. “Nagpahiwatig ka na dumating ka sa buhay ko pagkabalik ni Emma, ​​pero alam mo na ang kwento natin. Paano ito posible at paano tayo nagkakilala?"

My body is getting weak all of a sudden. "Do you want to hear a story, Arielle? My story?" he smiled innocently. "I bet you'll be entertained." Hindi ako sumagot dahil ang puso ko'y durog na durog na. This is not what I want. I never wanted this. "When I was a kid, we're poor as mice. I need to work in a young age para sa akin at sa kapatid ko. But the world is so unfair... my brother died."

Nakakabili siya ng mga bagay na ayon sa kanyang panlasa pero sa likod ng mga kapritsong iyong malungkot siya at mag-isa. Nagkwento ako sa buhay ko. Simula noong mamatay ang itay ko. Hanggang sa ang bahay namin ay tagpi-tagping yero. Ang paglalako ko ng bibingka tuwing walang pasok. Ang pagtulong ko kay inay sa palengke. Kinuwento ko din dito kung gaano kasaya sa tinitirhan kong iskwater na kahit mahirap nakuha padin naming ngumiti.

Ni hindi mo iisipin na magagawa kang saktan at traydurin ng taong iyon balang-araw. Ang buhay at kwento ng isang tao ay hindi palaging aayon sa tama. May mga trahedya, pagsubok at problema na darating dahil iyon ang reyalidad. Ngayon ay unti-unti ng nawawala ang pag-asa ko sa sarili ko. Para bang nabubuhay na lang ako na humihinga at hihintayin nalang ang sarili kong mawala sa mundong ito.

Nagtawanan at nagpalakpakan ang mga tao nang makita ang ginawa ni Dean. Wala namang pagsidlan ang tuwa sa aking puso. Sa wakas ay natuloy na rin ang pinakaaasam-asam kong kasal namin ni Dean na ilang beses kong napanaginipan noong teenager pa lamang kami at noong inaakala kong patay na siya. Ngunit ngayon ay walang asungot na tumutol sa aming kasal tulad sa aking panaginip noon. Wala na ring taong kumidnap sa amin gaya ng sinabi ni Dean At marami man kaming pinagdaanan na mapait na nangyari sa buhay namin lalong-lalo na ako ay nanaig pa rin ang sweet naming pagmamahalan. Finally, my bitter-sweet love story has a happy ending. END

Tuloy-tuloy na kwento naman niya sa binata habang nakikitang nakikinig talaga io sa kanyang mga ikukwento pa. Halos matagal-tagal din ang paglitanya na kahit mismong sarili niya ay hindi niya na maalala kung ano man ang kinukwento niya pero nakikita naman niya na nakikinig ang binatang ito na ngayon lang niya nakilala sa tanang-buhay niya. Minsan ay masarap talaga magkwento ng iyong pinagdadaanan kapag hindi mo kakilala ang kaharap mo.

Hindi mabubuo si Calcifer kung hindi ninyo siya sinuportahan sa kung ano mang masamang desisyon ang kaniyang napag-isipan. Ito’y hindi pamamaalam kundi pagsisimula sa panibagong yugto. Magsisimula muli sa umpisa at tatahakin ang bagong lakbayin sa ibang lugar. Kung nasaan man ako mapunta ay aking bitbit ang mga kuwento kong medyo may kuwenta at mga aral na natutunan ko sa pagsusulat. Nasimulan ko na ito limang taon na halos ang nakakalipas sa pamamagitan ng kuwentong ito kaya kung ano man ang aking harapin ay sigurado akong may panibagong kwento akong maitatalakay sainyo.

Hindi ko rin nga halos magalaw ang mga paa ko para humakbang patungo sa pinto ng opisina. Marami akong hiniling na sana ay magkakatotoo. Ngunit ang balitang ito ay parang panaginip at hindi kapani-paniwala. Sinong magsasabing maalis ko rin pala sa aking buhay ang aking amain. Ngayon ay panibagong yugto na ng buhay ko. Dahil ang kahong binuo ni stepdad ay mawawasak na ngayon.

“So ano ang nangyari? Hindi ko alam ang buong kwento. Na kwento lang rin ni Daddy sa akin kaninang umaga.” Kinuwento ko lahat ng nangyari sa buong buhay ko noong nawala ako. She was shocked. At hindi siya nagulat na si Hidalgo ang may pakana sa lahat ng nangyari sa akin. “May sasabihin din pala ako sa’yo…”

Constructive criticism is allowed and I appreciate that. This story contains incorrect typos/spelling/grammar. I'm not a professional writer so please bear with me. Thank you. I started writing this story when I was only 12 years old. Currently editing... Please like my F******k page: "Ajai_Kim WP Stories" This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.