Short Story About My Life の小説・ストーリー

I lied in my bed looking at the ceiling of my room thinking about the things that happened and keeps on happening in my life. My life has been like a rollercoaster ride sa mga turned of events sa buhay ko parang tinalo ko pa nga ang mga telenovela sa tv dahil sa mga komplikasyon sa buhay ko. "Who do I have to have a fuck up life." I murmured to myself and then heard a knock on my door. "Tuloy bukas yan." I said and even didn't bother to stand up kung sino ang kumatok.

At sa kanyang mga bisig, sa piling ng aming mga anak, natagpuan ko ang tahanang matagal ko nang pinapangarap. At doon nagtatapos ang kuwento namin, hindi bilang isang pagkakamali kundi bilang pinakamagandang aksidenteng nangyari sa buhay ko. Isang gabing wala sa plano ang nagdala sa akin ng lalaking hindi ko kailanman pinangarap, ngunit siya pala ang itinadhana. Sa bawat paghinga, sa bawat halik, at sa bawat pag-ikot ng mundo, palagi kong ipagmamalaki na ako ang babaeng nagmahal at minahal ng isang lalaking minsan ko lang nakilala ngunit ngayon ay akin na magpakailanman. Ang aking asawa, ang ama ng aking mga anak. He is, and will always be… Accidentally Yours, Mr. Billionaire. The End

mahina kong sagot bago dahan-dahang tumayo. Sa totoo lang, buong buhay ko, ngayon lang ako nagkaroon ng trabaho. Ilang beses akong nag-apply noon pero palaging bigo. Kaya ngayong sa wakas ay may tumanggap sa akin, ayokong masayang ang pagkakataong ito. Pero... Hindi pa rin mawala sa isip ko ang napanaginipan ko kagabi. Napailing ako habang bahagyang namumula ang mga pisngi ko.

Noong wala akong ibang makapitan kun'di ang sarili kong kamay, habang nagsisikap na itaguyod ang araw-araw upang mabuhay. Wala akong ibang alam dati kun'di ang sumayaw at umindayog sa saliw ng maharot na musika. Palakpak ng ibat-ibang tao na karamihan ay lalaki ang siyang nag papalakas ng loob ko. Habang hinahanap ko ang pamilya ko'y, ang bahay aliwan ang humubog sa pagkatao ko. My family never ever tried to ask me about my story. Maybe they wanted to asked... but maybe, they wanted me to say it willingly. Ganoon pa man ay tinanggap nila ako ng walang alinlangan. But just like before, my story remained untold. Tulad ng kung paano rin banggitin ng mga nakilala at nakasama ko noon sa mga nag t

Isang pag-asa na magkakaroon pa rin ng liwanag sa aking buhay, kahit na ang aking mundo ay tila gumuho na. Habang nagkukuwento ako, binanggit niya ang tungkol kay Gabriella at Zhyriel. Ang kwento nila, isang kwento ng pag-ibig, pagkakanulo, at pangalawang pagkakataon. Isang kwento na tila may koneksyon sa aking sitwasyon.

Na hindi ako kasing saya tulad ng daan na gusto kong tahakin ngunit hindi ko magawa dahil ipinanganak ako sa mundong ito na hindi masyadong pinagpala sa pera at kayamanan. “Pero kasi, iyon talaga ang gusto ko. Nakikita ko ang sarili ko na nagsusulat ng kwento hanggang sa mamatay ako. Ewan ko ba, I’m so in love with writing that I think I’d rather die than to lose my passion. Pero kahit gaano ko kumbinsihin ang sarili ko na andyan lang ‘yan at hindi mawawala, kahit gaano ko pa kamahal ang ginagawa ko, wala akong magawa kasi masyadong unfair sa akin si dear life. Hindi man lang kami binigyan ng kaunting financial stability.”

Walang umpisa, at mas lalong walang wakas. Hangga't hindi nangyayari? Walang magaganap na kaayusan. Walang pagbabago at mas lalong maraming mga nilalang ang mapapahamak. At mayroon ring pagkakataon sa buhay ko, na nasubukang mamuhay bilang normal na tao. Ngunit hindi ko maiwasang ilabas ang tunay kong katauhan. Naging bahagi rin ako at naranasang tumira sa mundo ng mga tao. Kung saan lahat nang binabasang kwento sa mga bata, puro kathang isip lamang na kwento.

Walang N*****x pero ang kwento ng buhay ay parang nasapelikula. Napamasid ako sa madungis kong sapatos at sira-sira na. Na siyang nagsasalamin nang kapalaran ko. Kung i-kuwento ang buhay ko sa drama ay parang korean nobela. Kawawa naman ang gaganap na artista. Magiging pulubi at walang pera tapos matutulog pa sa tabi ng kalsada. Lagi na lang ganito. Kasing pait ng ampalaya ang buhay ko. Sana bukas maka-candy man lang.

Napailing na lang ako. My life just became a cliché W*****d story. And I’m pretty sure the ending is going to be a disaster.