Novel & Cerita Short Tagalog Inspirational Quotes

Nasa dulo na ng dila ni Zion ang mga salitang ilang gabi na niyang kinatatakutan. Mahal kita. I love you. Dalawang salita lang sa Tagalog. Three words in English. Pero bakit parang mas mabigat pa iyon kaysa kahit anong kontratang pinirmahan niya? Bakit parang mas nakakatakot pa kaysa humarap sa board, sa investors, o sa anumang kaaway?

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

"Hindi ka ba marunong magbasa o hindi ka talaga nakakaintindi ng simpleng Ingles? Gusto mo bang itagalog ko pa?!" Tatlong linggo na akong nakatengga at walang maisulat at ngayon lang ulit ako nagkaroon ng inspirasyon. Oo! Inspirasyon! Tapos bigla pa talagang may mang-iistorbo akin. Ang kapal ng mukha! Kapag nga ayaw sumagot o walang sumasagot. Isa lang ang ibig sabihin nun. Ayaw magpa-istorbo ng taong nasa loob o wala talagang tao! Wala bang utak ang taong ito?

Muling sagot nito. “Isaac, hindi laging nasa taas ang tao. Tulad ng kasabihan, parang gulong ang buhay, paikot-ikot, minsan nasa ibabaw ka; minsan nasa ilalim. Sa lagay ni Danica ngayon ay hindi talaga siya magkakaroon ng maayos na project not unless magiging malinis ang pangalan niya sa mga viewers. Sa ngayon, magpasalamat na lang tayo sa opportunity na binigay ni Jiro sa kaniya.” Paliwanag nito.

pakiusap ko dito kaya tumango ito sa akin "Ako na ang bahala ang mahalaga ay alagaan mo ang sarili mo at ang munting anghel na nasa sinapupunan mo" pahayag nito sa akin kaya tumango-tango ako rito "Kuya pagkalabas ko dito gusto ko po munang lumayo at umuwi kung saan ako lumaki ng hindi nalalaman nang iba" mahinang wika ko dito kaya natigilan ito

sincere na wika ko sa kaniya. "Siyempre naman! Sino pa ba ang magtutulungan? Tayo lang naman. Kaibigan kita kaya hindi kita iiwan," nakangiting wika niya habang nagmamaneho. "Yeah! Masuwerte ako dahil naging kaibigan kita!" "Me too! Na-miss ko nga 'yong maangas at sexy na Katty, nitong mga nakaraang araw. Nakabalik na kaya siya?" nakangiting wika niya.

Sigaw Nito! " OO! KASANALANAN KO NA ANG LAHAT HEART! KASALANAN KO KUNG BAKIT NABULAG KA! KASALANAN KO KUNG BAKIT NAGTITIIS KA SA DILIM. KASALANAN KO ANG LAHAT DAHIL HINDI KITA PINAGLABAN!. PAKIUSAP HEART PINAGSISIHAN KUNA ANG LAHAT! MAHAL KITA HEART AT HINDI MO LANG ALAM KUNG ANO ANG GINAGAWA KO MAKITA KALANG AT MAHANAP. MAHAL KITA HEART! ALAM KUNG HULI NA ANG LAHAT! PERO HINDI AKO SUSUKO! MAHAL KITA AT HANDA KITANG IPAGLABAN AT BAWIIN! MAHAL KITA". hagulgul ko sa harap nya!

mala-demonyong ngumisi sa akin ang lalaking minsan ko lamang nakilala kasabay ng pagtutok nito ng baril sa taong naging haligi ng aking buhay na naghihina at nakaluhod, duguang bakas ng pagpapakasakit dito. Ang mga luhang kanina pa nagbabadya ay tuluyan ng tumulo, takot sa maaring maging kahinatnan ng aking sagot. Ngunit ang taong aking nasa harapan ay walang takot na ngumiti sa akin. " Don't let other people tell you what to do, you are the boss of your life."

“It changes in small moments.” “In small choices.” “In small courage.” “In small faith.” “In small hopes.” Tahimik. “Totoo pala,” dugtong ko, “na hindi mo kailangan ng grand miracles." “Hindi mo kailangan ng malaking signs.” “Minsan, isang tao lang.” “Isang kamay lang.” “Isang yakap lang.” “Isang ‘andito lang ako’ lang.” Tahimik. Napatingin ako kay Evan.

Tanong ko "Hindi araw West, kung Hindi LINGGO. Kailangan mo 'tong ipahinga ng ilang linggo para maghilom ang sugat mo, huwag mo ring bibiglain ang sarili mo na tumayo." Sagot niya kaya napasinghal ako