Novel & Cerita Silence In Love Quotes

“I love you.” Hindi ko na rin napigilan ang sarili ko. “I love you too.” At pagkatapos no’n, wala nang lumabas na salita sa aming dalawa. Pawang paghinga at mga daing na lang ang naririnig ko sa loob ng silid. Sa bawat galaw, sa bawat haplos, para bang kami lang ang natitirang tao sa mundo. This moment was ours and nothing else mattered.

"Four months before you saw each other again." Napaupo siya sa couch at hinilamos ang kamay sa mukha na ikinagulat ko. What's happening? "Hindi niya man lang sinabi sa akin?" Narinig kong bulong niya. Hindi sinabi sa kanya ni Pen. Bakit? "You're in love with her?" he asked. Hindi naman ako sumagot. "Silence means yes," he added. "I'm sick. Malapit na nga ako mawala."

pagtanggi ko at lalabas na sana ng bigla niyang sabihin ang ikakaguho ng mundo ko. "You love your mother right? Alam mo naman ang kaya kong gawin kung susuwayin mo ako," matalim na mga titig ang ibinigay ko sa kanya at ramdam ko rin ang pag-igting ng mga panga ko. Hindi ako nakaimik dahil ayokong magaya si mom kay Dad. "I think that silence means yes," nakangising sabi niya kaya agad ko siyang sinamaan ng tingin. Makakuha lamang ako ng tiyempo, ako mismo ang mag-aalis sayo sa buhay namin.

Hindi ka talaga aantukin lalo na sa mga sound effects nito. “Luh, hindi pa tumakbo. Engot,” iritado kong sambit. Narinig ko ang mahinang pagtawa ni Sapphire sa tabi ko. “Be quiet, Love,” mahinang bulong niya sa akin. Napanguso naman ako lalo na nang may magbawal sa likod ko. Pinigilan ko naman na ang mag-ingay pa kaya lang paminsan-minsan ay hindi ko mapigilang mapasigaw kapag intense na intense na ang laban.

"Once you fall in love dont forget the reason why you love that person, because everything comes with a reason." I actually don't really know the reason, In just a blink of my eye.. I love you. "If I really love that person I think there's no reason to it, love is so powerful that even the smartest scientist doesn't know the real meaning of it." Panandaliang katahimikan ang bumalot sa amin. "Sige, Goodnight na, matutulog na ako." Napa lunok ako. "T-teka!" Ayan! Takte ka talaga self sabing 'wag kang mauutal sakanya e. "Ano, ahm.."

Thalia’s Point of view Sa bawat sulok ng silid Kaakibat ay alaala Pilitin mang kalimutan Ngunit tila hangin kung magparamdam Sa panahong nakasama ka Mga salita mo’y tila musika Sa aking pandinig Puso ko’y iyong tinuruan Lumipad ng kay taas Sa piling mo ay tila narating ang langit Nagugunita ko sa bawat sandali Di ba’t kalungkuta’y Walang puwang sa pusong umiibig? Noo’y mga salitang pagsinta Kahulugan ay ligaya Ngunit sa pagbabalik tanaw Mga matatamis na salita Mula sa nakaraan tila isang talim Matindi kung humiwa Ibayong sakit ang dulot Nang matamis mong salita Paano kakayaning kalimutan Kung ang puso ko’y

Pero bakit sa simpleng tanong lang na iyon at sa kung tutuusin ay simpleng hinihingi ni Ramil ay nagkakaganito siya? Para siyang nawawala sa sarili niya na hindi niya maunawaan. “Silence means yes!” Nang manatili siyang nakatingala lang kay Ramil iyon ang narinig niyang sinambit nito sa tono na hindi pa rin nagbabago. Habang pagkatapos naman ng sinabi nito ay mabilis siya nitong niyuko saka mariing siniil ng halik ang kanyang mga labi.

Ilang segundo ng pagtititigan, hanggang siya na ang unang umiwas. “Fine,” sabi niya, malamig ang tono. “Just remember, Dave, your silence says more than you think.” At tuloy-tuloy siyang lumabas ng opisina, walang lingon, walang paalam. Pagkasara ng pinto, saka lang ako nakahinga nang malalim. “Silence says more than you think.” Tama siya. Pero minsan, ‘yung katahimikan din ang tanging paraan para hindi mo masabi ang mga bagay na kayang sumira sa lahat.

Yung tipong kailangan mong matutong mabuhay sa tabi ng taong hindi mo maintindihan, pero gusto mo parin subukang intindihin. I’m learning to live with someone whose silence said more than words ever could. And right now, his silence was loud. Too loud.

I never thought this would happen. “When I thought I’d lose you, I got so scared, baby. I got scared that I will never see you again and that you hate me…” he reached for my hand and looked at my face. “I know, this ain’t the typical love story you saw in movies, read in books… I am a fucking boring person and I’m so sorry for that already, baby… but I can assure you that even in my silence, my love for you will always scream the loudest…”