Novel & Cerita Silently

"What?! Ayaw mo akong kausapin, hindi ba?! Tapos ngayon pipigilan mo ako! Hindi ko alam bakit bigla-bigla ka nalang hindi kumikibo diyan! Bakit parang may kasalanan pa ako sa 'yo!" Ito ang unang beses na nag-away kami ni Top. Sa hindi alam na kadahilanan. Silent treatment hurts the most. Like no matter what you say, shout or get angry with him if he is silent and doesn't seem to care about you, that hurts the most.

Thank you for answering! Gosh, someone's so grumpy right now because of that! I couldn't reply. I just don't know what to say. I'm not dense and I know what she's talking about. Pero ewan ko ba, I keep on ignoring the thought. Minsan lang ako active sa F******k. Wala akong magawa ngayon kasi wala namang assignments or anything tapos hindi pa ako inaantok kasi ang haba ng supposedly ay 'nap' ko lang, kaya hindi ko namalayang magmi-midnight na and I'm still on F******k. I wouldn't know if it weren't for Sir Troy's chat.

Ang bigat ng kanyang tinig ay parang sampal na hindi kailanman maririnig ng iba, pero ramdam ng kaluluwa. “I didn’t mean—” “No,” putol ni Aurora. “You didn’t see.” Tumayo siya, uminom ng alak, saka tumingin sa salamin ng bar kung saan nagre-reflect ang kanilang mga mukha. “Funny,” sabi niya. “I used to think silence was weakness. Turns out, it’s the sharpest weapon I own.” ⸻ The Silent Shift Sa labas ng bar, habang papalayo si Aurora, nag-ring ang kanyang telepono.

Hindi sila nalagasan kahit ang samahan ay hindi nagbago, lumago man ang bilang nilang magkakaibigan ay mas nakakapagtibay ito sa kanila. "Bakit siya yata ang first honor sa late comers, Eleuthera?" tanong sa kanya ni Auden. Komportable nang nakapwesto ang mag-asawa, ang asawa ni Auden ay katabi si Piper. Si Auden ay isang silya ang pagitan mula sa tabi niya. Sinulyapan niya ang relo. It says, 20:20.

Hindi rin siya tumango. Tahimik. Napangisi si Victor, bahagyang tinaas ang isang kilay. “Silent means payag kang hatid-sundo kita,” dugtong niya, may smirk na ngayon sa tono. “Basic rule.” Doon lang lumingon si Elera. Isang mabilis, malamig na sulyap. “Silent means irritated,” sagot niya. Diretso. Walang arte.

Ilang segundo ng pagtititigan, hanggang siya na ang unang umiwas. “Fine,” sabi niya, malamig ang tono. “Just remember, Dave, your silence says more than you think.” At tuloy-tuloy siyang lumabas ng opisina, walang lingon, walang paalam. Pagkasara ng pinto, saka lang ako nakahinga nang malalim. “Silence says more than you think.” Tama siya. Pero minsan, ‘yung katahimikan din ang tanging paraan para hindi mo masabi ang mga bagay na kayang sumira sa lahat.

liningon ko sila at sumunod na. @iamnobody

Umirap din ito sa akin at nanahimik sa isang tabi. I sighed. “Gusto mo ba talaga?” malumanay na tanong ko dahil sa hindi ko pala ito kayang tiisin, kahit pa napakasutil nito sa akin. Tumingin lang ito sa akin at hindi man lang sumagot. I sighed again. “Silent means yes. Okay, just say please to me?” “Ayoko nga! Kung ayaw mo e di huwag na lang!” m*****a nitong pagkakasabi.

muling tanong niya. Tila binalot ng lamig ang buong sistema ko. Parang yelo na ang boses niya. Hindi ako makapagsalita. Para akong tatakasan na ng lakas. Patuloy ako sa pag-iyak. Siguro iniisip niya, napaka-kapal ng mukha ko. Kung umiyak ako sa harapan niya, parang ako pa ang biktima. "S-Silence means yes," his voice cracked. "Putangina."

Her mind was blank and she couldn't properly think of an answer that would not trigger the guy from the other line. The guy chuckled. "Silent means yes, Serene. Why don't you join hands with me? Kung sa ganoon, safe ka na at ng baby mo, at the same time, nakaganti ka sa karibal mo. Two birds with one stone 'di ba?"