Simple Quotes About Myself Novels & Stories

"You don't have to apologize for that." Napatingin ako sa kaniya. Tahimik ang mukha niya. Pero may kakaibang lambot sa mga mata niya. "Pero nasa trabaho po ako." "And you're still a person." Diretso niyang sinabi iyon. Walang galit. Walang sermon. Simple lang. "People get tired." Bahagya siyang yumuko. "People get scared." Huminto siya. "And sometimes, people need help."

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

Pader na lang charot. Anonymous: HAHAHAHAHAHAHA! By the way, anong work mo? Sasabihin ko ba ang totoo? O magpanggap na lang ulit ako? Napakamot ako sa ulo ko at napag-desisyunan na sabihin na lang ang isa sa mga sideline ko. Tutal hindi rin naman talaga kami magkakilala. Random stranger lang siya at ganon din ako. Me: Writer.

Pagkatapos kong basahin ang mensahe ko ay kaagad ko na itong sinend at ibinalik ulit sa loob ng bulsa ko ang cellphone ng pumasok na sa room ang adviser namin. xxx Naitawid ko ng maayos ang paboritong-paborito ng mga teacher tuwing first day of class ito ay ang introduce yourself na kahit kailan ay hindi mawala-wala. Kaso nga lang pumalya ako sa bandang huli dahil may pahabol pa ang class adviser namin na si Ma'am Daisy kung ano raw ang paborito kong motto sa buhay. Nagkagulo lahat ng neurons ko sa tanong na iyon dahil wala akong paboritong motto. Sa mga slam book na nasusulatan ko ay wala akong nilalagay sa tanong na: what is your motto in life? Hindi ko alam kung ano nga ba ang pumasok sa

Ayaw niyang maglihim. Matapos ang ilang sandaling pagpipigil ng hininga, nakahanap na siya ng lakas ng loob para sabihin ang nasa isip. "Sa tingin ko po kasi, hindi niyo naman kailangang ayusin at asikasuhin ang lahat para sa akin. Hindi naman po ako bata at alam kong kaya kong alagaan ang sarili ko. Kaya ko pong gawin ang mga simpleng bagay na ito nang mag-isa," panimula niya.

Pero bigla kong naisip ang sinabi ni Lolo: “Noong panahon ko, simple lang.” Siguro pwede pa ring maging simple. Mabilis akong nag-type bago pa ako makapag-isip nang sobra: “Sobrang miss na kita. Can’t wait for the weekend.”

Kaya naman I usually go home as much as I can. Pero sabi nga ng nanay ko, hindi ako tagapagmana dahil wala naman silang ipapamana, kaya naman kailangan nating magtrabaho dahil hindi tayo senyorita. After finishing my sandwich and coffee, I got up and looked at myself at the mirror before looking out. I am pretty, hindi naman sa nagmamalaki pero maganda naman ako in my own special way sabi nga ng nanay ko. May matangos na ilong, medyo maliit na mukha, maliit na bibig at medyo maliit din na mga mata. Pero hindi singkit ha. Lahat ata sakin maliit kasi at 5 feet flat, pati d****b ko medyo flat din, pero keri lang kasi maganda naman ako pumorma at malaki yung balakang ko. Sabi nga nila, you can n

He kept on reading the details of my CV. "I am currently jobless citizen, 26 years old and hard working. I like cars especially the designs. I am the youngest of my family, I have an older brother and working in this company is one of the dream list." Sagot ko rito. I know, I suck with tell me about yourself ayoko talaga sa tanong na yan dahil wala naman kasi akong masabing mahaba. Kahit napakadali ng tanong na ito pero hirap na hirap akong sagutin ito.

mahabang sabi niya na may sama ng loob. "Pinapakita ko kay papa mga achievements ko sa school ngunit hindi iyon ang nais niya. Hindi kasi ako makapagsalita ng dire-diretso sa harap ng maraming tao. I have mild autism since 1 year old ako, nagkaroon ako ng mga therapy na halos iyon na lang ginagawa ko sa buhay ko. Hindi naging madali ang therapy ko dahil sobrang tagal ng progress ko. Laging sinasabi ni Mommy na wag kong ipressure ang sarili ko ngunit anong gagawin ko kung nais ko talagang magimprove at maging proud sa akin si Daddy" sabi niya ng maluha-luha pa.

“Kung sa tingin ko ay tama, tama na iyon, maliban na lang kung iniiwasan mo ako.” “Hindi, hindi naman! Medyo… parang hindi lang lang ako sanay.” "Kalokohan yan, nagbabalak pa akong maging kagaya mo na simple lang para makasama ka! Haay, dahil kay Luke nitong mga nakaraang taon, bihira akong lumabas, bihira rin akong mag party, at halos wala akong mga kaibigang babae.”