Sino Ako Oliver Ugh 소설 & 이야기

Kung hindi lang dahil sa ina niya ay hindi siya magtatagal sa bahay ng mga ito. Napabuntong hininga si Jay saka inilayo na ang kaibigan sa pinsan. Hindi sila blood related ni Oliver dahil magpinsan sila ni Jay mula sa ina ng huli. Si Oliver ay anak sa pagkabinata ng ama ni Jay. Hindi niya alam ang buong kuwento pero naging kaibigan niya si Oliver mula high school pa. Hanggang ngayon ay maayos sa pagkaibigan nila kahit nagkahiwalay dahil magkaibang kurso ang kinukuha. Ang kaibigan ay engineer at siya ay abugasya. Mas matanda siya sa kaibigan pero parang ito ang kuya sa kanilang dalawa minsan. "Huwag ka nang maasar sa pinsan mo at ok lang ako. Hindi rin ako magtatagal dito at alam mong may may

“Ang liit talaga ng mundo, dito pa talaga tayo pagtatagpuin dalawa.” “What’s your work here?” tanong ni Oliver. “I work in the customer service area.” Tumango si Oliver. “Oh, wow! What a small world. Nga pala, kumusta na ang tiyan mo? Ayos ka lang ba? May nararamdaman ka bang kakaiba? Sabihin mo lang sa akin, Jade.” “Ayos lang ako, Oliver. Hindi mo kailangang mag-alala sa akin.” “Good. Call me if you need anything.”

Halata namang nananadya lang ito. Saka lang nakahinga nang maluwag si Oliver nang makaalis siya. “This is the hardest task I’ve ever encountered, sorry huntress…” bulong ni Oliver sabay iling.

Iniwan niya nga pala ito sa kama at pasikat na ang araw! Sana hindi pa gising! Ayaw na niyang malumpo sakaling galit na naman ito. "Sh*t! Lagot na naman ako," bulong niya sa sarili. "Hurry up, Oli!" madiing utos nito. Napatitig siya nang matagal dito. Pakiramdam niya ay personal siya nitong kilala, as in bilang Olivia Montanier. Kung hindi lang siguro ito gumagamit ng voice changer ay makikilala niya 'to!

"Hi, Mr. Tan. Hinahanap mo ba ako?" Napatingin si Oliver sa kanya at bahagyang kumunot ang noo, umakto na parang hindi niya kilala kung sino ba ang babaeng kaharap niya. "Excuse me, nakaharang ka sa daan." Malamig na sabi ni Oliver.

Gusto kong malaman kung paano magre-react si Oliver. “Olivia, it’s over,” malamig na sabi ni Oliver. “We’ve been done for years. I’ve moved on.” “Moved on?” may halong panginginig sa boses ni Olivia. “With who? That woman? That young woman? Come on, Oliver! She’s not for you!”

Kahit si Oliver din? Ano ang nangyayari?!

Agad ko silang nakagaanan ng loob nang makausap ko sila kahapon. Ang isa ay si Oliver, iyong nakagat ko. Habang ang isa naman ay si Dax. Pareho rin silang malaki ang pangangatawan at naka-black suit. Mas bata nga lang si Dax dahil dalawampu't dalawang taong gulang pa lang, at si Oliver naman ay dalawampu't apat na raw.

Sobrang nasasayahan sa mga nalaman nya. "Thanks for the info bro.' nakangiti sagot ni Oliver na mukhang na good mood na nang marinig ang sinabi ng kaibigan. "Dahil dyan dapat may re—" hindi na pinatapos ni Oliver ang sinasabi nito at pinatayan na agad. Tinignan nya ang inbox nya ay meron pa palang pinasang picture si Knoxx. Picture ito ng isang batang lalaki at alam nya na kong sino ito.

Napakuyom ang kamao ko at naisipang kagatin ang kaniyang kamay kaya natanggal ang pagkakatakip niya sa bibig ko. "What is this?!" I screamed in rage. "Hi, Miss, beautiful," it's Yohan's playful voice. I greeted my teeth as I glance back at Oliver staring at me. "Who the hell are you?!" His brows furrowed as he slowly got something in his pocket. Napalunok ako nang nakitang panyo iyon. "A-Anong gagawin mo?" nanginig ang boses ko. "Oh, I see. My scared baby slowly showing up..." Oliver said while grinning.