Sofia The First Tagalog Lyrics Novels & Stories

Hindi lang ‘yon, artista pa. “Yam!” Tumakbo ako papalapit sa kanya at niyakap siya ng sobrang higpit. Yam means “you are mine”, napaka sweet niya ‘no? Siya ang first love and first boyfriend ko kaya gano'n na lang siguro ako kasaya sa kanya at kung mawala man siya sa akin ay sigurado akong matagal bago ko siya makalimutan. “Happy birthday!” Kumalas ako sa pagkakayakap sa kanya at ipinakita sa kanya ang dala kong regalo.

“I love you too, Jaycee. Ikaw lang ang lalaking mamahalin nang buong puso.” Matapos ang pagpapalitan naming ng mga matatamis na salita ay muli naming inangkin ang labi ng isa’t isa nang buong ingat. Nang gabing iyon ay nalunod kami sa init ng aming pagmamahalan—ang malalaswang tunog na gawa ng pag-iisa ng aming mga katawan at ang mga ungol ang siyang bumalot sa maliit na k’wartong iyon at nagpatuloy kami sa aming mainit na pag-iisa hanggang sa maubusan kami ng lakas.

Nag tulog tulugan na muna siya at hinintay na mauna itong magising at bumangon. Maya maya lang dumilat na ang mga mata nito. Nakita niyang ngumiti ito tanda na nasiyahan rin ito sa nangyari sa kanila. Buong akala niya sisigaw pa ito at magagalit sa kaniya. Tila nag iba ang ihip ng hangin. Habang naka pikit siya ramdam niya ang pag haplos ng kamay ni Sofia sa kaniyang ulo sabay sabi na; "Sana parati kang sweet at hindi galit sa mundo. Kasi aaminin ko medyo nahuhulog na rin ang loob ko sayo." wika nito.

Ngumiti ako sa kanya. “Wag kang mag-alala, unang kita ko pa lang sa kanya kumapit na agad ako ng mahigpit dahil sa sobrang lakas ng hangin niya, pero ramdam ko namang mabait siya kaya madali kong nakasundo” Humugot muna ng malalim na hininga si Sofia bago siya muling nagsalita.

aaaahhh! "Talaga ipuputok ko sa loob ang sarap mo sophia ang sikip mo, hmm!! ang sarap mo oohh!! aaah!! sophia akin ka lang, oohh!!! aaahh!! akin ka lang tandaan mo yan." "Oo sa iyo lang ako kaya sige, pa iputok mo sa loob ko, ang sarap raphael, sige bilisan mo pa, sobra sarap ginagawa sa akin ni raphael, oohh!!! aaahhhh!!! aaahh!! ayan na lalabasan na ako raphael."

To fall, but watching you stand alone All of my doubts Suddenly goes away somehow One step closer I have died everyday waiting for you Darling don’t be afraid I have loved you For a thousand years I’ll love you for a thousand more Narating ni Sophia ang gitna and she kissed her parents. She was crying too habang yakap yakap niya ang Nanay niya. Inayos nila ang belo nito to cover her face at saka sila muling naglakad papunta sa altar. Time stands still Beauty and all she is I will be brave I will not let anything take away What’s standing in front of me

sabi ni Cali. "Sino kayang may maraming napatay, 'no? Sa tingin mo, may bagong mauupo kaya sa Octapetala?" ~Souzi. Habang nakikinig ang tainga ko sa kanilang dalawa, napukaw naman sa pansin ko ang pagdating ni Margarret na kasalukuyan kong nakaka-eye to eye. Kita ko pa ang pananalisik ng mga mata niya. Pansin ko rin na parang nabawasan ng tatlo ang mga babaeng kasama niya

Bumabagyo rin ang sakit sa kalooban ko. I wish I could say the line from Bea’s movie dahil relate na relate ako roon. “Ako na lang. Ako na lang ang mahalin mo. Ako na lang ulit.” Pero wala namang ‘ulit’ sa pagitan namin ni Gem. “Can’t you love me, Gem? I wouldn’t ask for much. Kahit ten percent lang, okay na. I’ll be the one to fill the rest. Just give it a try.”

"Ano'ng nangyari?" Nagkatinginan silang lahat. Walang makapagsalita agad. Hanggang si Maxine ang unang lumapit. "Mom." Agad namang ngumiti si Sofia. "My princess." Lumuhod si Maxine sa tabi ng kama. Hinawakan ang mga kamay nito. Mainit. Buhay. At unti-unting lumalakas. "Mom..." Nagtaka si Sofia. "Bakit ka umiiyak?"

Peste talaga ito! Inis na inis man ay pinili ni Sofia na gumanti ng tawa. “Bakit? Natatakot ka na ba na mapahiya sa lahat dahil sa ginawa mo sa akin ha? Dapat lang na matakot ka dahil talagang ipapahiya kita sa buong mundo… lalabas na masama ka sa mata ng lahat at ako na naman ang biktima na kakaawaan nilang lahat. Kaya kung ako sayo matakot ka na, Rose… lumuhod ka nalang baka mapatawad pa kita at mapagbigyan pa kita. Anong malay mo, baka maawa ako sayo at iatras ko ang demanda ko sayo!” Mayabang na sabi pa ni Sofia. Pero imbes na matakot o makiusap ay tiningnan siya ni Rose na parang nakakatawa ang lahat ng sinabi niya. Lumapit ito sa kanya na nakangiti pa kaya naman lalo siyang nagngitngit