Someday Tagalog Mga Nobela at Kwento

Ayaw kong makita ito "Siya nga pala, anak, next week, babiyahe kami ng Daddy mo pa Singapore. Sasabay kami sa Tita Carmela at Tito Christian mo. Gusto ka nga sana namin isama kaya lang may pasok ka pala sa School kaya sa sunod na lang." muing wika ni Mommy sa akin "Naku, ayos lang po, Mommy. Enjoy po kayo." nakangiting sagot ko

Do you miss me? [Yes. I miss you.. Sobra kitang namiss.] [Talaga? May kiss ba ako mamaya?] Naiimagine ko na ang labi niyang nagpipigil ng ngiti. Natawa ako kahit panay pa rin sa pagtulo ang luha ko. Masaya ako. Masayang masaya ako ngayon. [Oo. Pagmagkita tayo mamaya. Kahit ilang gusto mo, ibibigay ko.]

(Ipagpatawad mo) Aah minahal kita agad (Ipagpatawad mo) Aah minahal kita agad (Ipagpatawad mo) Aah, woh woh woh woh (Ipagpatawad mo) Ipagpatawad mo, Ipagpatawad mo, hoh (Minahal kita agad, aah) (Ipagpatawad mo) Aah (Ipagpatawad mo) Aah (Ipagpatawad mo) Aah Napakasaya ko sana wala ng makahadlang pa samin at ayoko ng isipin ang ibang tao oras naman para sa sarili ko. mahal ko si Diego at Masaya ako sa kanya.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Naku, kapag ganito siya sumagot, it means nagpapalambing siya. I hugged him tight. “Baby, promise. Tomorrow I’ll bring you to SM cinema, manonood tayo ng Ice Age. It’s your favorite movie, right?” “Really, Mommy?” Namilog ang mga mata niya sa tuwa nang humarap sa akin. “Of course. Kailan ba hindi tumupad si Mommy sa promise?” Natutuwa ako dahil ang dali ko lang siyang maalo tuwing nagtatampo siya sa akin.

sabi ko sakaniya. "Nasa iyo ang desisyon, you are too lucky because your mom will be free and you will be given a money from me, pasalamat ka na makinis at may itsura ka na pwede na rin ipakilala sa mayayamang katulad namin." Even if I'm insulted, I didn't know how to react on what she says, I didn't know her, I only know her name and her family. "Give me your answer now, i want it right away. It's wednesday at malapit na mag-saturday." sabi niya na tila naiinip na.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Utos nito sakanya, inayos niya ang sarili at naglakad na palayo pero bigla siya nitong tinawag. "See you tomorrow." Habol nito, naguluhan siya. "Tomorrow is wednesday." He said while glaring at her intently. Parang may kung anong kumalabog sa dibdib niya nang maalalang oo nga, at bukas maari ng maganap ang pinag-usapan nila. Pinaghalong kaba at excitement ang nararadaman niya.

tanong nito “Oo, bus lang afford ko sa ngayon pero someday alam ko na makakasakay din ako ng eroplano at hindi ko akalain na ngayon na mismo yon mangyayari. Ang narramdaman ko ngayon may halong saya at kaba, takot, ewan ko ba halo halo na” tugon niya at ikinatawa nito.

Habang kumakain ng cereal bilang agahan ay may natanggap akong text. 'Honey, I'm home. Napa-aga ang uwi namin dahil madali kaming natapos sa taping.' Abot-tainga ang aking ngiti dahil sa mensahe mula kay Steve. Tatawagan ko na sana siya pero may kasunod pa itong text. 'I’ll call you later, hon, matutulog muna ako. Love you.'