Someday Tagalog Novels & Stories

"Uy, bakit ka umiiyak?" Pinakita ko sa kanya ang planner. "Ito kasi ‘yung mga pangarap ko noon. Tapos ngayon, nandito na silang lahat." Tumingin siya sa akin at ngumiti. "Totoo na nga ‘to, Amara. At mas marami pa tayong sabay na tatahakin. Pero ngayon pa lang, gusto kong ipaalala sa’yo, hindi mo kailangang hintayin ang ‘someday’. Kasi ‘yung someday mo, nangyayari na ngayon."

Umiiyak na rin siya sa tagpong kaniyang nasasaksihan. “Ngayon, hindi na tayo maghihiwalay. Tayo ay magtatago muna, magpapalakas, at hihintayin ang tamang panahon... At kapag dumating ang araw na iyon, titindig tayo para sa ating mga mahal sa buhay.”

Cause today,you walked out of my life (stay with me or watch me bleed) Cause today, your words felt like a knife (I need you just to breathe) I'm not living this life. Tumayo na ako mula sa pagkakaupo ko sa kalsada. Dapat masaya ka ngayon Mesaiyah kasi nakita mo siya, hindi ka dapat umiiyak. Dapat masaya ka dahil andito siya, andito siya, andito siya. Baka hindi niya lang ako nakilala dahil ngayon nalang ulit kami nagkita. Tama. Baka bukas o sa isang bukas, kilala na niya ako.

Bahagya akong napailing, sabay bulong sa sarili ko— “Baliw lang ang maiinlove sa’yo…” Mahina akong natawa, pero ramdam ko ang bigat sa dibdib ko. Habang nakatitig ako sa pinto na unti-unti nang nagsasara, biglang bumalik ang alaala sa utak ko—mga detalye, mga pahiwatig na dati’y hindi ko binigyang pansin. Si Nikolas… isang tagapagmana ng isang malaking kumpanya.

sabi ni Mommy na nakaupo sa gilid ng kama ko. Hindi ako siya sinagot at patuloy na umiiyak. Naramdaman kong niyakap niya ako. How I can stop crying? Kung ang nasa isip ko ay ang Mama ko at si Teedy! Sana kasama ko sila ngayon. Hindi ko na namalayan at nakatulog na pala ako. --- Kinabukasan ay maulan pa rin. Nag-announce na rin na walang pasok ngayon.

Ngumiti naman ako sa kaniya nang mapang-asar. "Yes, it means Dyosa in tagalog, kung hindi mo pa rin naintindihan." Sagot ko at bumaling na kay Reigan. Ang boring makipag-usap kay Sabrina. Weak ma-mlastik, play victim pa sa harap ni Reigan. Halata namang nagpapansin siya sa tatay ng baby ko. "Pasok na, magpapahangin lang ako rito sa labas." Napaayos naman siya at sinulyapan pa 'ko bago pumasok.

Lakad-takbo na nagtungo siya sa tabing dagat, nang nasa spot na siya kung saan may malakas na signal, binuksan niya ang data ng telepono at nagtungo sa Go*gle at doon tinayp ang salitang 'Hayatim', nagulat siya sa lumabas na resulta. "Sweetheart?" bulalas niya nang basahin ang ibig sabihin ng salita. Hayatim means 'sweetheart'? Kung ganun maaring kasintahan nga niya ang lalaking iyon sa panaginip niya. Ano ang nangyari sa kanila? Bakit nagkahiwalay sila? Bakit siya nakunan? Sino ba ang lalaking iyon? Sino ba talaga siya?

Ngunit umalma ito at hindi naniwala. "Kanina pa kitang pinagmamasdan mahal. Ang tagal mong nakatitig sa salamin at pinagmamasdan yan sarili mo. Kulang na lang ay mabasag ang salamin." Biro pa nito sa huli. Pabiro ko rin itong inirapan sabay sabi--

Ysla Inis na inis ako sa sarili ko. Sa sobrang inis, parang gusto kong suntukin ang sarili ko at paulit-ulit kong sinisisi ang sarili sa nangyari kagabi. Maaga akong nagising, mas maaga pa sa sikat ng araw, at dali-daling umalis ng bahay. Hindi lang dahil sa may trabaho ako dahil sobrang aga ko talaga, kundi dahil ayokong makita si Nathan. Ayokong makaharap ang taong ‘yon matapos ang lahat.

Ayaw kong makita ito "Siya nga pala, anak, next week, babiyahe kami ng Daddy mo pa Singapore. Sasabay kami sa Tita Carmela at Tito Christian mo. Gusto ka nga sana namin isama kaya lang may pasok ka pala sa School kaya sa sunod na lang." muing wika ni Mommy sa akin "Naku, ayos lang po, Mommy. Enjoy po kayo." nakangiting sagot ko