Romans & histoires Speak Filipino

"Natural nagulat ako Gen. Baka mamaya tiyanak pala yan at mangagat." "Walang tiyanak rito. Walang aswang. Halimaw meron." Sagot nito. "Alam mo nakakapagtataka lang na alam niyo yung mga folk tales. Alam niyo ba ang gamit niyong salita eh tagalog? Di ba pwede naman korean, japanese, russian, italian... Bakit filipino at english?" Nagtatakang tanong ko. Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito.

“Nelsilsin?” She looked at him confusedly. “What?” “I’m sorry. I mean, how have you been? Nabanggit kasi ni Ninang na marunong ka rin sa ibang lengwahe kaya akala ko alam mo ang lengwahe ko,” saad nito. “I’m good,” wala sa sarili niyang saad. “Uhm, I only know how to speak Italian and Spanish, but other than that, hindi na. Wala na akong ibang alam pang lengwahe.”

(Philippians 4:13 NKJV) WALA ni isa sa mga kaklase ko ang lumapit sa akin para magpakilala o kilalanin ako. Pero alam ko naman na mangyayari ang lahat ng 'yon at alam ko rin naman na ayaw nila sa'kin. Sa simula pa lang, iba na ang tingin nila sa'kin. Naiiba ako sa kanila dahil lahat sila ay mayayaman, matatalino, magaganda at guwapo. Habang ako naman ay isang probinsyana na napadpad dito sa siyudad. Pakiramdam ko tuloy hindi ako nararapat na maging estudyante sa paaralan 'to.

"Okay! Thank you for that. Of course we will be going up basta sama-sama tayong lahat. Bago iyan, mag-spell ka muna ng salita dahil alam kong nangangati na ang bibig mo. Are you ready?" "Always ready, be sure that the word is best for me." "This word is for you. Here you go. Your word is..." Natahimik ang lahat at nag-abang sa susunod na mangyayari. Mga ilang segundo pa bago nagsalita ang speaker. "Your word is Si- Nek- Do- Ki." A..ano raw? Nabingi ako sa sinabi ng Speaker. At hindi ko namalayang timingin sa 'kin si Vani. Nakatutok ang dalawa niyang mga mata sa dalawa ko ring mga mata.

seryoso kong tanong kay Xia upang iligaw siya sa napili niyang topic kanina. "The moment I figured out na pupunta ako sa Pilipinas ay kaagad akong nag-aral ng tagalog so that I can communicate sa inyong lahat and upang malaman ko kung sinisiraan na ba ako ng mga tao sa paligid ko." sagot ni Xia at sabay silang nagkatingingan ni Zia na naaaliw sa pagiging conyo nito.

sarkastiko kong sabi na nagpatikom sa kanya. “And one of your mission too… not the triplets, but you princess and Jared” “Ano ‘yon King?” “Teach Da Silva Brothers to learn Filipino language no buts that’s final,” napalaki ako ng mata sa sinabi ni Kuya. Shit! “What?!/ No way!” sabay naming reaksyon ni Jared. “Cool!” “Oj! Det var bra! (oh, that’s good!)” “Ja! Ja! (yes, yes)”

nakangiti niyang wika "Pwede naman mag commute. Sanay naman na ako eh." sagot ko din kaagad "No! Mahirap ang mag commute. Don't worry, once na matuto kang magdrive, bibili tayo ng sarili mong sasakyan.' nakangiti niyang wika. Kaagad din namang namilog ang mga mata ko sa pagkagulat. "Hindi naman na siguro kailangan." sambit ko

hindi natapos ni kuya jude ang ano mang sasabihin ng biglang pigilan ito ni tatay. "Eeeepp wag kang mag english jude tagalog nalang kasi nandito tayo sa bayan ng pilipinas kong mahal" usal ni tatay kaya natawa kami sa tinuran ni tatay. "Anong nakakatawa sa sinabi ko totoo naman dito tayo sa pilipinas kaya sariling wika natin dapat ang gamitin nating salita hindi yan pang afam" muling usal ni tatay kaya muli kaming natawa.

"Can I ask a question?" "Sure, unsa imong gipangutana?" aniya sa ibang linggwahe. Ako naman ang kunot nuong tinitigan siya. What did she say? "Sorry but I don't know what you said. You can speak Tagalog, Miss" "Of course sir, ano po ba ang itatanong ninyo? dalian nyo kailangan ko ng umuwi at makita ko ang mga pamangkin ko" naiinip na ani nito

Tsaka bat gusto niyang casual lang kami pag kami lang dalawa? “Just like how you call me at Siargao, kinda missed hearing ‘Tommy’ from you.” Sagot niya. Bigla kong narinig ang malakas na bell sa galing sa skwelahan, palatandaan na simula na nang klase.