Speak Filipino Novels & Stories

Narito na ako sa tunay na tahanan ko kaya dapat hindi na sila ang isipin ko. “Do you want to return to the Philippines?” tanong ni pappa na ang pag-aalala ay nasa tono ng boses. Sa tagal kong narito ay mas English na ang gamit kong salita makipag-usap sa kaniya dahil iyon ang gusto niya.

"Yes mom, and you said you live in the Philippines. I also want to live there, mom. I've seen on the TV how beautiful the Philippines is. So I want to move there too." "Yes honey. The Philippines is a beautiful country. We can live there for as long as you want, okay?" "Can I also have a friends in Philippines mom? Are they also good to me?" tanong nito. "Of course, you can also make many friends there, honey, as long as you tried to speak tagalog. Kung gusto mo ng magkaroon ng maraming kaibigan sanayin mo na ang pagsasalita ng tagalog upang maiintindihan ka rin ng mga bata doon, okay?" Paliwanag niya sa anak.

Alam na alam naming lahat na kami ang totoong may-ari nf Filipinas, alam ito ng mga kapwa kong Pilipino. Kinuyum ko ang aking mga kamao habang tinitignan ang nakakasuka niyang mukha. At nagpatuloy pa talaga siyang magsalita, "Es cierto, los indios son inútiles y tontos," (Totoo naman ah, inutil at bulok ang mga indiyo) sabi nito habang nakangisi.

He look relaxed. "A little. Impromptu speech is boring, kung debate ito ay kakabahan siguro ako dahil mas may thrill." Wow, akala ko ay englishero lang siya but wait, did he just call the impromptu speech boring? Hindi na ako sumagot pa at ganoon din siya. That became my queue as the end of the conversation, so I came back in reviewing my notes habang siya ay nakapikit ang mata ngunit alam kong hindi naman tulog dahil gumagalaw ang isa niyang kamay at bahagyang tumatambol sa lamesa ng upuan.

“You know what, It's better we file a divorce today.” “We will be back to the Philippines tomorrow for your father’s political campaign. Pwedi mag-file bukas pero pasensya ka na, hindi ako pipirma.” sarkastikong wika nito at nag h***d pa ng boxer shorts sa gilid niya na hindi gaanong kalayuan sa kanyang harapan.

May accent pang sabi. Marunong siyang mag-tagalog pero hindi lahat. Mas okay siya sa english at spanish dahil dun siya lumaki sa spain at iyon ang kinalakihan nya. Nagtatagalog lamang kami ni Ellin at may iba pang pilipino na nakilala dun.

Sa isang malalim at mabining French accent, nagsalita siya: "Bonsoir, mesdames et messieurs. Ce soir, vous êtes nos invités les plus précieux." ("Magandang gabi, mga ginang at ginoo. Kayo ang aming pinakapinapahalagahang panauhin ngayong gabi.") Tumingin siya sa lahat at nagsalita sa Tagalog, malinaw at magalang:

masayang utos ni Reginald. “Alright, Kuya,” magalang na sagot ni Liv. Kumunot ang noo ni Marco sa narinig at saka tiningnan si Kara. “They can speak, Filipino?” Tumawa nang malakas si Reginald. “Oo! Marunong kaming manangalog pero slang.” Bahagyang nagtaka si Marco at saka muling binalikan nang tingin ang kanyang misis. “Even you?”

Umirap si Pauleen sa ere. "That's not 'kabit' because that is bakit. And that's not 'mapagsisidkahan' dahil mapagdidiskitahan iyon. Alam mo Rancho minsan ang sarap mong ingudngod sa inidoro. Huwag ka nalang magsalita ng tagalog kung hindi mo kaya okay?" "You're the one who is prone to filipino languages. So you should understand me, dad? I want to enroll in a language school para naman magrakanoon ako ng learning about sa filipino languages and all of their beliefs and all."

) tanong niya. "Sta andando bene." (Going well) "That's good to hear." Naupo siya sa kaharap kong upuan. "You're a fast learner." Humugot ako ng hangin. "Thank you. You should also learn to speak Filipino." Tumawa lang siya at marahan na umiling. "Ayaw kow," sagot niya na ikinatawa ko.