Romans & histoires Speak Filipino

medyo mataas ang boses na sabi ng lalaki. "Oh? I'm sorry, sumasakit kasi ulo ko sa kakaintindi ng sinabi mo kaya pwede ba use tagalog instead english, nakakabobo eh!" reklamo niya. Bumuntonghininga ang lalaki. "As, i–sabi ko ano gusto mo kainin?" nakangiwing tanong nito. Ngumiti siya. "Alam mo naman pala eh ba't english ka ng english riyan nasa Philippines na tayo, oy!" nakangising aniya.

Ang mensahe, halo ng Filipino at English, ay halatang awkward sa Filipino, pero elegante sa English. Ang kabuuang message ay: "Alice, nalaman kong wala kang pamilya o kaibigan dito sa Pilipinas. Sakto namang nakita ko ito sa daan, kaya dinala ko na para may kasama ka. Siyempre, ang pinakaimportante ay nandito na rin ako sa Pilipinas, pero pangmatagalang bakasyon lang ito, at pumayag na rin si mama. Simula ngayon, ako na ang magiging assistant mo sa pag-unlad mo rito sa Pilipinas!"

Am I? Unti-unti ngumiti ako para mawala ang awkwardness na naramdaman ko sa sinabi niya. Pero... pero bakit parang iba ang dating nang pagkasabi niya talaga? Shit! At bakit parang gusto kong kiligin? "You, sir, ha?" sabi ko nang makabawi ako. "You naughty..." "I just said common Filipino words... May mali ba do'n?" tanong niya na natawa ako sa accent niya though he's fluent in Filipino language. "Why are you laughing?"

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

Ako pa ang pinapahirapan. "Oo anak. And continue speak in tagalog okay?" "Wh- bakit po mommy?" hindi ko mapigilang matawa dahil sa pagbabago ng kanyang sasabihin. "Dahil nasa Pilipinas na tayo. Pero okay lang you can speak english parin naman. Kung saan ka comfortable okay?" "Yes Mommy." Palabas na kami ay agad kong nakita si Severino na kumakaway! He's on time! Hindi halatang excited, akala ko paghihintayin niya pa kami dito.

"Huh? What are you saying?" "That wasn't how you say I love you in Filipino, we say Mahal kita. Aish! Don't listen to anyone but me, okay?!" I asked before starting the engine again. "O-Okay. Mahar kita?" "It's Ma-hal, not ma-har; say it again," I commanded. Oh, my gosh. Who the fuck taught my younger brother that word. Do they want to die? "Mahal kita." "Yeah, that's right." "Mahal kita. Mahal kita, Aiden."

Hindi ba siya aware na baka merong mga pervert na naglalakad dito sa labas, camp ito kaya sure na baka may lasing. Hahaha, curious lang ako sa safety niya. "I'm Sorry for disturbing you but.... Hindi gumagana ang shower ko" sagot nito. Luh. " Wait, you can speak Filipino?" Gulat na tanong ko. Wow. " I'm half filipino" Wow. (2) "Yes, hindi na ako mahihirapan mag-english" "Why, you can't speak fluent English?" "Hindi naman sa ganon, pero parang ganon narin. Nakakapagod kase tyaka hindi ko ma pronounce ng maayos" sagot ko dito.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

kumento ni Nile na nilingon si Agnes na nakakatitig sa kaniya. "What?" "Ma-marunong kang magtagalog?" tanong ni Agnes na ikinalapit at ikinaupo ni Nile sa kama. "I am, my mom is a filipina so I know how to speak Tagalog, i'm just not fond of speaking it." sagot ni Nile na ikinatitig niya kay Agnes ng maalala niya ang pag-uusap nila ni Marko kanina lang. "Oh? Bakit ganiyan ka makatingin sa akin?" punang tanong ni Agnes dahil sa pagtitig ni Nile sa kaniya.

Private property ito at parang hacienda kung tutuosin "You're a filipina right?" liningon ko si Iya na nagsasalin ng juice sa aking baso Nanlaki ang mata niya at mukhang nagulat sa aking sinabi, tumango siya at nagsalita "T-that's right ma'an, h-how did you know?" Ngumiti ako dahil hindi na ako mahihirapang mag english english para kausapin siya "Hiraya, filipino word yun diba?" tanong ko at nahihiya siyang tumango