Novel & Cerita Speech About Bullying Short

Isang bagong post ang lumitaw sa forum ng Unibersidad ng C. Itinap niya ito, at agad na nagbago ang kanyang mukha. Nakasaad sa bagong post. "Binully ng school bully ang isang magandang babae, ngunit binugbog lamang nang husto bilang kapalit." Nakalakip sa ibaba ang isang anim na segundong video kung saan hinihila ni Audrielle si Calvin sa buhok at pinipigilan siya sa lupa, na binubugbog siya nang husto.

sagot ng guro sa principal at bumaling ang tingin nito sa akin. "Mrs., hindi ako humihingi ng pasensiya sa nangyaring away ng mga bata pero alisin nyo na lang ang mga anak mo sa school namin para hindi sila ma-bully ma-trauma sila kung paulit-ulit sila aasarin hindi mo kasalanan ang ganitong nangyayari, Mrs., ina ako kaya alam ko ang mararamdaman nyo dahil ito sa sitwasyon ng pamilya nyo kaya sila binu-bully." sabat ng principal sa akin natahimik naman ako bigla sa sinabi ng principal.

Pilit ang ginawa niyang pagngiti. I heaved a huge sigh. "Do you really want to transfer to a public school? Maraming tao roon at siksikan kapag papasok at uwian. Saka, anak lahat ng lugar, may bully. You have to be strong, kapag hindi mo na kaya, isumbong mo kay teacher. But never ever fight with them physically." Tumango siya. Bigla akong natigilan. Naaawa rin ako sa kanila tuwing binubully sila. Pangatlong eskuwelahan na nga ang pinapasukan nila ngayon. Ngumiti ako sa kanya.

litanya pa ni Mama Zey kaya napapahigpit na lang bigala ang hawak ko sa kamay ni Franlester dahil nakakahiya kina mama zey na need pa nila mag sinungaling para lang maprotektahan ako. Nagulat pa ako ng pag akyat namin sa stage ay biglang umakyat sina mom and dad, na di man lang ako aware na nandito pala sila. Nag speech lang sina mommy at daddy, maging kami ni Franlester, sa huli ay nagsalita ulit si Mama Zey at ang school director para paalalahanan ang lahat na iwasan ang bullying lalo na at mga college na kami na dapat ay nakafocus lang ang lahat sa pag aaral.

Nasa car na kami, ihahatid muna ako ni mama sa school bago sya dumeretso. "Mama..." hindi ko matulog. I don't have the courage to say it, I'm shy. "Yes baby ko?" she responded. "I'll think abou it pa po, pero okay lang po kung ano basta kasama sila tita and dada" I just said. "Ang sweet nga naman ng baby ko! Kaso ang laki mo na agad" she said while pouting. "Ingat ka sa school, ah? If someone's bullying you tell me immediately. Ayaw kong inaapis ka, I don't want you to experience that" I smiled at her.

“No, baby. You’re not. You are the best thing that ever happened to me.” “Maya,” malamig na tawag ni Victoria. “You can romanticize your sins all you want. But you can’t change the fact that what you did was—” “Legal. Moral. And none of your business,” putol ko. “Luigi is not my uncle. The entire world knows that now. What you’re doing is slander—and you’re teaching a child to do the same.” Nagpalitan kami ng titig. Bumaling ako sa principal. “We will accept the consequence of Cassian’s actions. But I hope you’ll also take action to educate students and parents about bullying and respectful language. This is a school, not a gossip pit.”

For sure alam na niya ang tungkol sa nangyari kanina. "Ikaw bata ka mag usap nga tayo," seryosong sabi niya at naupo ito sa couch "Hindi na ko bata. Bakit na naman ba?" "Kailan mo balak magtino ha? When will you stop bullying?" Tanong niya "What? I'm not bullying someone," depensa ko

school nila. Hindi ko akalain na makikita ko sya na may kausap na lalaki sa bench ng school nila bumaba ako ng kotse hindi na ko nag isip. nilapitan ko ang lalaking kausap nya sinuntok ko iyon. nagulat sya sa ginawa ko dinuro duro ko sya dahil sa panibugho na nararamdaman ko ay kung anu anung masasakit na salita ang nasabi ko sa kanya. dala ng pagkapahiya nya nakita ko sa mga mata nya ang sakit at galit nanararamdaman nya para sakin.tumutulo ang luha nyang nag tatakbo paalis, hinabol ko sya pero hindi ko na sya naabutan. Nung una pinalalampas nya ang pang iinis at pambubully ko sa kanya pero yung nangyari sa school nya muna noon hindi ko na sya nakita pa muli. alam nya ang schedule ng uwi k

Sinulyapan ko s'ya at nanatili din s'yang nakayuko. "Bullying is not tolerated in this school. Kasama sa student's handbook na isa sa violation ang pangungutya ng kapwa. Alam n'yo bang sa simpleng pag-uusap n'yo sa isang tao at pagtawag sa kanya ng kung ano-ano ay p'wede kayong bigyan ng parusa? Dalhin sa guidance? Is that what you guys want?" I talk to them calmly but deadly. Hindi sila sumagot saakin at nanatili lang nakatungo.

Palaki ng palaki ang bilang ng mga tao na nagsu-suffer sa ganitong klase ng sakit, especially sa mga teenager, mga bata at may mga kapansanan na nagiging tampulan ng bully. Naransan ko kung gaano kasalimuot ang mamuhay bilang isang biktima ng bullying. Mahirap. Hindi biro ang anxiety at depression na nararasan ko noon, lalo na kapag dumarating ang panic attacks sa hindi mo inaasahan na oras. Kaya naisipan ko bumuo ng robot na pwedeng makausap at makapitan sa oras na dumarating ang pinakamadilim na sandali sa buhay ng isang tao.