Speech About Bullying Short นิยาย & เรื่องราว

sabay turo nang kaklaseng niyang namumula ang kaliwang pisngi. "Serves you right idiot!" Sagot naman ni Drake dito na bahagya pang nakangisi. "Mr. Mendez...May I remind you that this institution don't allow bullying. Kababata niyo pa mga basagulero na kayo." Huminga muna ito nang malalim bago ipinagpatuloy ang pakikipag-usap sa dalawa. For goodness sake. This kids are only Grade 5, pero kung makipagsuntukan parang normal lang sa mga ito.

I started. Mukhang agad naman nitong nakuha ang gusto kong ipahiwatig dahil narinig ko ang buntong -hininga nito sa kabilang linya. "I understand about your concern ma'am, don't worry I will talk to my students regarding about this," she said. I nooded. "Thank you Ma'am, I'm just concerned about my daughters, especially to Aaliyah, she's too soft and fragile to be bullied," I worriedly said.

"Lucky, lolo't lola natin sila. Kahit pagalitan ka ng lola mo, wala namang mangyayari. Kahit hindi mo kailangang suportahan 'yung dalawang matanda, kahit konting respeto naman sana. Ang tagal na ninyong hindi umuuwi at hindi nagbibigay ng pera. Basta malinis ang konsensya mo, wala na kaming sasabihin." "Tinanggal na namin 'yung post namin, dapat tanggalin mo na rin 'yung sa'yo. Alam mo bang naapektuhan kami ng ginawa mo? Cyberbullying 'yan! Pwede ka naming idemanda, pero dahil magkakapamilya tayo, gusto naming ayusin 'to ng maayos." Si Zebro ang nagsasalita, 'yung pinaka-successful sa kanila. Ang yabang ng tono niya, parang nagle-lecture kay Lucky.

Mariin kong kinagat ang aking pang-ibabang labi para pigilan ang luha sa mata ko ngunit pinagtaksilan ako nito, sunod-sunod itong dumampi sa balat ko. “That ring is meant to be yours.” Huminga s’ya ng malalim. “I'm sincerely apologize for forcing you to kiss me.” Tumingin s’ya sa itaas para pigilan ang nagbabadyang luha sa mata n’ya. Kinuyom ko ang aking palad nang lumuhod s’ya sa harapan ko. “I’m sorry for bullying you, I deserve this punishment.” Sunod-sunod na tumulo ang luha sa mata n'ya. “Thank you for making me feel that you love me too, just months but will remain in my heart until my last breath.”

“Sorry, please!” “Sorry?” the woman scoffed. Nanlaki ang mga mata ko nang makarinig ako ng lagapak na sampal. Fuck, this is bullying and I should stay away from this, pangalawang araw palang ng school kaya hindi ako pwedeng makasali sa gulo! “You stupid, matatanggal ba ng sorry mo yung mantsa sa damit ko?” sigaw pa nung babaeng kanina pa nagsasalita, siya ata yung Jess.

“If you won the crown tonight and became the school ambassador, what would you do first as part of your duty?” Huminga siyang malalim saka ngumiti. Inurasan siya ni Duke kaya mabilis siyang nag-isip. “If I win the crown and become the school ambassador, I will pursue my advocacy to prevent bullying in school, convince my fellow student to become polite and humble, have school activities where everyone can share their talents, and open forum for those who want to talk and hear their struggles. In that way, students will stop bullying anyone because they know and understand each other’s situations and the reason behind their differences. Thank you!”

tanong ko naman sa dalawang pamangkin ko hindi ako naniniwala sa sinabi ni tito kanina. "Nothing, auntie, we behave at school even if someone bullies us, If Ash and I respond with words and not with fists, we might get expelled." wika ni Aisha nagtataka naman ako may nang bubully pa sa kanila? Marami talaga kabataan ngayon grabe kung mang-bully. "Bakit kayo binubully?" tanong ko naman sa dalawang pamangkin ko. May dumaan sa tabi namin na binati ang dalawang pamangkin ko kinausap nila saglit at sinagot nila ako kaagad.

"Hayaan mo na sila mauubos lang ang dugo mo kung patuloy mo silang papatulan. Wala naman silang ibang magawa-" "Well it's not good too to let them do they want. Making people fun in their eyes." Her determination to stop those bully she's really strong huh. "I understand you, but..." hesitation consumed Rookie. "It's fine, I'm fine so stop worrying we need to teach them a lesson." That woman is not just a woman, i always see her in school. Everywhere in school. She's so shy, she's speaking only when she ask and wala pang 50 sentences ang nasasabi niya sa buong araw sa school.

Nahihiya ding sabi ko dito. Bakit ba parang lapitin ata ako ng mga popular na student dito sa campus. "Sinisigurado ko sayo Lauren na walang makagagalaw sayo dito sa campus subukan lang naman talaga nila at ako ang makakalaban nila. Baka hindi nila alam kung paano ako magalit. Pinaka ayaw ko pa naman ay ang bullying kaya mag sabi ka lang sa akin pag may ng bully sayo dito ha. Lagot talaga mga yun " mahabang tugon nito sa akin

hindi siya pinatapos ng Principal. “Tama, normal lang sa mga bata ang maging makulit at matigas ang ulo. Hindi pwedeng tawaging bullying sa tuwing may mag-aaway na estudyante. Kung ganon eh lahat ng bata pwede natin tawaging bully. Hindi ba?” Parang humihingi siya ng tulong doon sa teacher. Nakakainis ang itsura niya. Matandang babae na parang nahuhulog na ang labi sa sobrang kapal na kulay pink ang buhok. Sobrang trying hard magmukhang bata.