St Padre Pio Quotes Novels & Stories

"Huwag po kayong magpasalamat sa akin, Father. Dahil sa'kin, kaya nasunog ang Basilica." "Anong ibig mong sabihin, hijo?" "May sumadya pong gawin ito, nakita ko po, ngunit hindi ko naabutan. They know that we are here." Sambit ko pa kay Father. "Huwag mong sisihin ang sarili mo, hijo. Lahat ng bagay ay may rason, ngunit hindi maganda ang umako ng kasalanan, at kung kahit ikaw pa ang rason ng lahat, ginawa mo pa rin ang tama."

Inumpisahan na ang misa sa pangunguna ng isang Padre na may katandaan na, mataba ang pangangatawan at bilugan ang kanyang Tiyan. " Minsan, hindi natin iniisip ang bagay na nakakasakit sa damdamin ng ibang tao dahil pinapangunahan tayo ng poot. Gayumpaman, hindi naman nakakabawas ng pagkatao ang paghingi ng tawad. Ang Diyos nga ay nagpapatawad tayong tao pa kaya? Tanggapin ka man niyang muli o hindi, ang mahalaga ay humingi ka pa rin ng paumanhin" sermon ng padre dahilan upang mapayuko ako. Bakit para akong tinamaan sa sinabi niyang iyon? Siguro nga ay nasaktan ko si Samuel kagabi, medyo masama man siya pero tao pa rin siya at naapektuhan sa mga salita. Inuna ko kasi ang galit ko kagabi kaya

mahabang litanya ni papa. Humugot ng malalim na paghinga si lolo Ingracio at parang pagod na sumandal sa kinauupuan at nagsalita na rin, “Sa tingin namin unti-unti nang binabawi ng mga Diyos ang kapangyarihang ibinigay nila sa atin. Dahil wala na iyong masyadong silbi ngayon. Sa hinaharap, kapag hindi natin napigilan, tuluyan nang maglalaho iyon. At kapang nangyari iyon, maglalaho rin ang lahi natin. After all, without our powers, our existence no longer has a purpose.”

Naniniwala kasi ang ama niya na kapag may hiniling sa simbahan niyon ay magkatotoo. “Lucio, binibiro mo ba ‘ko? Kung binibiro mo ako, ay hindi magandang biro iyan! Anak mo ito! Natin. Anong pumasok sa isip mo para sabihin ang mga ganiyang bagay. Hindi ka ba natatakot sa Diyos? Ginawa natin ‘to! Dugo’t laman mo ‘to! Natin!” Pumikit nang mariin ang Papa Lucio na hindi nakaligtas sa mga mata niya ang nangilid na luha sa magkabilang gilid ng mga mata nito.

As they said those prayers, a light came from up above that only the widow of the departed man can see and hear what he says. "Gracias Leonora, sé que no me decepcionarás. Vengo de la tierra y vuelvo a la tierra. El Señor Dios te guiará a ti y al bebé Theo.(Maraming-maraming salamat Leonora, alam ko namang hindi mo ako bibiguin. Nagmula ako sa lupa at babalik ako sa lupa. Ang Panginoong Diyos ang gagabay sa iyo at kay baby Theo,)" anito.

'Di siya sumagot at blangkong tumingin sa kawalan. "'Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve.' Those are the other words written next to the viper." Tiningnan ako diretso sa mata ni Lilith na para bang nag-aalala. Favorite quote ni daddy 'yon galing kay Napoleon Hill. "I-I'm a loss at words pero, salamat at sinabi mo sa'kin kahit na gago ako kausap. Alam kong cringe dahil sa'kin manggagaling pero, dito lang ako lagi para sa'yo." Napakamot ng ulo si Lilith dahil siguro sa hiya. Ngumiti ako dahil kay Lilith at ginulo na rin ang buhok niya.

sagot ko sa obispo. "sana nga ay mapagtagumpayan mo ang lahat nang mga iyon dahil marami kaming umaasa sa iyong pagbabalik.Mag-iingat ka at h'wag magpatalo sa mga nakikita at nararamdaman mo sa labas.Ikaw pa naman ang pinaka matulongin at pinakamasipag na sakristan rito sa simbahan.Parang sayo namin nakikita ang namayapang si father Lorenzo.Kaya hindi magtatagal makakamit muna ang iyong hinahangad. "muling saad sakin ng obispo.

"Sasabihan ko nalang kayo." "I d-don't know what to say to you anymore." "Okay lang, Venice. Sobrang laki na ng naitulong nyo sa akin and I'm very thankful for that." Sabi ko. Bahagya akong natawa nung hinila nya ako at niyakap ng mahigpit. "Punta tayo kay Padre Pio."

" Ako ba'y papatayin mo na? " Bahagyang natawa ang nurse na nag aalaga sa kaniya. " Sir Pio, apat na tableta po ang lagi niyong iniinom sa umaga at gabi. Para po ito sa hingal, sa puso at--" " Ikaw hindi ka mabiro, hija. Hindi mo nalang sinakyan ang joke ko. Masyado kang seryoso, " ani Lolo Pio saka kinuha ang isang baso ng tubig. " Isa pa, hindi pa nga pala ako maaaring lumisan sa mundong ito hanggat hindi pa nahahanap ng aking apo ang totoong kaligayahan sa buhay. Kaya siguro hindi pa ako masundo ng asawa ko dahil may misyon pa akong kailangan tuparin dito."

Hindi lang sila mag kaibigan, isa rin silang magkapatid, Isang pamilya. Napatingin si Pedro sa kisame na para bang tumitingin sya sa kalangitan. "Bakit?" Mahinang utal nito na ani mo'y kausap ang panginoon. "H'wag Pedro... H'wag mo syang kwestionin dahil alam kong may dahilan kung bakit ito nangyayari ngayon... Alam ko at nag titiwala akong magiging mabuti rin ang lahat." Nahihirapang wika ni Gramps.