Starting From Scratch Novels & Stories

Ang chalet ay matibay dahil ang baga ay hindi namamatay. Ang entry na iyon ay blueprint na kailangan niya. "Tave," sabi ni Rafael, matatag ang kanyang decision. "Hindi natin sisimulan ang construction ngayon. Sisimulan natin sa paglilinis ng community at pagtatanim ng bamboo. Ang Architectural Integrity ay nagsisimula sa serbisyo, hindi sa pagtatayo. Ang unang bato ay tiwala at paggalang."

Walang nagtatanong kung bakit marami akong dalang cash, o kung bakit minsan ay napatitig ako sa malayo nang walang dahilan. Pagkatapos kong maglinis ng bahay, naglakad-lakad ako patungo sa dulo ng dalampasigan kung saan mas kakaunti ang tao. Kinuha ko ang aking notebook at ballpen. Sinubukan kong magsulat. Gusto kong buhayin ang mga karakter ko na hindi nakadepende sa isang halimaw. Pero sa tuwing itatampisaw ko ang panulat sa papel, ang unang salitang nabubuo ay palaging nagsisimula sa letrang A.

'Ano ba 'tong ginagawa niya? "If we can't fix the past, then maybe we can start and build a new memories..." "Back to zero, I will court you again, Celline. With or without your permission..."

Umiling ako ng marahas at seryosong tinitigan siya. “Hindi ako papayag, ngayong alam ko na ang tunay kong nararamdaman…” “Ano ang ibig mong sabihin?” tanong niya sa akin. “Let’s start all over again, Gali. Gaya ng sinabi mo sa akin dati, magsimula tayo ulit. Let’s forget about everything and start a new life,” pursigido kong sambit sa kaniya. Ilang segundo siyang nanahimik habang ako ay kinakabahan. Hindi ko alam kung ano nga ba ang nasa isip niya, para bang nawala ito sa sarili at sobrang lalim ng iniisip.

"Wala na akong balak bawiin 'yon o 'yong naiwan ko sa kumpanya nila. Let them keep the scraps. I will solely focus on Project Phoenix with you. I want a fresh start. No traces of Radleigh’s influence." Tumango si Xavier, seryoso ang mukha. "I agree. We don't need their leftovers. We start from scratch, but we’ll finish on top. Let’s target the launching two weeks from now. Matunog ang pangalan mo ngayon sa industriya kaya i-take advantage na natin."

Kaya ngayon, kailangan kong harapin lahat ng consequences. Alam kong kailangan kong bumangon ulit. Kailangan kong lumaban. Kailangan kong magsimula ulit kahit wala na akong matibay na pundasyon. Simula ngayon, gusto ko na lang ng bagong simula. Bagong lugar. Bagong ako. Tumunog ang cellphone ko. Tumigil ako sa pag-iyak at kinuha ito mula sa bulsa. Nang makita ko kung sino ang tumatawag, gusto ko na lang ibato ang sarili ko sa pader.

Ang sugat ng nakaraan ay hindi man agad maghihilom, pero ang pagtanggap at pagpapatawad ay sapat na para sa isang bagong simula. ~~ End flashback ~~

sabi niya, “sa pagitan ng katahimikan, sa pagitan ng respeto, sa pagitan ng pagkilala na pareho tayong may takot.” Tumango siya. “Tayo. Ngunit may hangganan.” At sa gabing iyon, kahit tahimik, kahit mabagal, may isang bagay na malinaw: Hindi pa sila ganap na nagbabalik sa dati. Ngunit may bagong simula—isang simula na hindi nangangailangan ng pagsunog ng sarili para magmahal. Isa itong unang hakbang.

Ramdam ng bawat isa na sa wakas, may pagkakataon silang magsimula ng bago—isang buhay na puno ng pagmamahalan at kapayapaan, kahit na ang nakaraan ay puno ng panganib at takot. “Selene… ngayon, magsimula na tayo ng bago. Isang buhay kung saan wala nang takot, wala nang galit, at puno ng pagmamahalan. Magsimula na tayo,” mahina ngunit matatag na bulong ni Levi, na parang pangako sa sarili at sa pamilya.

Ramdam ko ang paginit ng mga mata ko, kasabay non ay ang pagtulo ng luha ko. 'This is it―we're going to start a new life. As a family.' (PS: HELLOW EVERY2, THIS IS MS.AGA. MALAPIT NA PO TAYO SA END NG SIDE 2, SO SIDE 3 IS COMING SOONNN)