Novel & Cerita Starting From Scratch

Tahimik siya sandali. Parang nag-iisip kung paano magsisimula. “I found you.” Nanlaki ang mata ko. “What?” “Your shop,” dagdag niya. “You built it… from scratch.” Napaupo ako. Hindi ko alam kung matatakot ba ako o matutuwa. “How did you…” “I’ve been looking,” putol niya. Tahimik. Mabigat. “Why?” tanong ko.

sabi ni Evelyn. Sa pagsisimula ng kanyang bagong trabaho, si Noah ay nagbigay ng oras para sa pagbuo ng kanyang sariling startup na nakatuon sa sustainable technology. Ang kanyang mga magulang ay nagbigay ng pinansyal na suporta at mentorship upang matulungan siya sa kanyang proyekto. Naglaan siya ng oras para sa pagsasaliksik, pagpaplano, at pagbuo ng kanyang ideya sa negosyo.

Isang lamesa, ilang makeup brushes na ako mismo ang naglinis at tinabi sa loob ng lumang pouch, isang notebook na may maruruming pahina pero bagong pahina rin para sa mga idea na gusto ko na ulit panindigan. Sa unang linggo, wala pa akong lakas na magsimula. I would wake up and just stare at the ceiling, hoping something inside me would click. But it never did, at least hindi agad. It was more like a slow thawing, a slow return to myself.

I don’t want to start over, love. Napakamot si Lori, nagulat. “Bakit?” “Dahil ayaw kong kalimutan ang lahat ng pinagdaanan natin. Bawat sakit, bawat tawa, bawat luha. It’s all part of our journey. Ayaw kong mag-umpisa sa zero. Gusto kong ituloy ito mula rito, mula sa kung saan nauunawaan natin ang isa’t isa, at sabay na maghihilom.”

Parang unti-unti akong nabibigyan ng pagkakataon na alisin ang lahat ng bigat at magsimula muli. Habang tinitingnan ko ang simbahan sa huling pagkakataon, napag-isip-isip ko na minsan, kailangan nating talikuran ang nakaraan upang makahanap ng bagong simula. Ngayong gabi, haharapin ko ang pamilya ko upang magpaalam. Bukas, sisimulan ko ang proseso ng paglaya. At sa lalong madaling panahon, lilipad ako patungong Canada—malayo sa lahat ng sakit at kalungkutan, at patungo sa isang panibagong buhay.

“If we bring you back…” “Promise me.” Pause. Then— > I will try. RHEA Hindi “I will.” Pero sapat na. Huminga ako nang malalim. Then I opened my eyes. “We don’t merge.” Lucas froze. “What?” Jake looked surprised. “Then what?” RHEA “We rebuild.” Silence. Lucas blinked. “From scratch?!” “Not fully.” I pointed to the fragment. “We use what we have.” “And let the rest go.”

"Para sa kanila, at para sa atin, magsisimula tayo." Sa mga salitang iyon, nagsimula silang maglakad patungo sa isang bagong landas—ang landas ng paghilom, ng pagbabago, at ng muling pagtutulungan. Ang kanilang relasyon, bagamat puno ng mga sugat, ay nagkakaroon ng pagkakataong magbukas ng mga bagong pinto. Hindi pa ito ang tapos, ngunit ito ang unang hakbang patungo sa pagbuo ng bagong simula.

Sa wakas, alam ko na ang bagong simula ko ay narito na. Kinabukasan, pagdapo ng unang sinag ng araw sa aking mata, tumayo ako mula sa kama ni Lara. Tiningnan ko ang paligid—ang condo na puno ng bagong mga gamit, mga damit, at ang presensya ng mga bagay na hindi ko pa nakikilala, ngunit alam kong bahagi na ng bagong simula ko.

Tutulungan kitang makabayad sa lahat ng utang mo sa kanya, at tutulungan mo rin akong pabagsakin sya." "P-paano ko naman g-gagawin yun?" "Okay, let's start from the bottom.. Kailangan mong magkaroon muli ng license. But, this time not affiliated na sa Yvcaz Empire or any matter that belongs or connects to the said company or name. So that you can regain what you lost, that's your profession of course. And.... I can

“Oo, Ma. Kailangan ko lang talagang magsimula ulit.” Hindi niya alam na sa pagbili ko ng bagong SIM, ay parang simbolo na rin ito ng bagong simula—malayo sa mga alaala ng mansyon, ni Emanuel, at ni Zephyr. Kahit hindi ko alam kung kaya ko talagang putulin ang lahat ng koneksyon sa kanila… sinusubukan ko. Kasi minsan, kailangan mong umalis sa kung saan ka nasaktan para tuluyang makapaghilom.