Stolen Shots Quotes Mga Nobela at Kwento

Nagpatuloy pa rin ako sa pagkuha ng picture sa kahit na sinong makita ko. "Oo nga pala, xowie, I stalked your i*******m...bakit pala halos lahat ng post mo ro'n walang caption? Hmm? Nagtataka lang ako, ang daming magandang kuha mo ro'n na pwede mong lagyan ng magandang caption!" sambit ni maki. Napahinto ako sa pagkuha ng picture at tinignan ang gallery ng cellphone ko upang makita ang mga nakuhanan kong stolen shots.

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

Kaagad niyang dinampot ang mga iyon at napag-alamang siya ang nasa litrato. Lahat ng kuha niya sa mga litratong iyon ay pawang mga stolen shots ngunit hindi mapagkakailang maganda ang pagkakakuha niyon. Kung pagmamasdan pa ngang mabuti, tila sinadya ang mga kuhang iyon at hindi basta nakaw lamang. Iba't ibang anggulo, magkakaibang mood- iyon ang nakikita ni Calley sa bawat isa sa mga

Galit kung sermon sa kanya, Nakita ko naman ang guminhawa yung mukha ni Bullet “Thank goodness you're awake! And please accept my apologies, sir. “ pagpapasensya niyang Sabi sa akin, "Did they show up?"?” Tanong ko sa kanya, “Yes, sir, that's why I kept yelling, because you were planning to kill them after all of the opponents had been shot." sagot naman ni Bullet sa akin, Oh, no! This is what happens when I'm too preoccupied with my other personality; it's not my fault; it's in my parents' DNA.

FLASHBACK — Two Weeks Ago Zahara shot my father. She aimed. She fired. Akala naming tapos na ang lahat. Pero hindi. May suot siyang bulletproof vest. He knew. Nalason na niya ang isip ni Zahara. Siniraan niya ako. Tinaniman ng duda at sakit. “Do you really think I’m stupid?” she shouted. Mabilis akong napalingon. ‘Di ako makapaniwala. She was here. She found us.

"Of course, it won't happen again." Isang gwardiya ang lumapit. Dala niya ang isang kulungan na gawa sa salamin. "Is-is that a snake?" Nagpupumiglas na ang mas matangkad. "I'm sorry. I'm sorry." "Too late for your sorry." Tinanguan na ni Cain ang kaniyang tao. "And sorry means nothing. You can not turn back time. You can not turn back the artists' dignity. You molested them. You r@ped them. You stole there innocence."

But I continued speaking. Hinubad ko ang cardigan na suot ko para maipakita sa kanya ang mga bakas ng pasa sa katawan at ibang parte ng braso ko. “I was shot here.” I pointed at my tattoo. “I was touched by someone here,” I pointed at my abdomen up to my chest. “I was beaten here,” I pointed at my head and arms. “And…And I was shattered here,” I pointed at my heart. Inangat ko ang ulo ko para pigilan ang panibagong luhang nagbadya nang tumulo. “You’re not obliged to be there, but…How come I don’t get to receive what I always give?”

“This isn’t a coincidence. Someone spill this for sure, and those pictures alam kong malapit lang sa’tin ang gumawa nito.” Agad na napakunot ang noo ng mga kasama ko, pero nananatili akong tahimik. Those shots, I knew it. Mukhang alam ng kung sino mang nagpakalat ng balita na ‘to na bumalik na talaga ako at nasa Japan. Those shots ay noong mga panahong nasa Japan pa ako. I just find it weird na malinaw at kitang-kita ang mukha ko sa mga stolen shots na ‘yon. “Pero in all fairness, ang ganda ng mga shots mo ha,” biro ni Luna, dahilan para sa kanya naman bumaling ang mga kasama namin.

“You only fight when no one’s watching.” “Because I don’t fight for show, Damian. I fight when it matters.” Tumigil siya. Then softly, halos bulong, “And did I matter to you?” Hindi ko siya sinagot. Kasi kahit gusto kong sabihing “You wish,” hindi ko kayang sabihin nang hindi nababasag ang boses ko. “Perfect!” tawag ulit ng photographer. “Last few frames before we wrap up!”

Takot kasi silang mag-share ng information sa iba, pati naman ako. "We're running out of guns. Pati kagamitan sa bidding, wala na rin. We can buy guns, anyway, but we can't buy the things in bidding. Any suggestions?" saad ni Noah kaya kumunot ang noo ko at magsasalita sana ngunit nauna na si Cathya. "We can steal. There's a lot of Museum in the Philippines, don't lose hope." she said, relaxedly. I just lick my lips to shut my mouth. She's always like this, hindi kasi updated eh. Maybe she's still under her mother's malediction, kaya ganyan umakto.