Novel & Cerita Stolen Shots Quotes

Parang lahat sila ay natulala sa mga rebelasyong ibinulalas ko. "Quice is still in the hospital now because she took a bullet meant for someone else. And maybe you think it was because she was foolish or reckless." Napapikit ako, pinigilan ang panginginig ng boses. "But for me... it was the most selfless act anyone had ever done for me. And I don't deserve her."

Pero 'yung huling pic na nakapost ay stolen shot kong seryosong nakatigin sa sariling phone. May caption iyong 'My new neighbor'. Hindi ko alam kung dahil ba sabado at walang pasok kaya sobrang active ng mga kaklase namin at mabilis na nakapag comment! @KleoffA_: Nasa condo mo si mama lot?! @RaygunLncstr: Madaya. 'Di ka nananama! @_SexyRiverr: Traitor! Ma, ako riiiiin!!!! Nakita ko ring may comments si Gray?

Randam niyang galit ito kaya minabuti niyang huwag na lang itong pilitin. Agad siyang lumabas at tiim-bagang na nilampasan ang lahat ng staffs na kumukulit sa kaniya. Tinungo niya ang pictorial room at doon nanatiling mag-isa sa isang sulok. Nagsindi siya ng isang sigarilyo habang tiningnan ang kaniyang telepono. Doo'y nakita niya ang gallery kung saan nakalagay ang mga stolen shots ni Janissa habang natutulog ito, noong nasa sasakyan sila at noong nasa Camarines Norte sila, partikular sa may dalampasigan at noong sumakay sila sa bangka. Nakangiti ito at masigla, ibang-iba ngayon na parang isang dragon na gustong kumain ng tao. Siguro'y gaya rin siya nila Bogart at Donatela na nag-crossed th

tanong ni Rover nang hindi tumitingin sa kaniya. Balewala siyang umiling. “Nothing.” “Violence will never be done without a reason. Only a demon in a human body can do such cruelty and immorality towards his fellow being,” Bullet said a litany again like the usual. Napabuga siya ng hangin. “I was just... fired up too much. My punches just were just too powerful for Pistol to take.” “Tangina mo, Magnus!” sigaw naman ni Pistol na akay-akay na nina Range at Shield.

"He's not smiling here—well. He's not really smiling." Two hours ago posted ang picture. Madilim sa background at mukhang nasa labas sila. Nasa sampu ang photo na kinangiti ko. Isa-isa ko 'yon na tiningnan. Leonariz's expression didn't change. Seryoso pa rin, at sa isang picture, nakataas pa sa kaibigan niya ang middle finger niya na alam niyang kinukuhanan siya ng stolen shots. But as soon as I swiped to the next photo, my smile vanished because I saw a... woman beside him. "W-What..."

Narinig ko ang mabigat niyang paghinga. “They crossed a line,” sabi niya, mas para sa sarili niya kaysa sa akin. “People forget who they work for.” “Someone stole from you,” sabi ko, mahina. “Someone tried,” sagot niya. “No one steals from me.”

Nagkatinginan naman ang tatlong lalaki, saka hindi pa rin naniniwalang tumingin kay Zion. “So bakit nga kayo magkasama noong isang araw, tapos lihim pa kayong nagtapo ngayon. Akala mo ba hindi ka namin nakita kanina, may ebidensya kami.” Inilabas ni Liam ang cellphone at pinakita sa kanya ang mga stolen shot nila na nakuhanan nito. Huminga ng malalim si Zion. Alam niya sa umpisa palang na wala na siyang kawala sa mga ito, sinubukan niya lang baka sakaling makalusot.

Pero sa dami nang tao ay nawala siya sa isang iglap. Kinuha ko ang larawan ng lalaki sa wallet ko. Naninilaw ang tagiliran nito pero ang mismong kuha ng larawan ay malinaw pa. Nagpapasalamat ako kay Monique dahil binigay niya sa akin ang stolen shot ng isang lalaki kasama si Kaoree. Nakatalikod ang lalaki at nakangiti si Kaoree na tila ba nahihiya sa paglapit sa kanya nito.

Mas maliit ito kumpara sa hawak niyang baril na tumilapon kanina. Akmang lalapit na sana sila Rusty at Chadrich sa kinatatayuan ko nang makitang itinutok sa akin ni Vincent ang baril na hawak niya. Ngunit halos lahat kami ay nabigla nang ngumiti ito at dahan-dahan lang na umiling. "Goodbye, Jolo. Till we see each other again." And just like that. Vincent pointed the gun right in his head and pulled the trigger. Kitang-kita at dinig na dinig ko ang malakas na pagputok ng baril na siyang kumitil sa buhay nito.

I hushed her and close my eyes as I gulp down her signature liquor. Sumenyas lang ako na bigyan pa niya ako ng panibagong shot habang dinadama ang pag kanta ni Blare. "If we never learn, we been here before Why are we always stuck and running from The bullets? The bullets We never learn, we been here before Why are we always stuck and running from The bullets? The bullets..." Bullets. The devil's word kept on ringing in my head as if it's a bullet that have been shot on my mind. Stuck and no one to do the surgery.