روايات وقصص ضمن Stolen Shots Quotes

sambit nito saka ipinakita ang mga laman pictures ng kaniyang camera. Umayos naman sa pagkakatayo si Joaquin nang makitang maayos ang mga litrato sa camera nito. "You should not casually take photos of other people without their permission. And what are you gonna do with our photos? Delete it. Don't show up here again," kunot-noong saad ni Joaquin. Mabilis namang tumango ang lalake saka tumakbo paalis sa harap nila.

— Pagdating namin sa docks, sinalubong kami agad ng amoy ng dagat, dugo, at sunog na bakal. Madilim. Abandoned. Pero may bakas ng laban. Bodies. Tatlong lalaki ang nakahandusay sa semento. Mga mata nilang dilat pa sa takot. Lumapit ako sa isa. Single bullet wound. Clean. Efficient. Torren. Napapikit ako saglit. Fuck. Parang naririnig ko siya. “Always make the first shot count.” Mabilis akong napamulat.

Isang araw na naiwan niya ang cellphone sa bahay ay binuksan ko ito upang ipasa sana ang mga kuha namin na larawan noong nag-boracay kami. Doon tumambad sa akin ang mga larawan na hindi ko inaasahan na meron siya. Iilan lang ang nandoon at halos lahat ng nandoon ay mga larawan ko. Wala namang kaso dahil boyfriend niya ako pero shit, lahat iyon ay mga stolen shots at halos nasa pitong libo pa iyon! Sinong hindi magigimbal sa rebelasyon na iyon? Ni wala man lang ako napansin ni isa na kinukuhanan pala niya ako ng patago. She is creeping me out!

Gusto niya talagang malaman kung kailan siya nagustuhan ni Rohi, alam niyang isang kalokohan pero gusto niya nga. “Sabi ni Keefer may picture daw ako sa’yo na tinatago mo at iniingatan. Totoo ba iyon? Wala akong matandaan na binigyan kita ng picture. Is that a stolen shot of me? Paano ako nagkaroon ng picture sa’yo? Iyon na lang ang sagutin mo.”

ahas na pinugutan ito ng ulo gamit ang samurai na hawak ng isa sa mga tauhan niya at saka ito binuhusan ng gasolina at sinilaban. Naghuhumiyaw naman sa takot ang mga katabi ko pero I stayed calm kahit nanginginig na ako sa takot na baka ako na ang isunod. Isang malakas na sigaw muli ang pinakawalam nito dahil sa galit. “I fcvking trusted all of you with…my…fcvking….money!, pero anong ginawa ninyong mga salot kayo hah! You disobeyed me!”, mariing sabi nito sa bawat kataga na bintawan niya. Pinag sisipa naman niya kami at pinag sasapok sa ulo at katawan. Umiiyak na ako nito, nag mamakaawa naman ang dalawang kasama ko at tahimik naman ang isa pang katabi ko pero maya maya ay bigla itong tumawa

“Kung balak mo pa na magtanong sa amin , ikinalulungkot ko, wala kang makukuhang impormasyon galing sa amin. Kung gusto mo kaming patayin, gawin mo, aamin man kami at sa hindi, kamatayan pa rin ang naghihintay sa amin.” After the assassin's words, Dustin scowled at him. He already understood what he meant; they all had a microchip implanted in their skulls to explode when they breached their word. Wala na siyang magawa pa kundi ibigay ang mga kamatayan na hinihingi ng mga ito.

Agad naman kaming inasikaso ni Ash papunta sa gitna, agad naman akong kinabahan at nanlamaig ang buo kong katawan dahil ngayon ay kitang-kita ko na lahat ang mga tao, lahat sila ngayon ay nakatingin sa aming dalawa pero bakit pakiramdam ko ay ako lang ng tinitignan nila. “Relax Alana, Ako ang bahala sayo. I’m here,” saad niya at pinisil ang aking kamay agad ko naman siyang nilingon at nakita siyang nakangiti sa akin di ko naman mapigilan an hindi mapangiti at agad na may kumislap na kung ano. “That was a good stolen shot,” saad ng isang photographer at nag thumbs up pa na ikinatawa naman ni Ash.

Ngunit maliksi akong nakaiwas sa kanya sabay turok ng isang karayom sa kamay niyang may hawak na stun gun. "Kasalanan mo kung bakit ka mamamatay, Veron. Ikaw ang humiling nito," malamig ang boses at blangko ang ekspresyon na sabi ko sa kanya bago naglakad palabas ng warehouse. Sinigurado ako na walang nakakita sa akin paglabas ko sa warehouse para walang makakapagturo sa akin na siyang pumatay sa limang katao na nasa loob ng abandonadong warehouse.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

ang mga flashes ng camera ay tila mga kidlat sa madilim na paligid. Bumaba ako ng sasakyan... suot ang aking suit na pilit itinatago ang mga benda sa aking katawan. Ang aking tayo ay tuwid... ang aking mukha ay tila bakal. Sa tabi ko... si Stefanie... ang kanyang ganda ay tila isang sandata na nakasisilaw sa lahat. "Sir! Adrian Zubiri! Is it true you were shot? How is the company reacting to the laundering allegations?" sigaw ng isang reporter.