Novel & Cerita Story About My Life

Mukhang hindi may nakalusot ata na isang sperm. Sumulat ako ng nobela patungkol sa nangyari sa buhay ko, in short ang nobela ay hango sa totoong buhay na nangyari mismo sa akin. Hindi ko namalayan na napapasarap na pala ang pagsusulat ko, natigil lang ako nang may batang yumakap sa paanan ko. Nang lingunin ko ito, si Alex na namumungay ang mga mata, pikit pa ang mata niya habang nakasandal ang ulo niya sa paa ko.

Pero hindi ko kailan man siya napilit, until nabalitaan kong nakakilala siya ng isang American guy na naka-hang out niya at kahit papaano pabalat bunga niya ako inimbita but I didn't attend. That's not the life I wanted for her, kahit mga magulang ko siguro kung buhay pa baka napagsasapok na siya. Pero ganoon talaga ang buhay... hindi lahat umaayon sa gusto natin dahil nilaanan tayo ng kanya-kanya nating buhay kaya hindi na ako nakialam pa. And that's the story of mine, kaya mag-isa lang akong namumuhay sa condo kong ito na puro trabaho lang ang inisip.

I'm not good at giving some advice or lesson pero sana marami kayong natutunan sa mga stories ko that you can apply in real life. Next kong isusulat ang story ni Hunter na nasa The Tycoon's Triplets. Kung hindi niya pa nababasa ang story ko na yun sana mabasa niyo at magustuhan din. Isang taon din bago ko 'to natapos kaya maraming salamat po sa paghihintay, so much appreciated po. See you at my next story. The Billionare's Son is now signing off.

mahabang kuwento pa niya. “Noong disi-otso naman na ako, naaksidente sa motor ang boyfriend ko. Para akong pinaglalaruan ng tadhana kasi... nawala rin siya. Kaya ako napadpad dito sa Manila para makahanap ng trabaho. Mahirap mawalan ng mga mahal sa buhay. Hindi biro. Iisipin mo pa lang ang ideya na kahit kailan ay hindi mo na sila mahahawakan at makakausap ay sobrang sakit na. Pero inisip ko na lang na… maiksi lang naman ang buhay. Darating ang araw na mawawala rin ako, at mawawala rin ang lahat ng sakit. Umaasa na lang din ako na totoo ang afterlife, at doon magkakasama kaming lahat na walang hirap at sakit,” mahaba at nakangiting kuwentp pa niya. “P-Paano mo nagawang kayanin?” mahinang tan

"How's life? Hindi ka na nagke-kwento, palagi na lang ako" Bigla kong naalala na hindi na nga pala kami masyadong nag-uusap tungkol sa buhay nya dahil sa mga issue ng buhay ko. Ang huling kwento nya--- base sa naaalala ko--- ay ang kinaiinisan nyang habol ng habol dahil hindi naniniwala sa one night stand. "A-ayos naman" Tumaas ang kilay ko ng bahagya syang mautal at parang hindi sigurado sa sariling sagot.

Pa-casual niyang tanong na tumama sa akin. Hindi ako makasagot. Ayaw kumilos ng bibig ko. “It's none of your business. And besides, hindi ito ang lugar—” Napatingin ako sa parehong direksiyon na para bang napapraning na baka may ibang makarinig sa amin. Sa ganitong lugar na tila hindi mahulugang karayom sa dami ng tao, ang pinakahuling bagay na nais kong nangyari ay malaman ng tao ang kwento ng buhay namin ng mga anak ko.

Ngunit sa likod ng maayos na pananamit, matikas na tindig, at malamig na paningin ay mayroon akong itinatagong mundo—isang mundo kung saan ako ay tao lamang, madaling mapahiya, mahilig tumawa, at may mga kahinaan na pilit kong itinatago sa mata ng publiko. Ilang linggo na ang lumipas matapos kong harapin si Don Arturo at ipagtanggol ang prinsipyo ng ating pamilya. Ang balita tungkol sa aking katapatan ay kumalat na sa buong industriya, ngunit kasabay nito ay ang mga kwentong hindi ko inaasahang kumalat din—ang tungkol sa aking hindi sinasadyang “sayaw” sa makintab na sahig. Kahit na sinisikap ng aking sekretaryang si Mila na pagtakpan ito, tila may sariling buhay ang mga kwento sa loob ng ku

Walang umpisa, at mas lalong walang wakas. Hangga't hindi nangyayari? Walang magaganap na kaayusan. Walang pagbabago at mas lalong maraming mga nilalang ang mapapahamak. At mayroon ring pagkakataon sa buhay ko, na nasubukang mamuhay bilang normal na tao. Ngunit hindi ko maiwasang ilabas ang tunay kong katauhan. Naging bahagi rin ako at naranasang tumira sa mundo ng mga tao. Kung saan lahat nang binabasang kwento sa mga bata, puro kathang isip lamang na kwento.

pagkukwento niya sa akin “Hindi ko alam kung ano ang naging buhay niya sa US lalo pa at wala na din akong balita sa kanya pero ang sabi ni Mommy, okay siya doon at nag-aaral. Hanggang sa nawala na siya sa isip ko nung ako na ang Don ng mafia and somehow, naniwala ako sa sinabi ni Mommy na hindi makakabuti sa isang Don ang makaramdam ng kahit anong emosyon! But of course, alam mong nagbago yan lahat nung makita kita!” dagdag pa ni Lander habang patuloy lang siya sa pagmamaneho

At sa kanyang mga bisig, sa piling ng aming mga anak, natagpuan ko ang tahanang matagal ko nang pinapangarap. At doon nagtatapos ang kuwento namin, hindi bilang isang pagkakamali kundi bilang pinakamagandang aksidenteng nangyari sa buhay ko. Isang gabing wala sa plano ang nagdala sa akin ng lalaking hindi ko kailanman pinangarap, ngunit siya pala ang itinadhana. Sa bawat paghinga, sa bawat halik, at sa bawat pag-ikot ng mundo, palagi kong ipagmamalaki na ako ang babaeng nagmahal at minahal ng isang lalaking minsan ko lang nakilala ngunit ngayon ay akin na magpakailanman. Ang aking asawa, ang ama ng aking mga anak. He is, and will always be… Accidentally Yours, Mr. Billionaire. The End