Stranded In Tagalog Novels & Stories

tawag ng estranghero sa dilim kaya napaatras ako, at hindi ko na pinansin ang paglalakad ng mas mabilis. "Bakit ka tumatakbo? I just wanna talk to with you" sigaw ng estranghero. "Leave me alone, please" sigaw ko pabalik at mas binilisan ang lakad ko. "Don't let me get you" galit na galit na sigaw ng estranghero. Agad akong humarap sa aking takong. "Fuck" narinig kong nagmura ng malakas ang estranghero bago ako hinabol.

Kabaliktaran sa mukha ni Lance, striktong gwapo. Teka, bakit bigla siyang napasok sa isipan ko. "Oie, kilala mo? Parang ngayon ko lang nakita rito." Si Joan na pilit pa ring tinitingnan ito kahit maraming tao ang dumadaan "Seaman 'yan eh. Kakababa pa lang daw sa barko kaya ngayon lang ulit naka balik dito," sagot ko na hindi pa rin inaalis ang mata sa kanya.

I'm so stressed, kaya sumama ako. Nang makarating sa isang tagong bahay na akala mo ay abandonado na, nagulat na lang ako nang tumambad sa akin si Marisse. What the? Si Adrian o ang mga Acosta pala ang may hawak sa kaniya? Kaya wala kaming lead? Natapos ang gabi na 'kasiyahan' para sa mga kaibigan ko. Sa halip na sa bahay dumiretso ay dumiretso na agad ako sa mansion ng mga Acosta.

“Mas mabuting magkwento ka sa estranghero, kasi may posibilidad na kinabukasan hindi na kayo magtatagpo.” I stomped on my feet. Iyon na nga! Iyon ang problema! Panibagong araw na ngayon, pero heto, imbes na hindi magkatagpo ang landas naming dalawa. Nandoon siya sa tabing-dagat at ka-chika pa sila ni Kuya! Relax, Jaslene! Bakit ka ba kinakabahan? Tamang galawan ba iyan ng matinong man-hater? Tumango-tango ako sa sarili ko. “You should not fall off the script, Jaslene! Focus! Focus!”

seryosong wika ni Manang WAla sa sariling napatango ako. Although ang lupang inaapakan ko ngayun ay ang lupang kinalakhan ko pero feeling ko para na lang akong isang istranghero sa lugar na ito. Hindi ko mahanap at maramdaman ang dating ako. "Halika, Senyorita...doon tayo. May garden shade at garden seat doon kung saan pwede kang maupo at makapagrelax." nakangiting wika ni Yaya sa akin.

Masyadong kasing cliché. “Teka lang, pagiging stranded ang pinag uusapan natin. Bakit kung saan saan na tayo nakarating?” “Hindi ko rin alam.” Natawa na lang din ako dahil ang layo na nga ng inabot ng usapan namin. Hindi ko nga napansin na tumila na pala ang ulan.

Tanong ko pero hindi niya ako sinagot "Magbihis ka na, I will take you back to Manila, May emergency raw sa inyo at kailanagan ka talaga" He uttered at mas nauna nang lumabas dumeretso naman ako sa kwarto at buti nalang at lahat ng gamit ko ay nakalagay sa isang maleta

Papat4yin ba sila ngayon? "We're actually came here by accident using our boat but then due t-o the uncertain weather last night... we're both stranded here and unfortunately our both got swayed awa-y by the strong current of water and win-d..." Sagot ni Axcel. Nahulog ang panga ng Bata, "PAPANG! Ang galing nyang mag Ingles! Ang mga mananakop na ibang tribu ay hindi marunong mag Ingles!" Ngumiti si Axcel sa Bata at ginulo ang buhok nito. Mukha namang mabait ang mag asawa, nagiging mapanuri at maingat lang ngayon.

tinatrabaho destino gawain ginagawa hanapbuhay empleo mapapasukan tungkulin magtrabaho nang hindi panayshe screamed, not minding the surprise stare gave her. Mabilis niyang tinawagan ang kanyang kapatid upang ibalita sa kanya ang magandang balita, ito ang simula ng isang bagay na maganda para sa kanya at sa kanyang kapatid, ngunit may isang bagay na patuloy na humihila sa sulok ng kanyang puso na mabilis niyang inalis.

Bakit ko ba ginawa 'yun? Marahil ay nadala lang ako, pagod at may jet-lag pa 'ko mula sa walong oras na flight nang biglang may isang guwapong estranghero ang nakiusap sa'kin na pakasalan niya. “Ano bang pumasok sa isip mo para gawin 'yun?”