Stranded In Tagalog Novels & Stories

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

"'Lika, umalis na tayo rito at baka bumalik sila. Umalis kami sa eskinita na hila-hila ko ang strap ng bag at siya naman sa dulo. Nang malayo na kami ay huminto ako. "Safe ka na rito," ang sabi ko sabay lingon sa mga taong naglalakad. Nasa mataong lugar na kami kaya ayos nang iwan siya rito. "Sige, alis na 'ko." "W-wait!" ang pigil niya sa akin. "I'm lost nga 'di ba? Can you help me, I want to go home na."

Mabilis niyang ininom ang tubig hanggang sa masaid iyon, saka niya muling inilapag sa babasaging mesa. "Calm down, okay? Safe ka na. Wala na 'yong mga lalaki. For mean time, dinala muna kita sa condo ko. 'Di ko kasi alam kung saan ka dadalhin. Is it okay to you?" tanong pa ng estrangherong lalaki saka naupo sa tapat niya.

Mahaba kong litanya rito. "Paano kung minahal ka nga pala talaga niya? Paano kung magtatagpong muli ang landas ninyo at bumalik ang kung ano mang namamagitan sa inyong dalawa?" "Stop imagining things, Dan Stephen. There's never an us in the first place kaya walang maibabalik. But one thing is for sure, I'll do all that I can para maramdaman niya ang kabiguang naramdaman ko nung araw na magising akong wala ni anino niya ang natagpuan ko tapos malalaman ko pa na sumama siya sa ibang lalaki pagkatapos niyang lisanin ang pamamahay ko."

Here’s a Tagalog translation of the text: “Walang mas malupit pa sa kanya!” “Khate, bakit ka nagkukunwaring estranghero sa harap ko?” Hinigpitan ni Anthony ang lakas ng kanyang mga kamay. Nakaramdam ng sakit si Khate, kumunot ang noo at lumingon upang salubungin ang kanyang tingin, ang kanyang mga mata ay puno ng paglaban.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Napatingin naman siya sa'kin na na-dismaya, "Daya naman! Hindi mo ako tinawag o hinintay man lang?" Nag-kibit balikat lamang ako, "Busy ka sa girlfriend mo e," tanging sambit ko lamang at narinig narin na tinawag na ang team kaya lumabas na sila at sa panghuli na ako pumasok para sa strand namin.

Akala ni Leigh ay wala lang ‘yon ngunit nang dumikit iyon sa kanyang ilong ay bigla siyang nakaramdam nang kakaiba at habang tumatagal na nalalanghap niya iyon ay nakaramdam siya na unti-unting pagkahilo hanggang sa tuluyan na siyang nawalan ng malay. Ano na ba ‘tong nangyayari?

“Alam ang alin?” Malalim na napa-buntong hininga si Lauren saka tumingin sa paligid niya. Napa-facepalm na lang siya. She shakes her head. “Wala. ” Goodluck, self! Makalabas ka pa sana ng buhay mula sa gulong pinasok mo.