Strangely の小説・ストーリー

A flashback of a past memory suddenly flashed in my mind when the woman suddenly disappeared before my eyes. What the hell is happening?

“Oo. Eksakto. Isang pagkakamali. Isang tanga at impulsive na sandali. Pero ang meron tayo ay totoo, Ingrid.” Ngumiti ako, pero hindi umabot sa mga mata ko. “Alam mo ba ang isa pang impulsive, Dennis?” “Ano?” tanong niya, sabik. “Nagkamali rin ako nung gabing iyon.” “Huh? Anong pagkakamali? Eh, okay lang. Anuman iyon, pinatawad na kita.” “Totoo ba? Kahit nakipagtalik ako sa isang estranghero?”

Sa pangalang nakasulat doon. Mich. Hindi ko alam kung bakit pero may pakiramdam akong hindi simpleng coincidence iyon. At habang mas tumatagal akong nakatingin doon—mas lalo kong nararamdaman na may kung anong paparating. Something dangerous.Something unfinished.

Naamoy ko pa ang halo ng alak at mamahaling pabango mula sa kaniya. “Do you always kiss strangers that easily?” mababa niyang tanong. Napakurap ako at agad umiwas ng tingin. “I was just thankful—” “Thankful? Ganyan ka ba magpasalamat?” Bahagya siyang natawa ngunit hindi mo mahimigan ang tuwa sa mukha niya. “You’re strange.”

Weekend din bukas kaya siguradong matatamik ang buhay ko dahil walang kulang sa aruga na manggugulo. Palinga-linga ako habang papalapit sa motor ko sa parking lot. Baka kasi nasa tabi-tabi siya. Napatigil ako sa ginagawa ko nang ma-realize kong parang hinahanap siya ng mga mata ko. Bakit ba ako palinga-linga pa? Pakialam ko ba kung nasa paligid lang siya? I’m so freaking weird.

The Distance Alessandra's POV Masakit pala. Hindi iyong klase ng sakit na mararamdaman mo sa katawan. Kundi iyong sakit na unti-unting sumisikip sa dibdib mo habang pilit mong kinukumbinsi ang sarili mong wala kang pakialam. Sa totoo lang isa siyang Stranghero sa buhay ko. At dapat hindi ako apektado. Pero bwesit na puso to.!

Saad ni Charmaine sa nakikiusap na tono ng boses. Nagbago naman saglit ang ekspresyon ng mukha ng binata. Nagulat siya. Nagulat siya sa sinabi ng babae. Ngunit saglit lamang iyon dahil bumalik ito sa pagiging belong tingin. “Are you out of your mind ? I got you pregnant in just one night ? I can believe a woman like you is desperate to be with me, because of the money. “

Isang structural malfunction kumbaga. Pero kahit anong pilit ni Lauren na i-rationalize ang nangyari, naroon pa rin ang matinding inis sa dibdib niya. Kung hindi naman pala seryoso ang propesor, bakit kailangan pa nitong umabot sa ganoong klaseng paghahamon o paglalaro sa loob ng opisina? Inaamin naman niyang naging mapaghamon at mapaglaro rin siya, pero hanggang asaran at patalasan lang ng isip ang kaya niya. Hindi niya binalak na umabot sila sa isang halik. At hindi lang basta halik—dahil unang halik niya iyon. Ang unang halik na tila madali lang itinapon ni Anne pagkatapos.

Umibis si Anne, pumasok sa loob ng bahay ni Aleng Tancia at nagmamadaling nagbihis bago pumasok sa kanyang kotse matapos magpaalam sa nang-uunawang Ginang. Bago niya pinasibad ang sasakyan ay muli niyang tinitigan ang lalaking may karga kay Matthew. Anne, labis kitang sinamba, minahal at handa akong itaya ang lahat maging masagana ka lamang sa bendisyon... Anne felt her tears ran down her face as the stranger's heartfelt lines replayed in her mind, melting her heart. Bakit ikaw pa ang binura ng karamdamang ito, Matthieus Morris Monférrer?