Novel & Cerita Strangely

Subalit mas humanga lang sila sa isinagot nito. "Grandma, sabi po ni Mommy ay inseparable kaming dalawa. Kaya't sa kaniya po ako sasama. May little brother po ako, Grandma. Ngunit kailanman ay hindi ako gusto. Mas mahal pa nga nila ang stranger kaysa kay Mommy." Magalang nitong pagkukuwento.

I glanced at my mom, I saw her smiling. Ano bang nangyayari? T-teka! "Now explain." "Sa bahay nalang." Sabi ni Dad at umalis. Nakakainis! Bakit kailangang sa bahay pa ipaliwanag? Pwede naman dito? Wait, did I just signed a marriage contract? What the FUDGE!? I thought I attended a wedding of someone, I didn't know I was the one who has been wedded. Nanlumo ako bigla nang marealize ang nagawa ko. "I-I just married a stranger!"

What does that even means? Umigtad ako nang marinig ang papalapit na yapak na tila bumaba ng hagdanan. Napasiksik ako sa dingding at kinuyom ang mga kamao sa likod. Dumadami ang mga yapak na iyon hanggang narinig ko ang pagbukas ng selda. From the dark, a tall, middle aged man stood up with people behind him. Apat na lalaki ang naroon sa tabi niya tila mga bantay na namukhaan ko agad sila. They are the ones on the other black van!

Na malilimutan ko ang lahat ng bigat na nararamdaman ko. — Morning came too fast. Unti-unti akong nagmulat ng mata saka nag-inat pa. Naramdaman ko ang sinag ng araw na tumatama sa aking balat. Teka? What is this weird pillow around my waist? Lumingon ako sa gilid ko at halos malaglag ang panga ko nang makita ko ang nasa gilid ko. His stranger last night— Shit! Mahimbing ang tulog ng estrangherong nasa tabi ko… Na para bang wala siyang katabing ibang tao. Tinitigan ko siya nang matagal at masasabi kong may itsura siya pero…

Chapter 46 "If you don't want to befriends with anyone then, can I be your stranger?" "If you don't want to befriends with anyone then, can I be your stranger?" "If you don't want to befriends with anyone then, can I be your stranger?" "If you don't want to befriends with anyone then, can I be your stranger?"

O_____O "Kosuri?" agad akong nagtatakbo sa kanya kaso naunahan ako ni stranger. Itinulak niya ako na parang isang bato na nakaharang sa daan na kulang nalang sabihin niyang umalis ka nga! Napaupo ako mula sa pagkakatulak niya sakin at nakatingin lang ako sa kanila. "Are you okay?" tanong ni Stranger at tumango lang si Kosuri. Parang isang concerned boyfriend si stranger ni Kosuri. Perfect sila para sa isa't-isa.

May pagkakataon pa naman siguro para hindi siya tumuloy, hindi pa naman siya nakakapasok sa kwarto at nakikita ang sponsor. Humakbang siya paatras at akmang tatalikod na nang biglang bumukas ang pintuan, tumambad sa kaniya ang isang lalake na matangkad, may katamtamang kapal ng kilay, matangos na ilong, at idagdag pa ang bigote nito na nakakadagdag ng p*********i nito, ang halimuyak ng cologne nito na kahit siguro nasa ilang kilometro pa ang layo ay maaamoy pa rin. Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw.

Ang mokong naman ay tila gustong gusto ang nangyayari at kung ano ano pang kasinungalingan ang sinabi nito. Totoo na gwapo ang estranghero, matipuno kahit pa hindi man lamang ata ito marunong mag-ahit o wala sa bokabularyo nito ang paggamit ng razor. Pinagtinginan pa nga ito sa ospital kanina dahil siguro sa dating na hatid nito. Pero iba ang dating niyon sa kanya. For her, Jann is still a stranger. A man she just met in an island trip, a man she get drunk with and get into bed with after they both kicked by the beer they shared. Para sa kanya ay mapanganib ang lalaki.

After that, he fell at the crook of her neck, spent. They stayed liked for a while as they both catch their breaths. Maya-maya pa, nag-angat ito ng tingin. A familiar warmth spread across her chest when she felt that their hearts thundered the same beats. It was a wonderful discovery that even after everything they’ve been through, their hearts could still make that beautiful rhythm. She gently ran her fingers on his hair and whispered, “Hello, stranger.” He smiled and gently kissed the tip of her nose. “Hi, favorite stranger,” he replied, tracing her lips with his thumb.

madamdamin niyang bigkas. Nangilid ang mga luha nito at kumapit sa batok niya, "Sige na. Isang dosenang anak na dahil magaling kang mangbola." Napangisi siya, "Hindi iyon bola. I met a lot of girls, but you were the only one who stood up. The eighteen-year-old stranger lady that my Lolo brought is my destiny. I waited for you, and I am glad I did because I am the happiest man alive."